Łe, co się człek tu naczekał na bus-auta w różne świata strony jadące ............. ? :-) :-)

W PRL były tu kasy, na każdy kurs sprzedawano bilety, bilety miały określone miejsce w pojeździe, ale były też kursy nienumerowane. Wtedy była bitwa o miejsca, i to prawdziwa! ALe co się dziwić, jak ktoś starszy jechał np do Jaworzynki czy Koniakowa, to stać całą drogę to było dość uciążliwe
Był też czas, gdy dworzec przerabiano, przebudowywano. Dworzec rozbudowywano lub zmieniano, np. powiększano halę dworcową, dodano toalety.
Kiedyś, na początku, autobusy podjeżdżały do przystanków przodem, co było dość dobre, bo ludziska widzieli za szybą autobusu tabliczkę kursową, więc się wiedziało, gdzie ogórek podjedzie, i nawet, jak czasem kierowca zmienił stanowisko odjazdowe, a spiker tego nie zapowiedział, to i tak było widać, skąd i dokąd pojazd pojedzie ...
Potem to zmieniono, autobusy podjeżdżały na stanowiska tyłem see: . Smród z rur wydechowych szedł prosto na ludzi, nie było to zbyt mądre "usprawnienie" (!). Natomiast, aby ogórek nie wjechał w tłum ludzi podczas cofania, dlatego na płycie dworca zabetonowano takie solidne murki oporowe, dopasowane do kształtu koła, aby autobus łagodnie się na nich zatrzymał see: . Taki sposób parkowania ułatwiał wchodzenie do pojazdu, bo otwarte drzwi nie "blokowały" wejścia, jak kiedyś
Był też zakaz chodzenia po płycie dworca, ale wielu to miało gdzieś, bo idąc np. od strony torów, znacznie sobie przez plac skracali drogę. Wiem, że karano za to mandatami, ale nie wiem, czy to robiła milicja, czy kanarki z PKS?
Czasem ludziska jechali dalej, niż przystanek końcowy, czyli ten dworzec właśnie. Kiedy? Ano, gdy mieszkali "pod ZOR-em", na Solnej itp. Było tak dlatego, że autobusy miały swoje miejsca do spania tam, gdzie dziś jest Intermarche. Ale na taką podwózkę musiał się nieoficjalnie zgodzić kierowca, więc jak go ktoś znał, to była szansa, że podwiezie pacjenta pod górkę :-)