 | Polska › woj. podkarpackie › powiat leski › Olszanica › Kompleks pałacowo-rekreacyjny › Pałac |
24 lipca 2020 , Pałac Biesa
|
Na stronie od 2011 maj
14 lat 11 miesięcy 11 dni |
 |
pałace
|
Pałac znajduje się w południowej części założenia, na półwyspie otoczonym przez pełnowodne fosy. Wybudowany został na planie nieregularnym z korytarzem pośrodku, z licznymi ryzalitami i tarasami. Jego podpiwniczona bryła o eklektycznej stylistyce skomponowana jest z piętrowego korpusu przekrytego trzyspadowym dachem z naczółkiem od pd. i zadaszeniem mansardowym na ryzalicie od zach., obudowanego parterową częścią od pn. i wsch. z dachami pulpitowymi. Dominantę wysokościową stanowi wieża ulokowana w pd. narożniku, zwieńczona ostrosłupowym dachem ze sterczynami w formie wieżyczek. Pałac wymurowano z cegły pełnej, dach pokryto blachą miedzianą. Wszystkie elewacje rozplanowano jako asymetryczne, z otworami na wielu poziomach, elewację frontową jako dziewięcioosiową z wejściem głównym w ryzalicie. Na elewacjach zastosowano dekorację architektoniczną w postaci: rystykowanych boni w narożach, profilowanych gzymsów międzykondygnacyjnych i podokapowych, obramień okiennych, nadokienników, kutych balustrad balkonów, kamiennych, tralkowych balustrad tarasów i tarczy herbowej.
Oficyna znajdująca się w bezpośrednim sąsiedztwie pałacu, w odległości ok. 25 m na północ, wybudowana została na rzucie prostokąta z prostokątną dobudówka od pd. Jego podpiwniczona, prosta bryła składa się z prostopadłościennego korpusu przekrytego dachem dwuspadowym i prostopadłościennej przybudówki z dwuspadowym zadaszeniem. Dłuższe elewacje, czteroosiowe i krótsze: jedno- i trzyosiowa wyposażone są w skromna dekoracje w postaci: oblicowanego kamiennymi płytami cokołu, nadokienników, podokienników, okulusów w szczytach frontowych i uskokowej dekoracji szczytu.
Kompleks pałacowo-rekreacyjny w skład którego wchodzą: eklektyczny pałac, oficyny, most, park, wyspa otoczona fosą, pozostałości fortyfikacji, ośrodek doskonalenia kadr słuzby więziennej, domek strażnika, który funkcjonował pierwotnie od XVII w. jako fortalicjum, następnie forteca typu bastionowego i stanowił własność Bronisława Stadnickiego (co wynika z danych geodezyjnych opracowanych przez geodetów austriackich z 1852).
Ogólny obszar majątku wynosi w tym czasie 685ha, w tym 600ha lasu.
Według stanu na rok 1880 posiadłość jest w posiadaniu Józefa Jordana herbu Trąby (pełniącego wówczas funkcję Marszałka Powiatu Leskiego), który przybył do Olszanicy z Rosji i za pieniądze uzyskane ze sprzedanych tam swoich dóbr, podejmuje budowę nowego pałacu, pełniącego również funkcję pensjonatu dla wczasowiczów.
W czasie I wojny światowej założenie pałacowo-parkowe uległo poważnym zniszczeniom.
Całość została w okresie międzywojennym odbudowana i kompleks również pełnił fukkcję pensjonatu dla wczasowiczów.
Ostatnim prywatnym właścicielem olszanickich włości był Felicjan Bogdan Ślepowron Juściński.
W okresie od września 1939 do czerwca 1941, w folwarku stacjonowały wojska radzieckie. Po ich wycofaniu powstaje w tym miejscu Placówka Polska Wojsk Ochrony Pogranicza, która funkcjonuje do1951. W 1952 następuje przeniesienie siedziby Zespołu Państwowych Gospodarstw Rolnych na bazie którego powołano w 1958 r. Inspektorat PGR – placówkę Zarządu PGR w Rzeszowie nadzorującą gospodarstwa położone na terenie powiatów: Lesko, Ustrzyki, Sanok. Inspektorat PGR działał do 30.06.1971 r., po czym teren zostaje przekazany na rzecz Zarządu Przedsiębiorstw i Gospodarstw Pomocniczych Centralnego Zarządu Zakładów Karnych Ministerstwa Sprawiedliwości.
W 1985 zakończono budowę obiektu hotelowego z przeznaczeniem na Ośrodek Wczasowy Służby Więziennej.
1 września 1993 powołany zostaje Ośrodek Doskonalenia Kadr Służby Więziennej, który z dniem 31 maja 2012 zostaje postawiony w stan likwidacji.
15 czerwca 2012 Podkarpacka Instytucja Gospodarki Budżetowej CARPATIA w Rzeszowie przejęła całość w swoje posiadanie i nadzór.