W roku 1747 na miejscu dawnego dworu w Dęblinie wybudowano barokowy pałac. Jego projektantem był prawdopodobnie Paweł Antoni Fontana. Już w latach siedemdziesiątych tego samego wieku dokonano przebudowy pałacu, w stylu klasycystycznym. Autorem zmian był Dominik Merlini. W tym samym czasie pałac otoczono parkiem w stylu francuskim projektu Jana Christiana Schucha. Na pałacu tym założono w 1783 r. pierwszy w Polsce piorunochron.Około dziesięciu lat później parku nadano styl angielski za sprawą Dionizego Mac Clair'a. Na początku XIX w. dobra dęblińskie przechodzą w ręce książąt Jabłonowskich. W 1840 r. Dęblin i okolice objął we władanie feldmarszałek rosyjski Iwan Paskiewicz.

Kolejna przebudowa pałacu to już połowa XIX w. Pałac utracił wtedy attykę i większość wyposażenia wywiezionego przez Paskiewiczów do Homla gdzie mieściła się ich rodowa siedziba. Paskiewiczowie także dobudowali przed frontem pałacu dwie oficyny.

Wycofujące się z dęblińskiej twierdzy w 1915 roku wojska rosyjskie spaliły pałac. Odbudowy dokonano w latach 1924-1927. Autorem projektu stworzonego z myślą o umieszczeniu w pałacu szkoły lotniczej funkcjonującej dotąd w Grudziądzu był Antoni Dygat. Kolejne zniszczenia przyniosła następna wojna światowa. Odbudowy dokonano w latach pięćdziesiątych XX wieku. W budynku umieszczono wtedy Klub Garnizonowy. Kolejny remont przeprowadzono w roku 1980 odkrywając we wnętrzach fragmenty starych polichromii. Pałac posiada w swoim prawym parterowym skrzydle salę balową. Początkowo była to sala teatralna. Park zdziczał ale zachowały się w nim stare drzewa posadzone jeszcze w XVIII wieku.