Była willa podpułkownika Alojzego Przeździeckiego - jeden z najpiękniejszych budynków przy Morszyńskiej. Niestety, należąca obecnie do miasta willa popada w ruinę. Dom prawdopodobnie nie był remontowany i właśnie dzięki temu zaniedbaniu zachował niezmieniony pierwotny wygląd: okna z kratką drewnianych szprosów, ceramiczną dachówkę na dachu, ozdobny motyw lilii nad garażem i kuty z żelaza element do wkładania flagi. Oryginalnym rozwiązaniem jest wysunięta nad wejściem niczym wykusz górna kondygnacja.

Źródło:

Ul. Morszyńska (Sadyba) zatacza łuk nad fosą Fortu IX. W połowie lat 20. na pustej przestrzeni (tzw. esplanadzie) wokół fortu zaczęły wyrastać domy tzw. osiedla oficerskiego. Ich pierwszy zespół wzniesiono wzdłuż odcinka ul. Morszyńskiej i równoległej do niej ul. Okrężnej.
Inwestorem była Oficerska Spółdzielnia Mieszkaniowo-Budowlana „Sadyba” założona w 1923 r. przez wysokich oficerów ze Sztabu Generalnego Wojska Polskiego, w większości bliskich współpracowników Józefa Piłsudskiego. Z początku spółdzielnia miała siedzibę w gmachu Sztabu Generalnego, czyli w Pałacu Saskim. Projekty domów wojskowi zamówili u znanego architekta Tadeusza Tołwińskiego, profesora Politechniki Warszawskiej i entuzjasty miast ogrodów.
Pierwsze domy powstały tu w 1924 r.
Do 1926 r. zbudowano 30 piętrowych domów o skromnych kubicznych bryłach i czterospadowych dachach. Forma i detal budynków nawiązywały do polskiej architektury XVIII i XIX w.
Niestety, większość z nich uległa po latach przebudowie. W tej niedużej kolonii zamieszkało wiele ważnych postaci przedwojennej wojskowości i polityki.

Numery nieruchomości wpisanych do gminnej ewidencji zabytków i proponowanych do objęcia szczególną ochroną w projekcie planu miejscowego przy ul. Morszyńskiej: 1-3-5-7, 9, 11, 17, 17A, 19, 21, 23, 24, 24A, 25, 27, 29, 33, 35, 35A, 37, 39, 41D, 41E, 41F, 41G, 49, 57, 71.

Źródło: