|
starsze nowsze oceń zdjęcie | skomentuj ocenę | 13 głosy | średnia głosów: 5.86
17 lutego 2019 , Wnętrze dawnej kaplicy grobowej postawionej w l. 1865-66 zgodnie z wolą fundatorów Caroliny von Wimmerberg oraz jej drugiego męża Rudolfa Bernharda grafa Stillfried von Alcantara und Rattonitz, granda portugalskiego. Całość wzniesiona z cegły na podmurówce kamiennej. Obecnie obiekt pełni funkcję kościoła filialnego. Kościółek niewielki ale wyjątkowy, za sprawą licznie zgromadzonych epitafiów, w większości z zachowaną dawną malaturą,. Te wewnątrz kościoła pochodzą z końca XVI i początku XVII w. Wmurowano je wtórnie a są zgromadzone przez fundatora kaplicy, należały do jego przodków. Niestety część jest przesłonięta i nie da rady pokazać ich w całości. Na zdjęciu epitafium Evy von Mettich, panny (zm. 1598). Dane za .Skomentuj zdjęcie
|
Dodane: 13 kwietnia 2019, godz. 14:27:22 Autor zdjęcia: ZPKSoft Rozmiar: 1067px x 1600px Licencja: CC-BY-NC-ND 4.0
2 pobrania 948 odsłon 5.86 średnia ocen Poprzednie i następne zdjęcia ZPKSoft Obiekty widoczne na zdjęciu
Epitafia wewnętrzne więcej zdjęć (22) Wnętrza kościoła więcej zdjęć (8) Kościół Podwyższenia Krzyża Świętego więcej zdjęć (49) Zbudowano: 1865-66 Zabytek: 713/W z 26.07.1995 Kościół filialny p.w. Podwyższenia Krzyża Świętego, dawna kaplica grobowa. Usytuowany na wzniesieniu zwanym Świętą lub Maślaną Górą, pierwotnie należącym do parku przypałacowego. Wzniesiony jako kaplica grobowa z inicjatywy Caroliny z domu grafiny von Mettich und Mohr, I voto von Wimmersberg (zmarłej 31 .V. 1865), w latach 1865-66 z fundacji doktora Rudolfa Bernharda grafa Stillfried von Alcantara und Rattonitz, granda portugalskiego, tajnego radcy dworu berlińskiego, Mistrza Ceremonii Orderu Orła Czarnego i mistrz ceremonii dworu pruskiego. Według wspólnego projektu Carla Ludeckego i fundatora. Konsekracja świątyni 31 V 1866 r. Dzwony zawieszone 1866 r., krzyż i gałka na sygnaturce umieszczona 1865. Na przełomie 1866/67 świątynia służyła za lazaret wojskowy. W 1867 r. wzniesiono połączony z kościołem budynek (tzw. klasztorek) dla 2 sióstr szarytek z domu zakonnego św. Elżbiety w Nysie. Powtórna konsekracja kościoła 9 .VI. 1868 r. Od 1945 r. kościół filialny. Remontowany w 1966 r. i 1975 r., kiedy to dostawiono kruchtę zach. i emporę organową. |