Śląski Ogród Zoologiczny – ogród zoologiczny położony na terenie Parku Śląskiego w Chorzowie. Obejmuje obszar o powierzchni 47,5 ha będąc tym samym trzecim, po ogrodach w Gdańsku-Oliwie i Poznaniu, pod względem powierzchni ogrodem zoologicznym w Polsce. Znajduje się w nim 2681 zwierząt, 312 gatunków.

Jego początki sięgają roku 1954, kiedy to zaczęto budować klatki dla zwierząt. Następnie zostały przeniesione do niego pierwsze gatunki zwierząt z zoo w Katowicach i Bytomiu. W roku 1975 zakończono budowę Kotliny Dinozaurów. Znajdują się tam betonowe rekonstrukcje szesnastu dinozaurów, których szczątki odnalazła polska grupa paleontologów na pustyni Gobi w latach 1963-1971.

Dyrektorem Śląskiego Ogrodu Zoologicznego od 2007 r. jest Jolanta Kopiec, dawna radna Siemianowic Śląskich i Sejmiku Województwa Śląskiego.

Na terenie ogrodu działa Mini Zoo. Występują tam zwierzęta łagodniejsze, które można nakarmić oraz pogłaskać takie jak króliki, świnki morskie, kozy domowe czy owce domowe.

W 2005 roku na terenie ogrodu zoologicznego miał miejsce śmiertelny wypadek. Kobieta spacerując po ogrodzeniu przy wybiegu dla niedźwiedzi straciła równowagę wpadając do wybiegu i tracąc przytomność. Bezpośrednią przyczyną śmierci kobiety było wykrwawienie się spowodowane atakiem niedźwiedzi.
Śląski Ogród Zoologiczny odwiedza co roku 380 000 osób.
wikipedia(fantom)

strona obiektu:

Teren na którym powstał Park Ślaski miał powierzchnię 600 ha, Pokryty był w 75 % hałdami, pogórniczymi odpadami, biedaszybami, zapadliskami, bagnami i wysypiskami oraz w niewielkim obszarze terenami o charakterze rolniczym.

W celu zniwelowania wpływu złego podłoża na roślinność (gleby o głębokości od 0,2 do 0,7 cm mocno zbielicowane, piaszczysto – gliniaste, półprzepuszczalne o kwasowości w granicach ph 3 – 4) dokonano przemieszczenia ok.3,5 mln.m3 oraz dowiezienia 0,5 mln m3 ziemi rodnej i torfu. Tak powstał jeden z największych parków śródmiejskich w Europie. Decyzja o jego utworzeniu zapadła w grudniu 1950 roku na posiedzeniu Wojewódzkiej Rady Narodowej w Katowicach. Propagatorem i inicjatorem jego powstania był gen. Jerzy Ziętek, który stanął na czele Komitetu Budowy WPKiW. W lipcu 1951 roku ruszyła budowa, która w założeniach miała być próbą przywrócenia życia środowisku zdewastowanemu przez przemysł. Górnicze hałdy zamieniały się w „zieloną wyspę” w samym centrum przemysłowej aglomeracji. Park powstawał w trójkącie trzech miast: Katowic, Chorzowa i Siemianowic Śląskich. W powyższym okresie Park był jedynym w swoim rodzaju obiektem przyrodniczo – rekreacyjnym tej skali na terenie nie tylko Polski, ale i Europy i do dziś dzień pozostaje jednym z największych tego typu przedsięwzięć. Była to także pionierska w skali Europy i największa w kraju pomyślnie zakończona próba przywrócenia do życia zdewastowanego przez przemysł środowiska naturalnego.

Od początku jego budowa była masową akcją społeczną. Do pracy przyłączyły się tysiące ludzi - od młodzieży szkolnej po pracowników urzędów. Przedsiębiorstwa zabezpieczały transport materiałów, ludzie składali datki pieniężne, prowadzona była sprzedaż kartoników filatelistycznych z dopłatą na budowę WPKiW oraz wiele innych akcji mających na celu zebranie środków na rozbudowę obiektu. Projektant parku - prof. Władysław Niemirski wziął pod uwagę zróżnicowany program przyszłej działalności Parku i powiązał jego podstawowe założenia funkcjonalne z istniejącymi już warunkami topograficznymi. Zaprojektował m.in. w zielonej przestrzeni dwa rejony: cichy, gęsto obsadzony drzewami i krzewami, który miał służyć biernemu wypoczynkowi i kulturalno- rozrywkowy do czynnego odpoczynku. W ich obrębie wydzielił kolejno sześć sektorów, w tym młodzieżowy, gdzie m.in. na terenie starej cegielni, powstało wesołe miasteczko. Stopniowo parkowa scenografia stawała się coraz bardziej urozmaicona, wybudowano 9 fontann, w tym główną, w samym sercu parku.

Teren o powierzchni 113 ha zajęła część festynowa, gdzie stanął duży krąg taneczny i dwa małe z estradą. W latach 50. XXw. sukcesywnie przybywało w parku nowych inwestycji, takich jak: stadion, zoo, wesołe miasteczko, planetarium. Od 1957  zaczęła kursować nizinna kolej, jedyna tego typu w Europie. Na ponad 5 km trasie woziła ludzi m.in. do wesołego miasteczka i zoo. Dziesięć lat później ruszyła kolej linowa „Elka”. Spacerowicze mieli do dyspozycji 70 km alejek, 2400 ławek, 850 foteli i leżaków. W 1962 roku zainaugurował działalność Ośrodek Turystyczny PTTK, który – jak podają źródła – w kontakcie z większością biur podróży w Polsce planował ruch turystyczny na Śląsku. Do dyspozycji miał nawet dwa autokary marki „San”. Rok później ruszył Ośrodek Harcerski, młodzież miała do dyspozycji tzw. pawilon ruchowy, camping, pole namiotowe. Jedną z najbardziej udanych inwestycji okazał się Ośrodek Sportów Wodnych, położony nad stawem połączonym z Kanałem Regatowym. Można było wypożyczyć kajaki, rowerki wodne, a nawet przejechać się motorówką. W niedziele i święta przychodziło do parku nawet 150 tys. osób. Ci, którzy woleli ciszę i spokój chętnie odwiedzali sławną łabędziarnię, świątynię Petrycha, rosarium czy nieistniejące już alpinarium którego obecnie następcą jest usytuowany w innej części parku ogród bylinowy.

Kalendarium

grudzień 1950 – posiedzenie Wojewódzkiej Rady Narodowej w Katowicach, zapada decyzja o powstaniu WPKiW

lipiec 1951 – początek budowy parku

1954 – rozpoczyna się budowa Śląskiego Ogrodu Zoologicznego

grudzień 1955 – otwarcie Planetarium Śląskiego

lipiec 1956 – dobiega końca budowa Stadionu Śląskiego

1957 – inauguracja budowy Śląskiego Wesołego Miasteczka

1957 – rusza kolejka wąskotorowa

lipiec 1961 – oddano do użytku Ośrodek Postępu Technicznego

15 grudnia 1962 – rozpoczyna działalność Ośrodek Turystyczny PTTK

1963 – odbywa się pierwszy plener artystyczny (ostatni w 1983). Ich efektem jest powstanie Galerii Rzeźby Śląskiej

1963 – przekazano do użytku Ośrodek Harcerski

12 czerwca 1966 – otwarcie kąpieliska Fala

7 września 1967 – zaczyna kursować kolej linowa Elka

24 czerwca 1968 – uroczyste otwarcie Rosarium

1968 – powstaje Hala Wystaw Kapelusz

maj 1975 – otwiera podwoje Górnośląski Park Etnograficzny

1985 – powstaje Duża Gwiazda, czyli największy diabelski młyn w Polsce

2007 – powstaje Park Linowy Palenisko

2011 – zakończenie gruntownej rewitalizacji rzeźby "Żyrafa" i wpisanie jej do rejestru zabytków

2012 – zorganizowano pierwszą "Wigilię dla Samotnych"

2013 – zakończenie prac renowacyjnych bramy Śląskiego Ogrodu Zoologicznego

wrzesień 2014 – prezentacja sześciometrowej rzeźby komara "Dron"

2020 – po 40 latach do Śląskiego Ogrodu Zoologicznego powróciły pingwiny

12 lipca 2021 – uroczyste otwarcie Ogrodu Japońskiego

 

Park Śląski, do 15 kwietnia 2012, funkcjonował pod nazwą:  Wojewódzki Park Kultury i Wypoczynku im. gen. Jerzego Ziętka (WPKiW) –  zajmujący powierzchnię ok.  535 ha, jeden z największych w Europie. Nazywany jest "Zielonymi Płucami Górnego Śląska". 

Istniejące obiekty:

• https://pl.wiki...3d_Zoologiczny"