Dom Katedralny, zwany także Domem Rorantystów i Mansjonarzy – budynek nr 2 na wzgórzu wawelskim w Krakowie, przylegający od północy do murów fortyfikacyjnych. Wznosi się między budynkiem dawnego Seminarium Duchownego, a bramą Wazów.



Obiekt składa się z dwóch budynków: Kamienicy Królewskiej (budynek wschodni) oraz Domu Mansjonarzy (budynek zachodni).

Kamienica Królewska ufundowana została przez Kazimierza III Wielkiego. W 1381 r. urządzono tu spichlerz (zwany również sepem). Część domu została przeznaczona na mieszkanie dla Rorantystów w 1. połowie XVI wieku.

Dom Mansjonarzy to budynek zachodni powstały na przełomie XIV i XV wieku. W 1724 r. odnowiono go sumptem bpa Felicjana Konstantego Szaniawskiego, według planów Kacpra Bażanki, przeznaczając na siedzibę kolegium mansjonarzy katedralnych, które założył w latach 1381 – 1382 bp Zawisza Kurozwęcki (odprawiali liturgię w kaplicy Mariackiej).

Budynki połączył i odrestaurował w latach 1904 – 1905 według planów Sławomira Odrzywolskiego Zygmunt Hendel. Obecnie dwie kondygnacje budynku zajmuje Muzeum Katedralne im. Jana Pawła II, a w pozostałej części znajdują się mieszkania księży rezydentów i pracowników Katedry.