15-16 marca 1963 roku utworzył się olbrzymi zator lodowy w rejonie mostu drewnianego, woda na Wiśle podniosła się o kilka metrów i przez koryto Wieprza zalała garnizon Lotnisko, dotarła aż do ulicy Warszawskiej, zerwany został wówczas most drogowy na Wiśle. W wyniku tego wydarzenia podjęto decyzję o wybudowaniu wałów na Wiśle i w dolnym odcinku Wieprza, zabezpieczających miasto i lotnisko przed zalaniem w wypadku fali powodziowej. Wały te usypano w latach 1964-1967. Inwestycja ta spowodowała konieczność wybudowania przepompowni na wale w miejscu ujścia rzeczki Irenki do Wieprza, aby nawet w przypadku wysokiego stanu wody na Wieprzu odprowadzać wody Irenki. Przy przepompowni, po drugiej strony wału jest umiejscowiony wodowskaz. Wały i przepompownia sprawdziły się nawet w okresie największej fali powodziowej w 2010 r. Pierwszy alarm przeciwpowodziowy trwał od 19 do 31 maja, najwyższy stan wody na Wieprzu wynosił 410 cm, drugi alarm przeciwpowodziowy trwał od 4 do 12 czerwca, stan wody był jeszcze wyższy, bo wynosił 420. Wały wytrzymały, chociaż stwierdzono dziury wykopane przez bobry.