Budynek został zbudowany w 1876 r. na podstawie projektu miejskiego architekta Hilarego Majewskiego. Właścicielem był Franz Fischer. W latach dziewięćdziesiątych XiX w. mieściło się tu dziewięć sklepów, z których dwa należały do Sprzączkowskiego. Lokatorami byli przeważnie Polacy. Cała fasada jest piętnastoosiowa, a od Piotrkowskiej ośmioosiowa. Pod gzymsem ciągnie się fryz arkadkowo-konsolowy. Zaokrąglone naroże domu posiadało na pierwszym piętrze żelazny, wypukły balkon. Balkon był również na I p.od strony Piotrkowskiej. Kondygnacje są niskie. Okna na piętrach obramowane pilastrami. Nad oknami pierwszego pietra fryz z gałązek i rozet, drugiego piętra - tympanony łukowe. Architektura domu eklektyczna z przewagą elementów renesansowych.

Według: Anna Rynkowska "Ulica Piotrkowska" WŁ 1970

UWAGA: Podstawowym przypisaniem zebranych tu zdjęć przedstawiających ogólne widoki ulicy na odcinku opisanym poniżej jest przypisanie do całej ulicy Piotrkowskiej.



Odcinek ulicy Piotrkowskiej od skrzyżowania z ulicami Zieloną i Narutowicza do skrzyżowania z ulicami Struga i Nawrot (długość ok. 570 m). Obejmuje on posesje o numerach od 47 do 95 po stronie zachodniej i o numerach od 54 do 98 po stronie przeciwnej. Na odcinku tym ulica krzyżuje się równiż z ulicami 6 Sierpnia i Traugutta oraz z ulicą Moniuszki. Jej szerokość w liniach zabudowy na tym odcinku zwiększa się stopniowo z ok. 18 m do ponad 25 m.