Kolorujstarsze
nowsze
oceń zdjęcie | skomentuj ocenę | 3 głosy | średnia głosów: 5.33
 | Polska › woj. dolnośląskie › powiat ząbkowicki › Srebrna Góra › ul. Kręta › Twierdza Srebrna Góra › Fort Donżon › Dziedziniec › Krzyż |
16 września 2006 , Fragment budynku koszarowego fortu Donjon
Skomentuj zdjęcie
BAL†
+1 głosów:1  Zapewne to Twoja robota ;( - niezbyt uważnie postępujesz otwierając nowy obiekt \"Donżon i bastiony na Warownej Górze (686 m npm.)\" przepisując z hydrala i wprowadzając tym nieład. Nie musimy się przecież wzorować na tamtym portalu. Obiekt ten istniał już wcześniej pod nazwą \"Fort Donżon i Bastiony\" i również posiadał swój pod-obiekt \"Krzyż żeliwny\". Uporządkuję to, ale na przyszłość pamiętaj aby przeglądnąć to, co już istnieje. 2011-04-09 10:28:28 (15 lat temu)
Fotografie były zaimportowane z Hydrala i tak się przypisały jak były przypisane na portalu wyjściowym, jestem (automat) , temat był już poruszany kilka razy więc powinieneś o tym wiedzieć 2011-05-16 12:55:35 (14 lat temu)
|
|
Na stronie od 2005 czerwiec
20 lat 11 miesięcy 0 dni |
1 pobranie 1226 odsłon 5.33 średnia ocen
Poprzednie i następne zdjęcia Pako45
Obiekty widoczne na zdjęciu
Krzyż
więcej zdjęć (6)
Zbudowano: 1869
"Ten żeliwny krzyż upamiętnia prawdziwą historię która wydarzyła się jesienią 1869 roku. Twierdza ze względu na przestarzałą budowę i małe znaczenie strategiczne została zamknięta. Władze pruskie postanowiły wykorzystać ten olbrzymi kompleks forteczny jako poligon artyleryjski. Zgodnie z tą decyzją w 1869 roku miały się odbyć próby ogniowe z najcięższym ówczesnym moździerzem pruskim, którego kaliber wynosił 210 mm. Na stanowisko ogniowe przewidziano wzniesienie Kortunal. Szczególnie dobrym celem z tego miejsca był oddalony o około 3 km Fort Rogowy. Próby artyleryjskie z moździerzem przebiegały bez żadnych zakłóceń przez kilka tygodni aż do feralnego dnia. Tragedia wydarzyła się 26 listopada 1869 roku. Podczas ładowania ostatniego granatu do moździerza, wykonujący tą czynność kanonier Hubner uczynił to ze zbytnią rutyną i przez przypadek uderzył w zapalnik granatu. Granat eksplodował przed zatrzaśnięciem zamka, a jego odłamki śmiertelnie raniły stojące w pobliżu osoby. Pogrzeb kanonierów odbył się w poniedziałek 29 listopada 1869 roku. Kanonierzy: August Gotthelf, Herman Hubner i August Rochau spoczęli pod jednym krzyżem na cmentarzu ewangelickim, eksponowanym obecnie na terenie Fortu Donjon. Kanonier Johann Jacob Groth został pochowany na miejscowym cmentarzu katolickim. "
-tekst z tablicy informacyjnej umieszczonej przy krzyżu
-tekst z tablicy informacyjnej umieszczonej przy krzyżu
Dziedziniec
więcej zdjęć (85)
Fort Donżon
więcej zdjęć (123)
Zbudowano: 1765-1768
Dawniej: Donjon, Niederbastion
Twierdza Srebrna Góra
więcej zdjęć (23)
Atrakcja turystyczna
Zbudowano: 1765-1777
Dawniej: Festung Silberberg
Zabytek: 861
BUDOWA TWIERDZY SREBRNOGÓRSKIEJ
W rok po zakończeniu krwawej trzeciej wolny śląskiej, w 1764 r. zlecono realizację projektu pruskiemu podpułkownikowi Ludwigowi Wilhelmowi Regelerowi. Opracowany przez niego plan wraz z kosztorysem zaakceptował Fryderyk Wielki 29 IV 1765 r., który miał ostateczny wpływ na kształt twierdzy. Budowa trwała od 1765-1777 roku i prowadzona była w trzech etapach:
1765-68 r. - wzniesiono centralne elementy forteczne: Donjon, kazamaty galerii przeciwstokowej i bastiony pomocnicze - Kleszczowy, Nowomiejski, Gwiaździsty, Górny, Dolny i Kawalierę.
1768-71 r. - zbudowano wspomagające Donżon forty: Rogowy, Wysoka Skała, Ostróg oraz ich esplanady.
1770-77 r. - wykonano umocnienia Chochołów: Bateria Kazamatowa, Bateria Tarasowa, Reduta Skrzydłowa, Fort Chochoł Mały, Schron Mostu Lisiego, Flesz a w latach 1772-76 - koszary.
Do budowy twierdzy zbudowano tartak, cegielnię, wapienniki, wodociąg i liczne drogi transportowe. Mury forteczne zostały wykonane z wydobytego na miejscu kamienia. Cegłę wykorzystano jedynie do wykończenia wnętrz kazamat, wewnętrznego muru dziedzińca Donżonu i obu jego bram wjazdowych. Wszelkie narożniki, krawędzie i rynny wykonano z białego lub czerwonego piaskowca. Przy budowie twierdzy zatrudniano średnio 4 000 robotników z zachodnich Niemiec i Czech. Okoliczna ludność była zmuszana do pracy przy transporcie i budowie twierdzy. Łączny koszt budowy został oszacowany w XVIII w. na 4.145.000 talarów. Źródła XX wieczne podają niższą kwotę 1.573.000 talarów. W całej twierdzy znajdowało się łącznie 299 kazamat i 54 izby strzeleckie. Na wypadek wojny jej załogę miało stanowić 3 756 żołnierzy, a w razie potrzeby nawet 5 000. Artyleria forteczna składała się z 264 dział, haubic i moździerzy. Każdy Fort posiadał swoją studnię, istniała również piekarnia, browar, hodowano również zwierzęta, a w magazynach można było przechować żywność i opał na co najmniej trzymiesięczne oblężenie.
Do budowy i wyposażenia twierdzy pozyskano znajdujące się na miejscu olbrzymie bloki skalne.Twierdza otoczona była niegdyś fosami o głębokości do 22 m i murami które w najszerszym miejscu miały 12 m. Studnie forteczne były głębokie na 50-60 m. Prawdziwy chrzest bojowy to obrona oddziałów bawarskich i wittemberskich przed Francuzami w 1805 roku.
b/h/-2008 (moose 2010 za forty.pl)
W rok po zakończeniu krwawej trzeciej wolny śląskiej, w 1764 r. zlecono realizację projektu pruskiemu podpułkownikowi Ludwigowi Wilhelmowi Regelerowi. Opracowany przez niego plan wraz z kosztorysem zaakceptował Fryderyk Wielki 29 IV 1765 r., który miał ostateczny wpływ na kształt twierdzy. Budowa trwała od 1765-1777 roku i prowadzona była w trzech etapach:
1765-68 r. - wzniesiono centralne elementy forteczne: Donjon, kazamaty galerii przeciwstokowej i bastiony pomocnicze - Kleszczowy, Nowomiejski, Gwiaździsty, Górny, Dolny i Kawalierę.
1768-71 r. - zbudowano wspomagające Donżon forty: Rogowy, Wysoka Skała, Ostróg oraz ich esplanady.
1770-77 r. - wykonano umocnienia Chochołów: Bateria Kazamatowa, Bateria Tarasowa, Reduta Skrzydłowa, Fort Chochoł Mały, Schron Mostu Lisiego, Flesz a w latach 1772-76 - koszary.
Do budowy twierdzy zbudowano tartak, cegielnię, wapienniki, wodociąg i liczne drogi transportowe. Mury forteczne zostały wykonane z wydobytego na miejscu kamienia. Cegłę wykorzystano jedynie do wykończenia wnętrz kazamat, wewnętrznego muru dziedzińca Donżonu i obu jego bram wjazdowych. Wszelkie narożniki, krawędzie i rynny wykonano z białego lub czerwonego piaskowca. Przy budowie twierdzy zatrudniano średnio 4 000 robotników z zachodnich Niemiec i Czech. Okoliczna ludność była zmuszana do pracy przy transporcie i budowie twierdzy. Łączny koszt budowy został oszacowany w XVIII w. na 4.145.000 talarów. Źródła XX wieczne podają niższą kwotę 1.573.000 talarów. W całej twierdzy znajdowało się łącznie 299 kazamat i 54 izby strzeleckie. Na wypadek wojny jej załogę miało stanowić 3 756 żołnierzy, a w razie potrzeby nawet 5 000. Artyleria forteczna składała się z 264 dział, haubic i moździerzy. Każdy Fort posiadał swoją studnię, istniała również piekarnia, browar, hodowano również zwierzęta, a w magazynach można było przechować żywność i opał na co najmniej trzymiesięczne oblężenie.
Do budowy i wyposażenia twierdzy pozyskano znajdujące się na miejscu olbrzymie bloki skalne.Twierdza otoczona była niegdyś fosami o głębokości do 22 m i murami które w najszerszym miejscu miały 12 m. Studnie forteczne były głębokie na 50-60 m. Prawdziwy chrzest bojowy to obrona oddziałów bawarskich i wittemberskich przed Francuzami w 1805 roku.
b/h/-2008 (moose 2010 za forty.pl)
ul. Kręta
więcej zdjęć (554)