Trzecia co do wielkości stacja kolejowa Warszawy, znajduje się na warszawskiej linii średnicowej, na zachód od stacji Warszawa Centralna, w pobliżu ronda Zesłańców Syberyjskich.



Na stacji funkcjonuje także przystanek WKD – Warszawa Zachodnia WKD, a w jej bezpośrednim sąsiedztwie Centralny Dworzec Autobusowy PKS Warszawa. Do tego ostatniego przedsiębiorstwa należy też Hotel Zachodni w dworcowym biurowcu.



Stacja Warszawa Zachodnia powstała w ramach przebudowy Warszawskiego Węzła Kolejowego prowadzonej od 1919. Układ torowy stacji osobowej i towarowej, która miała od zachodu ograniczać warszawską linię średnicową został oddany do użytku w 1936. Do wybuchu wojny nie udało się jednak wybudować stałego budynku dworcowego (tymczasowy mieścił się przy ul. Skalmierzyckiej).



W czasie II wojny światowej, według niektórych źródeł, w obrębie dworca Niemcy ulokowali część Warszawskiego Obozu Koncentracyjnego. Podczas powstania warszawskiego i po jego zakończeniu z Dworca Zachodniego odchodziła większość transportów, którymi Niemcy przewozili warszawiaków do obozów przejściowych w Pruszkowie i Ursusie.



W okresie powojennym, pomimo swojej wielkości i znaczenia, Dworzec Zachodni pozostawał na uboczu przemian. Dopiero w latach 70. wybudowano przejście podziemne pod peronami i tymczasowy budynek dworcowy po ich północnej stronie. W 1975 uruchomiono zintegrowany z dworcem przystanek Warszawskiej Kolei Dojazdowej Warszawa Zachodnia WKD.



W 1980 po stronie południowej oddano do użytku Centralny Dworzec Autobusowy, który zintegrowano z Warszawą Zachodnią systemem przejść podziemnych, łączących przy okazji Wolę z Ochotą. Wreszcie w latach 80. na linii do Nasielska, w odległości ok. 200 metrów od dworca, powstał przystanek kolejowy Warszawa Wola, który w praktyce jest jak gdyby dodatkowym peronem Dworca Zachodniego.



Źródło: