W 1878 roku Henryk Dietel, niemiecki przemysłowiec, współwłaściciel przędzalni w Saksonii przybywa wraz z żoną do Sosnowca. Zapewne wysokie cła nakładane przez władze rosyjskie na towary sprowadzane z Niemiec oraz bliskie sąsiedztwo linii kolejowej sprawiają, że rozpoczyna budowę przędzalni czesankowej właśnie w tym mieście. Dysponując sporym kapitałem i doświadczeniem uruchamia przędzalnię rok później, w roku 1879. Jest to pierwsza przędzalnia w Królestwie Polskim. Na przełomie wieków fabryka Dietla zatrudnia już 2000 robotników. Działalność przemysłowca powoduje duże uprzemysłowienie i rozwój ówczesnej wsi Sosnowiec, która w 1902 roku staje się miastem. Po śmierci założyciela (w 1911 roku) fabryką zarządzają jego synowie, jednak czasy świetności przędzalni kończą się wraz z I wojną światową. Po wojnie, w 1920 roku fabryka uruchomiona zostaje ponownie jednakże już na mniejszą skalę. W styczniu 1945 roku Dietlowie muszą opuścić swój życiowy dorobek, bowiem w niedługiej przyszłości zostaje on znacjonalizowany pod nazwą Politex. W 1993 roku Politex upada, budynki przędzalni trafiają do rąk prywatnych właścicieli. Z roku na rok stają się ruiną... . Jedynie budynek administracyjny przechodzi gruntowny remont i zostaje przystosowany dla potrzeb komisariatu policji.
www.poznaj.sosnowiec.pl

Idea uruchomienia tramwajów w Sosnowcu pojawiła się jeszcze przed I WŚ, jednak jej realizacja ziściła się dopiero w 1928 r., kiedy to otwarto dwie trasy: w styczniu 1928 r. z centrum Sosnowca do Będzina i w lipcu 1928 r. na odcinku: Stary Sosnowiec - Szopienice. Co ciekawe linie te nie były na początku ze sobą połączone, co nastąpiło dopiero w 1931 r. po wybudowaniu wiaduktu pod linią kolejową rozdzielającą obie trasy, patrz:

. W latach powojennych sieć ulegała dalszej rozbudowie: uruchomiono nowe odcinki m.in. do Milowic, etapami do Kazimierza Górniczego oraz Mysłowic (lata 50/60-te XX w.) i wreszcie na osiedle Zagórze (1980-1982).

Wagony 105N, 105Na i wszelkie ich modernizacje.