Wygląda jak elewator zbożowy.

do cm: To z czasów kiedy uzyskanie pozwolenia na budowę nowego kościoła od władz komunistycznych graniczyło z cudem...zmieniło się to trochę po śmierci ks. Popiełuszki, kiedy to generał trochę poluzował w walce z kościołem i zezwoleń na budowy było nieco więcej.Zawsze dziwi mnie jednak czym kierowali się zainteresowani proboszczowie, kiedy zgadzali się na czasem tak pokraczne projekty swoich kościołów, po l. osiemdziesiątych XX w. pozostały nieraz bardzo niewydarzone konstrukcje architektoniczne.

do Dariusz Łukasik: To proste, pozwolenie owszem, ale mialy byc jak najbrzydsze, albo wcale :)))

do mirekjot: Mnie się wydaje, że to raczej ówcześni architekci silili się na nowoczesność i wychodziły takie potworki.

Nie wiem czy wiecie, ale za rządów Jaruzela rozpoczęto w Polsce budowę 1126 kościołów - czyli 125 rocznie. Licząc średnio, to co 3 dni ruszała budowa nowego kościoła...

Rzeczywiście, trudno powiedzieć, że od tej strony to kościół. Budowla emanuje jakąś tytaniczną siłą.
W środku też można odnaleźć inności, które urzekają, np lampiony

do Wacław Grabkowski: Jak widzę na fotkach dużo tu metaloplastyki.

do ZPKSoft: Tak. Kościół wart uwagi ze względu na swą inność. Trudno mi oceniać, byłem tu pierwszy raz w życiu.
Jestem ochrzczony w kościele św. Józefa Rzemieślnika przy Krakowskiej, a moja aktualna parafia to św. Maurycy.

do Wacław Grabkowski: Jestem ochrzczona u św. Maurycego ;-)

A wiecie, że to jest kościół dwupoziomowy ?

do Rado-NDM: Podejrzewam, że budowa kościołów to jedyny (lub jeden z bardzo niewielu) obszar, w którym architekci mogli się wyżyć. Patrząc na PRL-owską mieszkaniówkę, widać tendencję do upraszczania budynków począwszy od końca lat 50., kiedy architekci mogli przez chwilę rozwinąć skrzydła po odejściu od socrealizmu, aż praktycznie do końca lat 80., kiedy bloki były projektowane (poza wyjątkami) już przeważnie zupełnie bez polotu. Stąd różne "szaleństwa" w budownictwie sakralnym. I stąd też "szaleństwo" postmodernizmu lat 90.

do ZPKSoft: Święty Maurycy - patron kościoła. Św. Maurycy był rzymskim oficerem w Legii Tebańskiej.
Nie wszyscy wiedzą, że tak wyglądał

Ciekawostka: Trzyma włócznię, kopię Świętej Lancy Cesarskiej ofiarowaną wraz z częścią gwoździa z Krzyża Pańskiego na zjeździe gnieźnieńskim Bolesławowi I Chrobremu przez Ottona III.

do vigo: W Kielcach też mamy (niewiele późniejszy) kościół dwupoziomowy:

do cm: Najbardziej z PRL-u podobają mi się

do Wacław Grabkowski: Z zewnątrz mogą się podobać ale to co architekci zaproponowali w środku, koszmar. Istny labirynt malutkich klitek, nieustawne to i nieergonomiczne. Byłam w jednym, kilkupokojowym mieszkaniu i rozmawiałam z panem tam żyjącym na co dzień.

do ZPKSoft: Mój kolega poeta tam mieszka. Muszę się go spytać czy po remoncie lepiej się mieszka ;)

do Wacław Grabkowski: Mnie podobają się budynki na placu Kościuszki (te z początku lat 50.) - ostatnio przyglądałem się im z bliska i byłem zaskoczony ilością małych detali. Że też jeszcze wtedy nie szli na ilość tylko na jakość... (przynajmniej z zewnątrz :)

do Neo[EZN]: Bo jeszcze żyli fachowcy sprzed wojny.
Co do sedesowców podtrzymuję opinię. Po remoncie prezentują się znakomicie. Podobno projektowała jakaś kobieta?

do Neo[EZN]: Abstrahując od sfery ideologicznej, architektura socrealistyczna w większości przypadków jest dużo ciekawsza od tego co powstało później. Nie wiem jakie są mieszkania na pl. Kościuszki, ale na przykład budynki D1 i D2 Politechniki Wrocławskiej oceniam pod względem użytkowym bardzo pozytywnie. A co do jakości - jak w komentarzu Wacława - przedwojenni fachowcy nie skażeni jeszcze zasadą "czy się stoi, czy się leży ..."

do Wacław Grabkowski: Awangardowy projekt Jadwigi Grabowskiej-Hawrylak, która zmarła w tym roku.

do Wacław Grabkowski: Tu o obiekcie:
A tu o "jakiejś kobiecie":

do ZPKSoft: Wrocławianie nazwali te budynki mianem "sedesowce", ale ta pani architekt za te budynki w 1975 r. otrzymała wiele prestiżowych, branżowych nagród, z "drugiego obszaru płatniczego".