Pierwszy stały most w Warszawie, zbudowany w latach 1568-73. Na lewym brzegu most umiejscowiono w rejonie na północ od Barbakanu (dzisiejsza ulica Mostowa a włściwie jej przedłużenie tj. ul. Boleść), a po praskiej stronie w okolicach ulicy Ratuszowej. Budowę rozpoczęto za rządów króla Zygmunta Augusta a skończono za panowania Anny Jagiellonki z której inicjatywy w 1582 r,. zbudowano także Wieżę Mostową, chroniącą most przed ewentualnymi pożarami.
Projektantem mostu był Erazm Giotto (Erazm Cziotko z Zakroczymia). Most zbudowany był z drewna sosnowego i dębowego i składał się z 22 przęseł (wg innych źródeł - 15). Dębowe pale były okute miedzianą blachą.
Długość mostu wynosiła wg jednych źródeł ok. 500 m, a innych nawet 850 m (a więc znacznie więcej od późniejszych konstrukcji w tych okolicach za czym miał przemawiać fakt, iż w XVI w.Wisła była znacznie szersza a po prawej stronie znajdowały się dodatkowo tereny zalewowe i podmokłe (bagna, małe jeziorka). Szerokość mostu wynosiła 6 m a spód konstrukcji podwieszony był 4 metry nad średnim poziomem wody. Całkowity koszt wyniósł ok 100 tys. dukatów.
Most od samego początku istnienia był doświadczany przez silny nurt Wisły i wiosenne spływy kry. Już w 1576 r. król Stefan Batory zlecił przeprowadzenie remontu podniszczonego mostu. Wiosną 1578 r. nastąpiło kolejne przerwanie mostu po którym konieczna była niemal ponowna budowa przeprawy, postawiono wówczas dźwigary kratowe z dolną jezdnią. Ostatecznie most przetrwał 30 lat do 1603 r., kiedy to kolejny napór spływającej kry obalił drewniane pale. Pozostałości opuszczonej konstrukcji zostały stopniowo wchłonięte przez Wisłę. Basztę mostową przebudowano na arsenał, a następnie na więzienie, aż ostatecznie stała się kamienicą mieszkalną, istniejącą do dziś:

Występuje już w średniowieczu jako przedłużenie ul. Mostowej do Wisły, wraz z którą stanowiła dojazd do mostu na rzece ufundowanego około roku 1580 przez Annę Jagiellonkę. W roku 1581 przy ulicy wzniesiono zespół Bramy Mostowej, w późniejszym okresie mieszczącej prochownię.

Pozostałą zabudowę ulicy stanowiły wówczas drewniane spichlerze; dopiero w roku 1780 pojawiły się przy Boleść pierwsze murowane kamienice. Około roku 1910 w związku z rozbudową produkującej ekstrakty garbarskie fabryki "Quebracho" mieszczącej się przy ul.Rybaki, fabryczne zabudowania otrzymały dodatkową numerację przyporządkowaną ul. Boleść – numer 2/4.

Wszystkie zabudowania przy ulicy spłonęły w roku 1944, wypalony zespół Bramy Mostowej i więzienia został odbudowany po wojnie, zaś zabudowania fabryki "Quebracho" ostatecznie wyburzono w latach 60.

Wikipedia