Dęblin - Mapy i plany węzła kolejowego, Wobec załamania się frontu w 1915 roku, Rosjanie zarządzili ewakuację twierdzy. Rosjanie zniszczyli większość fortów, nie oszczędzając urządzeń kolejowych. Po wkroczeniu do Twierdzy Iwangorod wojsk niemieckich (4 sierpnia 1915) została ona przekazana (wraz z liniami kolejowymi) Austriakom. Austriacy przekuli wszystkie linie na rozstaw normalny, kontynuowali rozpoczętą przez Rosjan rozbiórkę fortów oraz rozpoczęli naprawianie i uruchamianie komunikacji kolejowej.
Od 1915 istniał już przystanek/stacja Deblin Kriegsausweiche (po odzyskaniu niepodległości zmieniono nazwę na Zajezierze), jak wskazuje nazwa, pełnił funkcję mijanki wojskowej, ponieważ linia nadal była jednotorowa, jednocześnie rampa wojskowa przy koszarach zaczęła pełnić funkcję peronu (w 1917 powstał dworzec, wedle innych źródeł w 1921). Istniała też stacja towarowa (mniej więcej w miejscu obecnej stacji towarowej) funkcjonująca w rozkładach Austriackiej Kolei Wojskowej Północnej zwana jako Deblin Ost, oprócz tego przystanek na DŻN (wedle źródeł mówionych o nazwie Irena), coś co nazywane było stacją wojskową i być może oznaczało stację lub rampę do załadunku i wyładunku materiałów wojennych. Nie wiadomo, czy owa stacja wojskowa, bądź przystanek Irena, nie bazował na dawnej półstacji/przystanku wojskowym, jeszcze z okresu carskiego. Powstała również łącznica (oznaczona na żółto) łącząca Drogę Żelazną Nadwiślańską i odgałęzienie DŻN do Łukowa, bez konieczności wjazdu na stację Iwangorod, zbudowana przez Austriaków. Wzdłuż łącznicy była rampa wojskowa a droga do niej prowadząca dała początek obecnej ulicy Nadatki (być może tożsamej z wzmiankowaną w połowie XX w. ulicą Łukowską). Na północ od stacji wybudowano bocznicę do kopalni żwiru (kolor pomarańczowy - odcinek koło Krukówki, na północ od Dęblina), być może wąskotorową.
Niestety nie udało się ustalić stuprocentowo autorów (Rosjanie, Niemcy, Austriacy) tego etapu rozbudowy dęblińskiego węzła.
1916
- Dodane: 2021-10-02 15:32:56
