Kładka została wybudowana w 1900 r. na skwerze wytyczonym przez ulice: Targ Rakowy, Hucisko i Wały Jagiellońskie. - Niestety nie zachowała się dokumentacja techniczna, ale charakter konstrukcji pozwala przypuszczać, że jej projektantem był znany niemiecki inżynier Johann Wilhelm Schwedler, który dzięki takim właśnie realizacjom otrzymał miano "rzeźbiarza małych mostów" - wyjaśnia Jacek Kamiński z Działu Obiektów Inżynierskich Gdańskiego Zarządu Dróg i Zieleni.

Mostek uniknął poważniejszych zniszczeń, jakie dotknęły większość gdańskich mostów w czasie pożogi wojennej wiosną 1945 r. Dopiero na początku lat 90. ubiegłego wieku obiekt doczekał się remontu kapitalnego.

Na rok 2023 przewidziano gruntowną renowację obiektu, która obejmie m.in. naprawę elementów konstrukcji stalowej wraz z nowym zabezpieczeniem antykorozyjnym. Dotychczasowe deski pomostu zostaną wymienione na nowe dębowe, zabezpieczone przed wilgocią. Ponadto renowację przejdzie cała "galanteria" mostku, elementy zdobnicze zostaną oczyszczone, odmalowane i zabezpieczone przed korozją.

Kładka będzie czasowo zdemontowana, co umożliwi naprawę ceglanych przyczółków, które zostaną oczyszczone, wzmocnione i ujednolicone pod względem wizualnym. Dodatkowo zostaną one zabezpieczone warstwą hydrofobową, co zapewni ochronę przed przenikaniem wody do ich wnętrza.

Kanał Raduni jest wybitnym średniowiecznym dziełem inżynierskim, zbudowanym przez Zakon Najświętszej Marii Panny Domu Niemieckiego w Jerozolimie, potocznie zwany Krzyżakami, w latach 1338–1356.

Pierwszym etapem powstania Kanału było przeprowadzenie w 1338 r. nowego koryta Raduni na odcinku od Pruszcza Gdańskiego aż do Motławy w centrum Gdańska. Przez teren Starego Miasta przeprowadzono je tzw. Kanałem Młyńskim. Funkcja tej budowli hydrotechnicznej była różnoraka. Po pierwsze zapewniono w ten sposób zaopatrzenie miasta w wodę pitną, po drugie nad kanałem ulokowano młyny zakonne, po trzecie zaś jedna z odnóg kanału zasilała w wodę fosę zamkową. Spadek tego kanału, a co za tym idzie siła jego wód, okazały się zbyt małe. W 1356 r. ­władze krzyżackie zbudowały na odcinku od Oruni, do ujścia nowy, większy kanał.

Prawie natychmiast rozpoczęto wykorzystywanie wód nowego kanału do napędu urządzeń zakładów przemysłowych. Szczególnie licznie powstawały one w rejonie kościoła św. Katarzyny na Starym Mieście. Większość z nich należała do Zakonu. Jeszcze przed 1364 r. zbudowany został Wieki Młyn (największy zakład ówczesnej Europy, posiadający 18 kół młyńskich). W 1355 r. wzniesiono kuźnicę miedzi, brązu i mosiądzu (miedziennicę), w 1363 r. dwie szlifiernie, a w 1367 r. młyn olejarski. (...)