Niewiele osób zwraca uwagę na charakterystyczną zabudowę opolskiego Rynku. Widoczna jest ona jednak nawet dzisiaj, pomimo wielu zmian i wojennych zniszczeń. Zabudowa Rynku oraz ulic równoległych była i jest jednostronna. Kamienice które otaczają główny plac miejski na tyłach posiadały ogródki i nie były zamknięte podwórkiem kolejnej kamienicy. Doskonale widać to na przykładzie dzisiejszej ulicy Staromiejskiej. Z jednej strony posiada ona klasyczną zabudowę w postaci kamienic, z drugiej tworzą ją podwórka domów rynkowych. Zresztą, to właśnie ta ulica nosiła swego czasu nazwę Różanej, od róż rosnących na tych właśnie podwórkach. Sytuacja taka powtarza się przy wszystkich pierzejach oraz ulicach równoległych, to jest Szpitalnej, Staromiejskiej, Krupniczej i Franciszkańskiej. Zabudowę dwustronną posiadały wszystkie ulice odchodzące od Rynku.
2. Schemat zabudowy Rynku w średniowieczu.
Wygląd miejskich kamienic na Rynku był szczegółowo uregulowany. Każda parcela miała szerokość 14 łokci i długość 74 łokci. Domy były budowane szczytami do Rynku według konkretnego układu : mieszkanie, warsztat, składzik, drewutnia, masztalnia oraz ogródek. Wzdłuż całej posesji biegła ścieżka prowadząca od bramy w głąb działki (budynki nie posiadały wejścia od ulicy). Zmiany, w tym wejście od ulicy, wymusił dopiero rozwój handlu i tworzenia w domach sklepów.
3. Początki osadnictwa na prawym brzegu Odry.
O tym, że historia osadnictwa rozpoczęła sie na Ostrówku, wie chyba każdy mieszkaniec miasta. Niewiele osób zdaje sobie jednak sprawę, że równocześnie rozwijała się osada na prawym brzegu Odry. Początki osadnictwa w tym miejscu sięgają XI wieku i znajdowały się ..... na Rynku. A dokładnie gdzie dziś spotykają się Młyńska i Koraszewskiego.
4. Cmentarz na Rynku.
Chociaż może się to wydawać nieco przerażające to dzisiejsi mieszkańcy kamienic na Rynku pod numerami 4-7 mieszkają na dawnym cmentarzu. Miejsce to odkryto w trakcie badań archeologicznych w roku 1955. Nekropolia działała w XIII i XIV wieku i pomieściła około 400 dwuwarstwowych grobów. W ówczesnym czasie cmentarze lokowano przy kościołach, a więc jest spora szansa, że ten znajdował się gdzieś przy Młyńskiej, a po wytyczeniu Rynku został przeniesieny na północ. Tam gdzie dziś znajduje się katedra. To tylko hipoteza ale całkiem możliwa. Po raz pierwszy pokazała się w publikacji "Opole. Rozwój przestrzenny miasta do końca XVII wieku" Romana Sękowskiego.
5. Jatki na Rynku.
Jatki, czyli nic innego jak poprzedniczki dzisiejszych targowisk. Stragany były czynne w wyznaczone dni targowe. W Opolu przez długi czas był to poniedziałek. Miejscem lokalnego handlu był oczywiście Rynek. Jatki znajdowały się na wylocie ulicy Świętokrzyskiej - dzisiejszej Koraszewskiego. W 1532 roku większośc straganów należała do kościoła i księcia. Jednak sytuacja zaczęła się gwałtownie zmieniać i już 30 lat później właścicielami byli głównie mieszczanie.
6. Wodociągi w centrum miasta.
Kiedy w Opolu pojawiły się pierwsze wodociągi niestety nie wiemy. Wiemy, że taki system funkcjonował już w średniowieczu. Mimo prymitywnego wykonania świetnie spełniał swoje zadanie. Ujęcie wody dla miasta znajdowało sie na Młynówce na wysokości filharmonii. Stamtąd systemem drewnianych rur woda prowadzona była do dwóch miejsc : na ulicę Bydlęcą i na Rynek. To właśnie na centralnym miejskim placu znajdowała się główna studnia, skąd mieszkańcy mogli czerpać wodę.
7. Dom szlachecki na ulicy Młyńskiej.
Narożna kamienica na zbiegu ulicy Młyńskiej i Rynku pojawia się już w urbarzu Habsburgów, który został sporządzony w roku 1532. Dom znajdował się w rękach żony Petera von Königsfelda. Do majątku należała również słodownia, nie był to jednak tzw. "wolny dom". Znajdował się on pod zarządem miasta. Rodzina Königsfeldów była bardzo zamożna. Należała do nich Turawa, Ligota, Kadłub i oba Kotorze.
