|
starsze nowsze oceń zdjęcie | skomentuj ocenę | 10 głosów | średnia głosów: 6
1935 , Pomnik marszałka Józefa Piłsudskiego.Skomentuj zdjęcie
|
Dodane: 12 grudnia 2019, godz. 21:30:18 Rozmiar: 1900px x 1369px
13 pobrań 1358 odsłon 6 średnia ocen Poprzednie i następne zdjęcia Hellrid Obiekty widoczne na zdjęciu
Pomnik marszałka Józefa Piłsudskiego więcej zdjęć (9) Architekt: Józefa Markowa Ochmańska Wysmukły obelisk imienia Marszałka Józefa Piłsudskiego o wysokości 30 metrów wzniesiony przed wojną zgodnie z projektem Józefy Markowej Ochmańskiej. Dziś to bodaj najbardziej zapomniany pomnik warszawski. Dwa wysokie słupy podtrzymywały podest na którym przysiadły trzy orły szykujące się do lotu. Polskie orły zostały po wrześniu 1939 r. zrzucone z obelisku i zastąpione orłem Luftwaffe. Pomnik frontem zwrócony był w stronę lotniska. Po bokach otaczały go zaś dwu i trzypiętrowe bloki mieszkalne wzniesione przez Fundusz Kwaterunku Wojskowego. Port Lotniczy Warszawa-Okęcie im. Fryderyka Chopina więcej zdjęć (276) Zbudowano: 1934 Dawniej: Port Lotniczy Warszawa-Okęcie, Centralny Port Lotniczy Warszawa-Okęcie Architekci: Jan J. Dobrowolski i Krystyna Król-Dobrowolska Konstrukcja: inż. Aleksander Włodarz i Czesław Cywiński ul. Żwirki i Wigury więcej zdjęć (1085) Ulica wybudowana została według projektu Antoniego Jawornickiego jako droga szybkiego ruchu łącząca Port Lotniczy Warszawa I z dawnym Lotniskiem Mokotowskim na Polu Mokotowskim. Jej budowa związana była z zawodami lotniczymi Challenge 1934, ostatecznie wygranymi przez Polaków – Jerzego Bajana i Gustawa Pokrzywkę. W ciągu dwóch lat udało się wybudować jednopasmową drogę brukowaną granitową kostką, wyposażoną jednak w chodniki i ścieżki rowerowe, po zawodach prace kontynuowano - aleja została poszerzona i pokryta asfaltem, ustawiono też gazowe latarnie zaprojektowane specjalnie dla tej drogi. Ich wzór nie miał w Warszawie analogii. Wzdłuż ulicy posadzono lipy. Aleję uroczyście otwarto 26 sierpnia 1934. Otrzymała imię Franciszka Żwirki i Stanisława Wigury – zwycięzców zawodów Challenge 1932, którzy zginęli tragicznie w katastrofie lotniczej. Pierwszym obiektem wybudowanym w pierzei ulicy był gmach Kierownictwa Marynarki Wojennej (Żwirki i Wigury 105, pierwotnie Wawelska 7 A) według projektu architekta Rudolfa Świerczyńskiego i inżyniera Stefana Bryły, który zajął się stroną konstrukcyjną projektu. Licowany piaskowcem budynek otrzymał nowoczesną konstrukcję ze stali i żelbetu. Wnętrza wykończono bardzo luksusowo, używając do tego celu m.in. marmuru, dolomitu, terrazytu i alabastru. Obecnie w gmachu mieści się m.in.: * Filia Specjalistycznej Przychodni Lekarskiej dla Pracowników Wojska SPZOZ * Redakcja pisma "Głos Weterana i Rezerwisty" * Urząd Dziekana Wojsk Lotniczych i Obrony Powietrznej (Prawosławny Ordynariat Wojska Polskiego) W okresie okupacji ulica nosiła nazwę Lotników (Strasse der Flieger). W latach 1955-1960 zmieniono nazwę Żwirki i Wigury na Rokitnicką, jednak po pięciu latach przywrócono starą nazwę. Obecnie nosi ją uliczka ulokowana między Polem Mokotowskim, a obiektami klubu RKS Skra Warszawa. Krótko potem zrekonstruowany został Pomnik Lotnika w Warszawie, stojący u zbiegu z Ulicą Wawelską. W 2006 r. zmieniono część nazwy trasy z ulicy Żwirki i Wigury na aleję Żwirki i Wigury. Wikipedia |