Neobarokowa kamienica z wyraźnymi akcentami klasycyzującymi powstała w 1885 r. dla przemysłowca Karola Traugotta Förstera według projektu Karola Korna. Jest cofnięta w stosunku do linii zabudowy - znajduje się przed nią niewielki placyk, który pierwotnie wypełniał ogród. Nadaje to jej i kamienicom nr 1a oraz 3 ograniczającym plac wygląd założenia pałacowego.

Została wytyczona w 1889 r. jako droga prowadząca z centrum miasta do nowego dworca kolejowego (dziś Bielsko-Biała Główna). Stała się główną arterią wówczas gwałtownie się rozwijającego Dolnego Przedmieścia, szybko zapełniając się wielkomiejską zabudową, tworzoną głównie według projektów Karola Korna (a po jego śmierci w 1906 r. kancelarii architektonicznej Karl Korn kierowanej przez jego brata - Felixa); stąd też zwana jest czasami "promenadą Korna". Najpierw nosiła nazwę Nowej Drogi Dojazdowej (Neue Zufahrtstraße), potem Tunelowej (Tunnelstraße), aż w 1898 r. z okazji 50-lecia panowania Franciszka Józefa I uczczono w nazwie ulicy postać władcy. Obecną nazwę nadano w latach międzywojennych, jednak już w 1939 r. doszło do kolejnej zmiany - tym razem na Adolf-Hitler-Straße - a do następnej w roku 1945 - na Lenina. ''3 Maja'' przywrócono w 1990 r. Zabudowę zachodniej pierzei tworzy przede wszystkim zespół trzypiętrowych kamienic mieszczańskich z lat 1890–1913, z kolei od wschodu na odcinku od Przechodu Schodowego ulica pozostaje praktycznie niezabudowana (z wyjątkiem skrzyżowania z ul. Wałową) ze względu na trochę niefortunny przebieg linii kolejowej. Obecnie na całej długości ma dwa pasy ruchu w każdą stronę (w rejonie skrzyżowań więcej), nieoddzielone pasem zieleni; stanowi część drogi wojewódzkiej nr 942. Niestety powoduje to, że dawna reprezentacyjna aleja jest dziś tylko drogą przelotową i od lat żadne władze nie chcą tego zmienić...