Kościół św. Jana Chrzciciela wybudowano w latach 1714 – 1720 na miejscu starszej budowli: klasztoru i kościoła Franciszkanów św. Jana wzniesionego w 1294 r. W 1548 r. do tego kościoła przeniesiono nekropolię książąt legnickich, a od 1698 r. świątynia przekazana została jezuitom. Wzorem architektonicznym dla obecnej barokowej budowli był kościół p.w. św. Mikołaja na Małej Stranie w Pradze. W XIX i XX w. był on kilkukrotnie remontowany. Świątynia została wzniesiona prostopadle do osi poprzedniego kościoła. Jest to obiekt emporowo-halowy, z półkoliście zakończonym prezbiterium. We wnętrzu podziwiać można neorenesansowy ołtarz, klasycystyczny ołtarz boczny, przeniesiony z refektarza, barokowe obrazy: Chrzest Chrystusa i św. Jana Nepomucena, bogato dekorowane konfesjonały, regencyjną chrzcielnicę z metalową przykrywą oraz sarkofagi fundatorów kościoła i kolegium Johanna Ernsta i Eleonor von Sprintzensteinów.

Przy kościele, od wschodu, w oktagonalnej kaplicy powstałej z przebudowy prezbiterium gotyckiego kościoła, znajduje się Mauzoleum Piastów.


(