Na starych materiałach ikonograficznych w obrębie zamku dolnego widać dwie podobne, nieposiadające zadaszenia masywne budowle obronne. Jednym z obrazujących taki stan dokumentów jest rysunek z oblężenia zamku, gdzie obiekty zostały oznaczone literą "K". Większy, z blankami, położony tuż nad Olzą, bronił bramy wjazdowej na zamek, drugi bronił twierdzy po stronie północnej jej frontu. Oba zlokalizowane w bliskości fortyfikacji miejskich (Brama Wodna i Brama Frysztacka) sprzyjały ich obronności. Pozostałości zamku dolnego zostały wyburzone lub spoczęły na nich kondygnacje Pałacu Myśliwskiego (1838–1840) zaprojektowanego przez Josefa Kornhäusla. Dwa wspomniane obiekty fortyfikacyjne zostały jednak zachowane i wkomponowane w nową zabudowę. Ostatni dokument ikonograficzny przedstawiający basteję północną wpisaną w zespół dolnego zamku, to perspektywiczny widok Cieszyna wykonany przed pożarem miasta (1789) przez anonimowego autora (prawdopodobny przedział jego powstania: 1777-1789). Kolejne, znacznie późniejsze widoki, przedstawiają już obiekt wpisany w nowe zabudowania i nakryty dachem (prawdopodobnie w trakcie prac 1838–1840.) Zadaszenie usunięto dopiero w początkach obecnego stulecia, kiedy to na dawnej baszcie urządzono taras widokowy. Wiekowa budowla często służyła jako pomieszczenie magazynowe i był czas kiedy skrywała cenne, zapomniane zabytki. O interesującym odkryciu sprzed lat, dokonanym w tym miejscu, radca budowlany Komory Cieszyńskiej Albin Theodor Prokop w roku 1912 tak pisał: "Przed mniej więcej 30 laty (czyli około 1880 roku) odkryłem na strychu okrągłej baszty zamku cieszyńskiego, leżącej nad Bobrówką, 36 obrazów herbów w ramach. Natychmiast zidentyfikowałem je jako dary poszczególnych przedstawicieli szlachty Księstwa Cieszyńskiego, które przekazywali w celu ozdobienia sali posiedzeń w starym budynku Sądu Ziemskiego". Herby trafiły na zamek we Frydku Herby szlachty cieszyńskiej, namalowane później przez Maksymiliana Salomona, zdobią w podobny sposób salę posiedzeń Rady Miejskiej w cieszyńskim Ratuszu, jednak ich powstanie było inspirowane kolekcją umieszczoną we Frydku i ma także związek z osobą Prokopa.
W latach 70-tych minionego wieku stare mury bastei, po uprzątnięciu i likwidacji rupieciarni, stały się lokum dla osławionej ekipy penetrującej cieszyńskie podziemia. Po pierwszym etapie działalności grupa weszła w skład Macierzy Ziemi Cieszyńskiej jako Sekcja Ochrony Zabytków (1970), a w grudniu 1974 roku przeniosła się do kolejnej przydzielonej siedziby. W kronice dokumentującej prace grupy opisano stan baszty: "Otrzymane pomieszczenie nie nadawało się do użytkowania, wobec czego przystąpiono do generalnego remontu pomieszczenia. Stan jaki tam zastano to: częściowy brak podłogi, brak oświetlenia elektrycznego, popękane mury i odarte ściany, uszkodzone drzwi i zamek, rozbite szyby w oknach, gruz." Obecnie, po przebudowie ( usunięcie zadaszenia, budowa tarasu) i remoncie kompleksowym przeprowadzonym przed 2005 r., basteja wchodzi w skład obiektów użytkowanych przez Ośrodek badań nad kulturą materialną i wzornictwem Zamek Cieszyn. Wejście do obiektu i na taras widokowy prowadzi z kamienicy Zamkowa 3B przyległej do Państwowej Szkoły Muzycznej.