starsze
nowsze
1
1+
2-
2
2+
3-
3
3+
4-
4
4+
5-
5
5+
6-
6
oceń zdjęcie | skomentuj ocenę | 4 głosy | średnia głosów: 6

Polska Linie kolejowe w Polsce Linie kolejowe w województwie śląskim Linia kolejowa nr 1 Warszawa Centralna – Katowice

17 marca 2020 , Po prawej - fragment "Ślimaka", po lewej widoczny fragment linii kolejowej nr 1 Warszawa Centralna – Katowice, w głębi - Pałac Dietla przy ul. Żeromskiego.

Skomentuj zdjęcie
Arkadiusz K. (Arro)
+3 głosów:3
Na przeciwko pałacu, po drugiej stronie torów, wśród drzew kryje się budynek Nastawni Wykonawczej SG1, choć na gruncie znajduje się ona dalej niż pałac, już za ulicą Żeromskiego. Przy torach widoczna tarcza manewrowa i semafory wyjazdowe w kierunku Będzina.
2020-03-19 06:16:56 (6 lat temu)
4elza
Na stronie od 2019 luty
7 lat 2 miesiące 13 dni
Dodane: 18 marca 2020, godz. 6:54:35
Autor zdjęcia: 4elza
Autor: 4elza ... więcej (15379)
Rozmiar: 1900px x 1266px
5 pobrań
1409 odsłon
6 średnia ocen
Poprzednie i następne zdjęcia 4elza
Obiekty widoczne na zdjęciu
Dawniej: Kolej warszawsko-wiedeńska
Kolej Warszawsko-Wiedeńska – linia kolejowa o długości 319,031 km, łącząca Warszawę z Katowicami.

Projekt budowy linii kolejowej z Warszawy do granicy z zaborem austriackim powstał już w 1835. Ponieważ ze stacji Granica w miejscowości Maczki (obecnie dzielnica Sosnowca), leżącej nad granicą zaborów, projektowany szlak miał się łączyć z linią kolejową przez Kraków do Wiednia, projektowana linia otrzymała nazwę: Droga Żelazna Warszawsko-Wiedeńska. Trasę przeprowadzono według projektu inż. Stanisława Wysockiego.

W pierwszym roku funkcjonowania kolei (1845) przewieziono 143 600 pasażerów i 143 300 cetnarów towarów. Tabor kolejowy wówczas składał się z 8 lokomotyw parowych (opalanych drewnem), 58 wagonów osobowych i 62 towarowych. W 1848 liczba lokomotyw sięgnęła już 35, wagonów osobowych 87 i towarowych 312.

Kolej poddawana była stałej modernizacji technicznej, łącznie z rozwojem techniki kolejowej. Od 1859 parowozy opalano węglem. W latach od 1860 do 1880 ułożono drugi tor od Warszawy do Ząbkowic. W 1890 liczba lokomotyw sięgnęła 287, wagonów osobowych 432 i towarowych 8718; liczba przewiezionych pasażerów sięgnęła 2,5 miliona, a ładunków 2,7 miliona ton. Do 1901 lokomotywy dla kolei warszawsko-wiedeńskiej kupowano w fabrykach zachodnioeuropejskich, dopiero po tej dacie używano lokomotyw rosyjskich, jednakże różniących się szerokością toru.

Łącznie z budową kolei, w Warszawie w 1845 zbudowano okazały gmach Dworca Wiedeńskiego, projektu arch. Henryka Marconiego. Dworzec nie zachował się do dzisiejszych czasów; w jego miejscu znajduje się obecnie stacja metra "Centrum". W Warszawie umiejscowiono też Warsztaty Główne kolei. W 1875 otwarto Szkołę Techniczną Drogi Żelaznej Warszawsko-Wiedeńskiej.

W latach 1857-64 kolej była dzierżawiona przez spółkę niemiecką, poza tym okresem pozostawała w polskich rękach. W 1912 Droga Żelazna Warszawsko-Wiedeńska została upaństwowiona przez rząd rosyjski. Po odzyskaniu niepodległości przez Polskę, została włączona do systemu kolei polskich.

Źródło - wikipedia
Linie kolejowe w Polsce
więcej zdjęć (10)
Pałac Dietla
więcej zdjęć (30)
Atrakcja turystyczna
Zbudowano: 1900
Zabytek: -

Pierwsze plany budynku powstają już w latach osiemdziesiątych XIX wieku. Pałac wchodzi w skład kompleksu, na który składa się park, fabryka (przędzalnia), osiedle robotnicze oraz kościół ewangelicki. Pałac powstawał w kilku etapach, by na przełomie wieków osiągnąć swój ostateczny kształt. Jego najwspanialsze pomieszczenia to sala balowa, jadalnia, pokój fajkowy i gabinet secesyjny. Perełką pałacu jest efektownie wykonana łazienka, a właściwie pokój kąpielowy. Jej wyposażenie zachowało się prawie bez zmian, wymaga jednak prac konserwatorskich. Tutaj kręcono sceny do filmu Między ustami a brzegiem pucharu oraz jeden z programów Bogusława Wołoszańskiego. Pałac Dietla służy jako rezydencja rodu do 1945 roku, kiedy to z powodu nacjonalizacji majątku Dietlowie opuszczają Sosnowiec, a pałac zostaje zajęty przez komendanturę radziecką miasta. W pałacu znajduje się najpierw szkoła baletowa, a następnie szkoła muzyczna (do roku 1997). Budynek powoli ulega zniszczeniu, nie przeprowadza się bowiem żadnych prac konserwatorskich. Wyposażenie wnętrz sukcesywnie znika z budynku. Finalnie pałac Dietla zostaje wystawiony na sprzedaż. W 1997 roku kupuje go Stanisław Jerzy Kuliś, miłośnik obiektów zabytkowych oraz właściciel Jamy Michalika w Krakowie. Od tego momentu rozpoczyna się gruntowna renowacja budynku, która trwa do dziś.

www.poznaj.sosnowiec.pl


Wiadukt "Ślimak"
więcej zdjęć (22)
Zbudowano: L.70-te

Wiadukt "Ślimak" - węzeł komunikacyjny popularnie zwany "Ślimakiem",  oddany do użytku w 1976. Prace budowlane realizowało Kieleckie Przedsiębiorstwo Robót Mostowych w Kielcach (zostało powołane w dniu 30 kwietnia 1945  przez Departament Dróg Kołowych Ministerstwa Komunikacji. do odbudowy mostów zniszczonych podczas działań wojennych, potem budowy nowych obiektów drogowych: mostów, wiaduktów i estakad).


Nastawnia wykonawcza SG1
więcej zdjęć (10)
Zbudowano: Przed1939
Zlikwidowano: czerwiec 2024
Architekt: Henryk Marconi
Zbudowano: 1858-04-05
Dawniej: Stacja Kolei Warszawsko-Wiedeńskiej
Zabytek: 15/99 z 30.06.1999r.

Stacja kolejowa Sosnowiec Główny – jedna z najważniejszych w województwie śląskim, usytuowana w centrum miasta, posiada według klasyfikacji PKP najwyższą kategorię Premium. 



W dniu 25 listopada 1838 zostało powołane Towarzystwo Drogi Żelaznej Warszawsko-Wiedeńskiej, które rozpoczęło budowę linii kolejowej łączącej 

https://pl.wiki...Wiede%C5%84ski"
>Warszawę z https://pl.wiki...snowiec_Maczki">Granicą (obecnie Sosnowiec Maczki; pierwotnie planowano ukończenie linii w Niwce). Budowę, mimo kłopotów organizacyjno-finansowych, ukończono etapami pod Zarządem Drogi Żelaznej Warszawsko-Wiedeńskiej w dniu 5 kwietnia 1848, kiedy to oddano do użytku odcinek Ząbkowice – Granica. Pomysł połączenia sieci Kolei Górnośląskiej i Warszawsko-Wiedeńskiej przez Sosnowiec pojawił się już w 1854 ze względu na duże natężenie istniejącego szlaku przez Granicę, który prowadził dalej do Cesarrstwa Austii. W wyniku porozumienia obydwu spółek w czerwcu 1858 rozpoczęto budowę połączenia obu sieci kolejowych (odcinek Ząbkowice – Szopienice przez Sosnowiec). Miało to na celu skrócenie czasu podróży między Rosją a Prusami. Po zakończeniu prac, na odcinku Sosnowiec – Szopienice 24 sierpnia 1859 uroczyście otwarto połączenie między Ząbkowicami a Katowicami. Po uruchomieniu połączenia większość ruchu towarowego zamiast przez Maczki kierowano przez Sosnowiec i dzięki temu w 1868 stacja w Sosnowcu przyjmowała 25 razy więcej towarów oraz 3 razy więcej pasażerów niż stacja Granica.



Stacja powstała w ówczesnej wsi Sosnowice jako duża stacja graniczna z komorą celną i obiektami technicznymi. 



Powstanie stacji dało początek szybkiemu rozwojowi Sosnowca, dzięki czemu wokół niej powstały obiekty użyteczności publicznej (banki, hotele i placówki handlowo-usługowe) oraz obiekty mieszkalne, co sprawiło że Sosnowiec w 1902 otrzymał prawa miejskie od cara Mikołaja.



Stacja stanowi obecnie głowny węzeł kolejowy, z którego linie odchodzą w kierunku Katowic, Warszawy Centralnej oraz Tunelu, a odjeżdżają pociągi wszystkich kategorii, w tym 

https://pl.wiki...Linie_Kolejowe">Twoich Linii Kolejowych i https://pl.wiki...ress_InterCity">Express InterCity oraz międzynarodowe.



W roku 2021 stacja obsługiwała ok. 2700 pasażerów na dobę.



 


Widoki ze "Ślimaka"
więcej zdjęć (9)
ul. Żeromskiego Stefana
więcej zdjęć (383)
Dawniej: Dietlowska (Dietelstrasse)
ul. Parkowa
więcej zdjęć (433)