Kawiarnia mieściła się przy ul. Królewskiej 11, we wnętrzu starej oranżerii w miejscu, gdzie obecnie znajduje się hotel Sofitel Victoria. Założyła ją hrabina Zofia Raczyńska, secundo voto podporucznikowa Zofia Arciszewska. Organizowano tam wystawy malarskie, pokazy mody, ale również np. konkursy i wystawy psów. Była miejscem, gdzie spotykali się artyści, literaci (np. Świętopełk Karpiński). Kawiarnia była rodzajem elitarnego salonu literacko-muzycznego.

W czasie okupacji codziennie odbywały się w niej popołudniami i wieczorami koncerty z udziałem znanych muzyków. Od 1940. występował tutaj regularnie duet fortepianowy Witold Lutosławski i Andrzej Panufnik. Wykonywali swoje aranżacje utworów popularnych i klasycznych. Chociaż zakazane było publiczne wykonywanie muzyki polskiej, grano utwory np. Szymanowskiego, podając cenzurze inny repertuar. Pewnego dnia w czasie łapanki wywieziono wszystkich gości, a obaj pianiści uratowali się w ostatniej chwili z resztą personelu.

Kawiarnia wsławiła się rozbudowaną działalnością artystyczną. Całotygodniowy program składał się z koncertów, występów satyryków, poetyckich deklamacji i wernisaży studentów ASP. Na występy Miry Ziemińskiej i Tadeusza Sygietyńskiego miejsca należało rezerwować z tygodniowym wyprzedzeniem. Jak pisał kierownik kawiarni Jerzy Domański: SiM stawał się wtedy azylem i ukojeniem dla rozklekotanych nerwów.

Kawiarnia zakończyła działalność w pierwszych dniach sierpnia 1944, zamykając tym samym rozpoczętą przez Picadora epokę kawiarni artystycznych.