Początki budynku przy dzisiejszej ulicy Tkackiej 5, sięgają odbudowy miasta po wielkim pożarze z roku 1748, gdy odbudowy z dotacją książęcego wsparcia dla pogorzelców podjął się właściciel sukiennik Johann Śmieja. Odbudowa budynku trwała według kronik bardzo dłogo, gdyż jeszcze ponad dwadzieścia lat po pożarze trwały w nim prace ciesielskie, murarskie czy dekarskie. W kolejnych latach kamienica zmieniała właścicieli, by w 1815 r. stać się własnością handlarza Isaaca Cohna, a następnie jego spadkobierców. W 1850 r. rozkład pomieszczeń był następujący: parter budynku frontowego to jedna duża izba, jedna mała izba i kuchnia oraz jedna mała izba z kuchnią, zaś w budynku bocznym po lewej stronie nieruchomości była jedna izba i jeden mały pokój na poddaszu. W tym też czasie w budynku frontowym założono sklep. W 1860 r. kolejni właściele nieruchomości dobudowali przybudówkę. W roku 1895 nieruchomość zajmował dom mieszkalny, podwórze z szopą na węgiel i drewno oraz zabudowania gospodarcze. Prowadzono w nim sprzedaż hurtową i detaliczną artykułów kolonialnych, galanterii, farb, wyrobówrolniczych, tytoniowych, mąki, soli, szkła taflowego i ram do obrazów, a także materiałami budowlanymi.
W roku 1925 ówczesny właściciel nieruchomości August Penkalla, uzyskał zgodę na wykonanie wynurzenia niezamieszkałej części domu, ale ze względu na ich stan techniczny , postanowiono wykonać nowy budynek, murowany, podpiwniczony piętrowy. Na parterze budynku znajdowały się dwa sklepy, z handlem tkaninami, pasmanterią i galanterią odzieżową. Na piętrze zorganizowano dwa mieszkania. W roku 1931 nadbudowano budynek, uzyskując drugie piętro z trzypokojowym mieszkaniem z kuchnią i łazienką.

/na podstawie opracowania"Z dziejów pszczyńskich kamienic i ich mieszkańców" pod rekacją Joanny Strońskiej-Przybyła, Joanny Szczepańczyk, Małgorzaty Tomczykiewicz/