Koloruj
 | Polska › Linie kolejowe w Polsce › Linie kolejowe w województwie łódzkim › Linia kolejowa nr 17 Łódź Fabryczna - Koluszki › Stacja kolejowa Łódź Fabryczna |
Lata 1960-1965 , Widok gmachu ŁDK-u i w głębi stacji Łódź-Fabryczna oraz EC-1
|
Na stronie od 2010 marzec
16 lat 1 miesiąc 18 dni |
 |
stacje
|
Gmach ŁDK (Dom-Pomnik im. Marszałka Józefa Piłsudskiego) powstał w latach 1935–1939 według projektu Wiesława Lisowskiego[1]. W latach 1980–1986 przeprowadzono rozbudowę budynku poprzez wzniesienie skrzydeł północnego i zachodniego, przedłużenie skrzydła południowego oraz obłożenie fasady płytami z piaskowca i modernizację wnętrz (prace wykonano zgodnie z projektem Jerzego Kurmanowicza)
W grudniu 1989 roku do ŁDK przeniosła się Galeria FF, powstało stałe miejsce ekspozycyjne, a od 2001 roku rozpoczęły działalność dwie galerie interdyscyplinarne. Od początku istnienia ŁDK eksponował ponad 100 wystaw (oprócz Galerii FF). Pierwsze wystawy pojawiły się na początku lat 60. XX w., ale z chwilą powstania w 1968 roku Klubu Fotografów Amatorów ŁDK zaczęto eksponować fotografię.
Łódzki Dom Kultury
Poza tym w ŁDK-u istnieją:
Regionalna Informacja Kulturalna
Dział Inicjatyw Artystycznych i Wspierania Projektów
Zespół ds. teatralnych, w którego strukturach działają teatry:
Teatr Pod Lupą
Teatr Tańca Pro
Teatr California
Teatr PST
Teatr Griff
Teatr Etno
Dział Dziedzictwa Kulturowego i Folkloru Regionu
Zespół ds. Regionalnej Akademii Kadr Kultury
Zespół Literacko-Redakcyjny
Kalejdoskop
Kwadratura
Kwadraturka
Region Kultury
Ośrodek filmowy, w ramach którego działa Kino ŁDK posiadające dwie sale (Kino studyjne „Szpulka”[2], Kino „Przytulne”).
Dział Wystawienniczy, w którego strukturach działają galerie:
Galeria FF
Galeria Imaginarium
Galeria Nowa
Galeria Stara
Galeria-Kawiarnia
ŁDK jest organizatorem Łódzkich Spotkań Teatralnych, Łódzkiego Przeglądu Teatrów Amatorskich „ŁóPTA”, współorganizatorem Łódzkich Spotkań z Piosenką Żeglarską „Kubryk” oraz współorganizatorem Łódzkiego Festiwalu Chóralnego „Cantio Lodziensis”. Był współorganizatorem Międzynarodowego Festiwalu Komiksu i Gier.
W 1997 na placu przed ŁDK powstał pomnik Józefa Piłsudskiego.
25 września 2011[3], tuż przed wejściem do Łódzkiego Domu Kultury uroczyście odsłonięto pomnik bohaterów filmu Zaczarowany ołówek.
Wikipedia:
Dworzec kolejowy i stacja czołowa na linii do Koluszek, zbudowana z inicjatywy przemysłowca Karola Scheiblera w 1865 roku. Według klasyfikacji PKP, przed zamknięciem ze względu na przebudowę, miał kategorię B. Znajduje się w centrum Łodzi.
16 października 2011 roku dworzec został zamknięty w związku przebudową na stację podziemną. Pociągi od strony Koluszek kończą trasę na stacjach Łódź Widzew oraz Łódź Kaliska. Prace potrwają do 2014 roku
Budowę linii kolejowej Fabryczno-Łódzkiej, łączącej miasto z Koluszkami, a tym samym z wybudowaną w 1848 roku Drogą Żelazną Warszawsko-Wiedeńską, rozpoczęto 1 września 1865 roku (zgodnie z zezwoleniem cara Aleksandra II z lipca 1865). Szyny zaczęto układać równocześnie od Łodzi i od Koluszek. Już 18 listopada 1865 roku uruchomiono przewóz towarów. Przewozy pasażerskie zostały zainaugurowane 1 czerwca 1866 roku.
Początkowo tory kolejowe sięgały dalej na zachód niż w chwili obecnej - dochodziły prawie do ul. H. Sienkiewicza (d. Mikołajewskiej, d. Dzikiej), obsługa pasażerów odbywała się w tymczasowym dworcu umiejscowionym przy ul. Krótkiej (w miejscu gdzie obecnie znajduje się Łódzki Dom Kultury). W 1868 roku wybudowano nowy dworzec - Łódź-Fabryczna - według projektu warszawskiego architekta Adolfa Schimmelpfenniga. Budowa dworca Łódź Fabryczna była początkiem tworzenia łódzkiej kolei obwodowej.
Źródło:
Uwaga: Na mapie oznaczono znacznikiem obszarowym obecny zasięg terenu kompleksu EC1 i znacznikiem liniowym dawne granice terenu należącego wcześniej do Elektrowni Łódzkiej, późniejszej elektrociepłowni EC1.
Elektrownia przy ul. Targowej w Łodzi (EC-1) - pierwsza łódzka elektrownia, zbudowana w 1907 roku przy ul Targowej. Działała do 2005 roku. W ostatnim czasie zespół budynków EC1 został poddany rewitalizacji, i na tym terenie powstało centrum kulturalno-rozrywkowe.
Źródło:
Ta śródmiejska ulica nosiła nazwę Krótka w 1827 roku, a w 1915 została przemianowana na Kurzestrasse, w latach 1918-1920 na planie była zaznaczana znów jako Krótka. W 1920 roku zyskała patrona Romualda Traugutta. W 1940 roku zmieniono go na Herbert Norkus Strasse, a później na Strasseder 8 Armee. W 1945 roku ulica odzyskała międzywojennego patrona.
W 1912 roku na ulicy Traugutta stanął Hotel Savoy, wybudowany w stylu secesyjnym. Na początek służył podróżnym, którzy wysiadali na dworcu Łódź Fabryczna. W 1934 roku na ulicy ułożono kostkę kamienno-betonową, a już trzy lata później wykonano betonową podbudowę i wylano asfalt. Jednocześnie mieszkańcy mieli dostęp do kanalizacji.
Przed 1925 rokiem ulica nosiła nazwę Widzewska. Następnie patronem ulicy stał się płk. Jan Kiliński. Ulica Jana Kilińskiego zyskała na prestiżu w drugiej połowie XIX stulecia. Przy niej kończył bieg pociąg z Koluszek (od 1865 r.), który przywoził bawełnę, a wywoził tkaniny na teren imperium Rosyjskiego. W pobliżu stanęła cerkiew św. Aleksandra Newskiego. Przy ul. Tuwima wzniesiono gmach Poczty Głównej (1903 rok), a przy ul. Narutowicza ekskluzywny wówczas hotel Polonia. Naprzeciw dworca kolejowego powstał w okresie międzywojennym Dom Pomnik Józefa Piłsudskiego (dziś Łódzki Dom Kultury). W czasie II wojny światowej zmieniono nazwę ulicy na Buschlinie. Po wyzwoleniu Łodzi powrócono do dzisiejszej nazwy ulicy.
Wikipedia