Proszę zauważyć, że instrumentem jest fisharmonia, z zasady używana w kaplicach i małych kościołach (zazw. ewangelickich) nie posiadających organów. Skąd na ul. Podróżniczej fisharmonia?

Tu masz roztrząśnięcia

do † Festung: Pewnie stąd - - rzut beretem, jakieś 300 metrów na północ.

do Neo[EZN]: A nie stąd? :)))

do zuf: To był kościół przed wojną? ... bo już nie pamiętam.

do Neo[EZN]: A nie wiem. To Twoje tereny :) Są dwa kościoły św. Klemensa. Któryś się podszywa pod prawdziwy, tylko który?

do zuf: Wydaje mi się, że po prostu po wojnie przeniesiono parafię ze zniszczonego kościoła na pl. Techników właśnie do tego obiektu przy Alei Pracy.

do Neo[EZN]: Dawno, dawno temu, należałam do tej parafii z racji zamieszkania na Podróżniczej i pamiętam, ze mówiono iż przed wojną był w budynku teatr. Dla katolików przybyłych zewsząd kościoły ewangelickie z pięterkiem były nowością, a ten, żeby było jeszcze niezwyczajnej ma dwie sale na dwóch poziomach. Nie wykluczam jednak, ze mogła być sala teatralna i mniejsza do prób. Dawno tam nie byłam. A do Podróżniczej rzut beretem, ale w linii prostej. Rodzi się pytanie po co wlec takiego grzmota jak fisharmonię wąskimi uliczkami Grabiszynka?

Moją wątpliwość budzi nie tylko data zdjęcia: 15 lutego zamknięto pierścień okrążenia, a sam szturm, poprzedzony wielodniowymi nalotami i ostrzałem artyleryjskim, rozpoczęto 22 lutego. W „Kronice dni oblężenia” ksiądz Peikert pisze, że w styczniu był tęgi mróz. Sama gra na fisharmonii łatwą nie jest, wymagana jest praca obu nóg i rąk. Zdjęcie jawi mi się jako „picowane” zrobione grubo później, np. w końcu marcu, po słynnym nalocie wielkanocnym.