starsze
nowsze
1
1+
2-
2
2+
3-
3
3+
4-
4
4+
5-
5
5+
6-
6
oceń zdjęcie | skomentuj ocenę | 13 głosy | średnia głosów: 6

Polska woj. mazowieckie Warszawa Mokotów Pole Mokotowskie (Park im. marsz. Józefa Piłsudskiego) Lotnisko Warszawa - Mokotów

Lata 1918-1919 , Brama prowadząca do Portu Lotniczego na Polu Mokotowskim od strony ul. Puławskiej

Skomentuj zdjęcie
Fantastyczne zdjęcie.
2020-04-08 08:38:40 (6 lat temu)
roox
+3 głosów:3
Powinna być przypisana też do ul. Puławskiej. Tu jest calkiem dobrze widoczna
2020-04-08 10:02:15 (6 lat temu)
do roox: Zrobione, dzięki.
2020-04-08 13:48:48 (6 lat temu)
Desperado
Na stronie od 2015 lipiec
10 lat 9 miesięcy 15 dni
Dodane: 8 kwietnia 2020, godz. 8:32:50
Źródło: Muzeum Warszawy
Autor: Henryk Poddębski ... więcej (3591)
Rozmiar: 3600px x 2583px
60 pobrań
32242 odsłony
6 średnia ocen
Poprzednie i następne zdjęcia Desperado
Obiekty widoczne na zdjęciu
lotniska
Lotnisko Warszawa - Mokotów
więcej zdjęć (71)
Zbudowano: 1910
Zlikwidowano: 1947
Lotnisko Mokotowskie to nieistniejące obecnie lotnisko, funkcjonujące w latach 1910-1939 na terenie Pola Mokotowskiego, w dzisiejszej warszawskiej dzielnicy Mokotów.

Lotnisko to powstało jako pierwsze w Warszawie i tutaj powstało Towarzystwo Lotnicze "Awiata" w roku 1910 i odbywały się pierwsze w Polsce wzloty aeroplanów. W okresie I wojny światowej lotnisko zajęte przez Niemców, którzy zbudowali tu m.in. 21 hangarów, specjalny hangar dla sterowca miękkiego typu Parceval, budynki szkoły lotniczej i budynki gospodarcze. Po odzyskaniu niepodległości już w roku 1919 to na tym lotnisku tworzył się zalążek polskiego lotnictwa wojskowego, przemysłu lotniczego i instytutów badawczych związanych z lotnictwem. Już w 1918 planowano zlikwidowanie lotniska, które znajdowało się w granicach miasta i ograniczało jego rozwój na rzecz lotnisk sportowego na Młocinach, wojskowego na Okęciu i komunikacyjnego na Gocławiu.

Od roku 1920 z lotniska mokotowskiego odbywały się regularne loty pasażerskie (towarzystwa: "Franco Rumaine", "Aerolloyd", "Aerolot" i ostatecznie PLL "LOT"), a w 1929 tu powstał polski przewoźnik Polskie Linie Lotnicze "LOT", od 1930 oficjalnie przyjęty do IATA z kodem LO. Odbywały się stąd początkowo regularne loty międzynarodowe do Bukaresztu, później do Aten, Bejrutu i Helsinek. W 1927 założono tu Akademicki Aeroklub Warszawski.

W 1930 zaczęły się przenosiny lotniska na Okęcie, od 1935 na jego teren zaczęła się tu ekspansja budownictwa mieszkaniowego, planowano budowę dzielnicy im. Piłsudskiego i świątyni Opatrzności.

Na lotnisku mokotowskim odbywały się także krajowe i międzynarodowe zawody samolotowe i balonowe, szkolono tu pilotów, ustanawiano rekordy i urządzano wielkie pokazy lotnicze. Lotnisko to odegrało też dużą rolę w 1939 w czasie kampanii wrześniowej, stacjonowały tu czasowo 152 Eskadra Myśliwska włączona do Brygady Pościgowej i toruńska 41 Eskadra Rozpoznawcza, 2 września formowano tu Pluton Łącznikowy Naczelnego Dowódcy Lotnictwa, a od 9 września Zespół Lotniczy Obrony Warszawy.

W okresie II wojny światowej lotnisko zajęte przez Niemców przez obronę przeciwlotniczą z działalnością lotniczą ograniczoną do minimum. Po wojnie było to lotnisko czasowe nazwane Mokotów II wykorzystujące fragment dawnej przestrzeni jako czasowe miejsce stacjonowania samolotów przed defiladą z okazji Dnia Zwycięstwa. Ostatecznie zlikwidowane po 1947, obecnie pokryte zabudową oraz parkiem Pole Mokotowskie. Historię lotniska upamiętnia dziś tylko obelisk we wschodniej części parku.
(za wikipedia)

Pole Mokotowskie to duży kompleks parkowy niedaleko centrum Warszawy, rozdzielający trzy dzielnice - Mokotów, Ochotę i Śródmieście. Od roku 1988 Pole Mokotowskie nosi nazwę: Park im. Józefa Piłsudskiego. Przed II wojną światową, ponad 200-hektarowy obszar Pola Mokotowskiego pełnił m.in. funkcję Lotniska Mokotowskiego, ogrodów działkowych i toru wyścigów konnych (przeniesionych potem na Służewiec). Teren Pola Mokotowskiego przecinała ulica Topolowa - obecnie jest to fragment al. Niepodległości.

Pole Mokotowskie stanowi ważny element klina napowietrzającego centrum Warszawy, zapewniając swobodny przepływ powietrza do Śródmieścia przy wiatrach południowo-zachodnich. Ze względu na to, że teren Pola Mokotowskiego jest atrakcyjnie usytuowanym rozległym terenem zieleni położonym blisko centrum Warszawy, od wielu lat wywierane są presje by uszczuplić je pod kolejne inwestycje. Już w okresie międzywojennym były plany utworzenia w tym miejscu dzielnicy reprezentacyjnej im. marszałka Józefa Piłsudskiego. Parcelacja rozpoczęła się po II wojnie światowej; powstały m.in. al. Armii Ludowej, siedziby: GUS, Biblioteki Narodowej, Miejskiego Przedsiębiorstwa Robót Ogrodniczych, budynki Politechniki Warszawskiej, Stołecznego Przedsiębiorstwa Energetyki Cieplnej, siedziby kilku firm prywatnych.

Od 2005 władze miasta opracowywały miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego Pola Mokotowskiego, uchwalony w czerwcu 2009.

Kontrowersje wzbudzały m.in. kwestie samowolnego ogrodzenia części Pola Mokotowskiego w rejonie ul. Rostafińskich i zamiarów zabudowy kolejnych części Pola Mokotowskiego. Na terenach klubu sportowego Skra sąsiadującego z parkiem, a leżącego na terenie objętym projektem planu miejscowego Pola Mokotowskiego, firma deweloperska Global Partners lansowała projekt Park Światła, zakładający odbudowę nowoczesnego stadionu oraz budowę kompleksu wysokich budynków apartamentowo-biurowych. Zamówiła sondaż, który wykazał, że 83% ankietowanych popiera ten projekt, w pytaniach jednak nie pojawiało się określenie Pole Mokotowskie. Tak wysoka zabudowa byłaby niezgodna z obowiązującym Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego m.st. Warszawy, przewidującym w tym rejonie jedynie funkcje sportu i rekreacji oraz ograniczającym wysokość budynków do 12 m.



(za wikipedia)



Plan rozmieszczenia rzeźb i kamieni pamiątkowych w Parku Pole Mokotowskie:

/p>
Mokotów
więcej zdjęć (18)

Według Miejskiego Systemu Informacji dzielnica Mokotów dzieli się na obszary:



Stary Mokotów, Sielce, Czerniaków, Siekierki, Augustówka, Sadyba, Stegny, Wierzbno, Ksawerów, Służew, Służewiec, Wyględów


ul. Puławska
więcej zdjęć (2086)
Dawniej: Nowoaleksandryjska, Feldherrnallee
Ulica Puławska - ulica w Warszawie i Piasecznie zaczynająca się (według numeracji) w dzielnicy Mokotów, a kończąca na granicy administracyjnej miasta Warszawa. W tym miejscu styka się z ulicą Puławską w Piasecznie, która zaczyna się w Piasecznie od rynku miejskiego i kończy na administracyjnej granicy gminy Piaseczno.

Warto nadmienić, iż Puławska (obok Alei Jerozolimskich) jest jedną z najdłuższych ulic która znajduje się w granicach administracyjnych Warszawy. Ma długość wynoszącą ponad 12,5 km w Warszawie, kolejne 2 km w Piasecznie. Według danych z 2007 roku przeprowadzonych przez GUS, Puławska jest najwolniejszą ulicą Warszawy.
Ulica Puławska zaczyna się od placu Unii Lubelskiej i kończy się na granicy Warszawy i Piaseczna. Numeracja biegnie przeciwnie do biegu Wisły i zaczyna się od placu placu Unii Lubelskiej, biegnąć dalej w kierunku administracyjnej granicy Warszawy i Piaseczna.

Na całej długości jest dwujezdniowa, z pasem rozdzielającym (ilość pasów ruchu zmienia się od dwóch do czterech). Bardzo ruchliwa, często zakorkowana w godzinach szczytu. Ze względu na długie, proste odcinki często dochodzi do wypadków spowodowanych nadmierną prędkością[1]. Większość skrzyżowań posiada sygnalizację świetlną.
Nazwa pochodzi od miasta Puławy - ulica Puławska była bowiem tzw. "wylotówką" w kierunku Puław i Lublina. W czasach, gdy Puławy nosiły nazwę Nowa Aleksandria, ulica ta nazywała się Nowoaleksandryjska.
Ciekawostki [edytuj]
Jest to jedna z nielicznych ulic Warszawy, której numeracja rośnie niezgodnie ze standardem numeracji czyli przeciwnie do biegu Wisły. Niezgodność jest jednak pozorna ponieważ początek ulicy oddala się od Wisły pod kątem który pozwala uznać ją za prostopadłą w stosunku do dawnego przebiegu rzeki, numeracja jest więc prawidłowa.
6 czerwca 1962 na ulicy Puławskiej 2 (przy placu Unii Lubelskiej) otwarto pierwszy w Warszawie duży sklep samoobsługowy tzw. Supersam, który został zamknięty 10 kwietnia 2006 z powodu korozji konstrukcji. Wcześniej znajdował się tam staw, który zasypano w latach 20. XX wieku. Wtedy ta okolica należała do peryferii miasta. W 1892 utworzono stację kolejki wilanowskiej, a w 1898 - kolejki piaseczyńskiej (grójeckiej).
W czasie okupacji hitlerowskiej nosiła nazwę "Feldherrnallee" ("Aleja Wodzów").
Źródło: