Istnienie zamku jest źródłowo potwierdzone w XV wieku. W 1422 na zamku w Lidzie przebywał król Władysław Jagiełło wraz ze swoim dworem. W 1710 zamek został spalony przez Szwedów. Od końca XVIII w. był stopniowo rozbierany celem pozyskania materiałów budowlanych.



Prace mające na celu zachowanie pozostałości zamku rozpoczęto na początku XX w. W 1909 rozebrano części murów, które uznano za niebezpieczne, a inne zostały "zabezpieczone" cementem. W tym czasie nie było już żadnych pozostałości budowli wewnątrz murów obwodowych.



W latach dwudziestych XX w. rozpoczęto prace restauracyjne. Połączono ścianę zachodnią i połu­dniową, częściowo odbudowano południowo-wschodni róg zamku i zamurowano boczne wejście. W tym czasie na dziedziniec zamku prowadziła drewniana brama, za którą znajdowało się boisko do piłki nożnej.



W czasie drugiej wojny światowej zamek służył za obóz jeńców oraz miejsce składowania amunicji. Pozostałe po wojnie pociski i miny zostały usunięte w latach siedemdziesiątych i osiemdziesiątych.



W drugiej połowie lat siedemdziesiątych i w latach osiemdziesiątych prowadzono badania archeologiczne. Od tego czasu odbudowane zostały mury obronne, obie baszty i drewniana galeria obronna.



Źródła: pawet.net, Wikipedia, mapy Google