 | Polska › woj. lubelskie › Lublin › Wieniawa › ul. Aleje Racławickie › Ogród Saski |
1910 , Domek odźwiernego z bramą wejściową do Ogrodu Saskiego w Lublinie.
TW40
 To Aleje Racławickie nie ul. Racławicka... 2010-04-04 15:47:05 (16 lat temu)
do TW40: Poprawiłem :) 2010-04-04 21:24:21 (16 lat temu)
Super! Świetnie by było jakby moje komentarze były wykasowywane po poprawkach...Niech nie psują innym odbioru zdjęć ;-)... Ten też... 2010-04-04 23:45:15 (16 lat temu)
pawulon
+1 głosów:1 do TW40: Tak nie można, toż to jest twój wkład w tworzenie tej strony (fotopolski). O psuciu odbioru zdjęć też nie ma mowy, takie komentarze pokazują że jesteśmy tylko ludźmi i mylić się możemy, a koledzy tacy jak Ty, są po to by te błędy nam pokazywać lub od razu je poprawiać :-)) 2010-04-04 23:52:35 (16 lat temu)
do pawulon: Koleżanki pawulon... :) 2010-04-05 00:37:30 (16 lat temu)
do zuf: Nie wiedziałem że TW40 to koleżanka, zapamiętam ;-)) 2010-04-05 10:42:08 (16 lat temu)
verbensis
+1 głosów:1 Chyba można obniżyć do 1910: 2023-06-08 13:18:10 (2 lata temu)
|
|
Na stronie od 2008 grudzień
17 lat 4 miesiące 22 dni |
 |
parki
|
Ogród Saski powstał na płaskowyżu dawnych Pól Dominikańskich, przy trakcie warszawskim w 1837 roku, a jego głównym założycielem i koordynatorem prac przy jego budowie był Feliks Bieczyński. Do roku 1837 Lublin nie posiadał parku miejskiego, a powstały w 1827 roku trzy hektarowy skwer miejski nie spełniał swojej roli przede wszystkim ze względu na częste podtapianie. Bieczyński planując architekturę oraz układ przyrodniczy parku opierał się na projektach parków istniejących w innych miastach ze szczególnym uwzględnieniem parku Czartoryskich w Puławach, który był już wtedy w pełni ukształtowany i należał do najpiękniejszych tego typu obiektów na ziemiach polskich. Największym walorem powstającego parku było ukształtowanie powierzchni z licznymi naturalnymi dolinkami stwarzającymi możliwość wprowadzenia wielu gatunków roślin zielnych oraz drzew i krzewów.
Opodal bramy wejściowej do parku zbudowano w 1889 r.,zaprojektowany przez Mariana Jarzyńskiego, wysoki, jednoizbowy, neogotycki domek odźwiernego. Przestrzeń między nim a narożem parku wypełniono przed 1917 r. stylowo zespoloną parterową przybudówką, sięgającą naroża parku. Różnie z niej potem korzystano, początkowo spełniał on rolę punktu poboru opłat od każdego konia wjeżdżającego do miasta, tzw. rogatkowego lub kopytkowego, mieściła się tam również min.pizzeria.
Źródło;
/p>Ulicę Krakowskie Przedmieście otwiera Plac Władysława Łokietka, przy którym usytuowana jest Brama Krakowska (otwierająca drogę do Starego Miasta) i budynek Nowego Ratusza. Fragment biegnący do Placu Litewskiego prawie w całości kształtował się w pierwszej połowie XIX wieku. Jego cechą charakterystyczną jest niewielka szerokość traktu i silna zwartość zabudowy ulicy. To właśnie ta część pod koniec XX wieku została zamknięta dla ruchu kołowego i przebudowana na deptak. Kolejny, młodszy fragment Krakowskiego Przedmieścia (kształtowany na przełomie XIX i XX wieku), otwiera duży plac z fontanną i pomnikiem Unii Lubelskiej z jednej strony (Plac Litewski) i skwer przy centrum handlowym – z drugiej (przy skrzyżowaniu z ul. Kapucyńską). Dalej trakt jest szerszy i biegnie w kierunku skrzyżowania z ulicą Lipową i Alejami Racławickimi.
Jednym z najważniejszych wydarzeń dla życia Lublina była przebudowa Krakowskiego Przedmieście w połowie lat 90. XX wieku. Wtedy to odcinek od Placu Władysława Łokietka do Placu Litewskiego stał się miejskim deptakiem. Kursujące tędy do tej pory główne linie trolejbusowe zostały przeniesione poza centrum miasta, a ta część ulicy zaczęła przeżywać silny i dynamiczny rozwój - powstawały tu liczne punkty usługowe, ekskluzywne sklepy, restauracje i bary.
Źródło: wikipedia ( )