Krajowe Festiwale Piosenki Polskiej cz.2

„Witam was ciule” – z mocnym śląskim akcentem przywitał zebranych w opolskim Amfiteatrze Papa Musioł (jeden z trzech, obok Grygolunasa i Święcickiego, o których wspomnimy w kolejnych odcinkach, „ojciec założyciel” Festiwalu). W ten charakterystyczny dla siebie sposób wymawiał słowo „czule”. Po chwilowej konsternacji widowni rozległa się burza braw i pierwszy Festiwal w Opolu zapoczątkował absolutnie niesamowitą historię polskiej piosenki.

31 KFPP - Opole'94

Ha! Ręka w górę kto chciałby być na takim koncercie: Republika, Kult, Lady Pank, HEY, Wilki, Closterkeller, Big Day, Edyta Bartosiewicz?
Patronat nad "Rock-Opole '94" objęła radiowa Trójka,która transmitowała go na żywo. Gospodarzami wieczoru byli Piotr Kaczkowski i Tomasz Żąda.
(utwory KFPP'94)
W konkursie „Premiery” walczyli m.in. Krystyna Prońko, Ryszard Rynkowski, Grzegorz Turnau, Kayah czy Pod Budą. Nagrodę zgarnął Ryszard Rynkowski za wykonanie utworu "Mrok" (muz. R. Rynkowski, sł. J. Cygan), został również uhonorowany Grand Prix Festiwalu. Nagrodę im. Karola Musioła za „indywidualność wykonawczą” odebrała Edyta Górniak - wtedy wschodząca gwiazda polskiej sceny muzycznej. Natomiast debiutancki laur im. Anny Jantar przypadł Justyna Steczkowska za wykonanie utworu "Moja intymność" (muz. M. Pospieszalski, sł. W. Waglewski). "To, że wygrałam opolskie Debiuty było dla mnie wtedy potężnym szokiem – mówiła w wywiadach Steczkowska. Zapamiętałam słowa Ireny Santor: „nie zgubmy tej perły”, która tak mnie określiła po występie. Wtedy myślałam, że naprawdę zemdleję. Poczułam, jak gdyby Santor przekazywała mi pałeczkę jako następczyni".

32 KFPP - Opole'95

W 1995 roku do Amfiteatru wkraczają nowinki techniczne. Po raz pierwszy zastosowano zawieszone na wysięgnikach kamery obrotowe. Nie było profesjonalnego jury. Publiczność przyznawała nagrody za pośrednictwem audiotele.
Oprócz dotychczasowo znanych formatów koncertów, zorganizowano także koncert „Kraina łagodności”. Scenariusz stworzył Janusz Deblessem, a sam koncert był scenicznym wydaniem cyklu telewizyjnych programów emitowanych na antenie TVP1. Pomysł na nazwę zaczerpnięto z nurtu muzycznego określającego wykonawców kręgu poezji śpiewanej zaczerpnięta została z piosenki „Pieśń łagodnych” (muz. W. Jarociński, sł. W. Belon) Wolnej Grupy Bukowina.
I chyba liryczne klimaty festiwalu udzieliły się publiczności, ponieważ Grand Prix im. Karola Musioła odebrała rewelacyjna Edyta Geppert za niezapomniane piosenki „Nie żałuję” (muz. S. Krajewski, sł. A. Osiecka ) oraz „Idź w swoją stronę” (muz. E. Dębicki, sł. J.Kofta).
Na deskach opolskiego amfiteatru zadebiutował zespół O.N.A. z piosenkami „Drzwi” oraz „Znalazłam” (oba utwory muz. G. Skawiński, sł. A. Chylińska). Po raz pierwszy w Opolu wystąpił także zespół Elektryczne Gitary m.in. z piosenką „Jestem z miasta” (muz. i sł. J. Sienkiewicz), a w koncercie "Rock w Opolu" Myslovitz prezentując utwory „Myslovitz”, „Maj” oraz „Moving Revolution”.

 33 KFPP - Opole'96

33. edycja KFPP zapowiadała się bardzo paradnie. Telewizja Polska przebudowała i rozbudowała scenę. Zainstalowała wielki telebim (6x7 metrów), największy, jaki w tamtych latach był w Polsce. Amfiteatr przystrojono w 15 kamer na wysięgnikach i nowinek technicznych. Odmłodzono Festiwal stawiając na młode talenty, których przez meandry estradowe prowadzili wspaniali konferansjerzy - Wojciech Mann, Krzysztof Materna i Janusz Weiss. Postawiono na muzykę z radiowych list przebojów, co nie wszystkim się podobało ale odzwierciedlało wolność lat 90. i inspiracje "zachodem".
Publiczność kocha jednak i stare dobre znane przeboje oraz artystów, którzy muzycznie malowali festiwalowe Opole. Stąd koncert "Kwiaty we włosach" poświęcony Krzysztofowi Klenczonowi, który prowadził Andrzej Olechowski, były menedżer „Czerwonych gitar” i „Trzech Koron”, ale także znany polityk, mający już wtedy na koncie pełnienie funkcji ministra finansów i ministra spraw zagranicznych.
Grand Prix otrzymał Grzegorz Turnau, nagrodę za debiut im. Anny Jantar wręczono Arkadiuszowi Kanickiemu, a Ania Świątczak (tak, ta sama która w 2003 została wokalistką zespołu Ich Troje) otrzymała nagrodę telewidzów.

34 KFPP - Opole'97

Festiwal zadomowił się w szybkim tempie życia lat 90. i nowinkach technicznych, które urozmaicały odbiór koncertów. W 1997 roku Festiwal po raz pierwszy miał swoją stronę internetową. Koncepcję artystyczną tamtej edycji tworzyła ekipa współpracująca z Pink Floyd i Bon Jovi i trzeba przyznać, że 34. edycja zapadła w pamięci publiczności w amfiteatrze i przed telewizorami, bo któż nie pamięta koncertu „Zielono mi”. Był to hołd złożony przez artystów wybitnej autorce tekstów – Agnieszce Osieckiej, zmarłej w marcu 1997 roku. Reżyserką widowiska była Magda Umer, która poprowadziła benefis razem z córka Agnieszki Osieckiej - Agata Passent; za kierownictwo muzyczne odpowiadał Wojciech Borkowski. Na scenie pojawili się zaprzyjaźnieni z Osiecką artyści, m.in.: Maryla Rodowicz, Krystyna Janda, Grzegorz Turnau, Edyta Geppert, Wiktor Zborowski, Ewa Bem, Zbigniew Zamachowski czy Hanna Banaszak. Scena tonęła w zieleni i została stworzona zaledwie w 1. noc, ponieważ scenografia 34.Festiwalu w poprzednie i kolejne dni wyglądała zupełnie inaczej.
Koncert pod nieco przewrotnym tytułem „Co ja tutaj robię?” zaprezentował hity z list przebojów. Zagrali Lady Pank, Urszula, Robert Gawliński, Elektryczne Gitary, Edyta Bartosiewicz i Ich Troje. „Piosenka światłoczuła“ (muz. W. Kuleczka, sł. R.Kunce) w wykonaniu Natalii Kukulskiej oraz „Ale jestem“ (muz. T. Lewandowski, sł. M. M. Czapińska) Anny Marii Jopek czy „Na językach” (muz.,sł. Kayah) w wykonaniu Kayah okazały się przebojami, chętnie granymi przez radiostacje.
Grand Prix im. Karola Musioła przyznano Katarzynie Gaertner. Nagrodę im. Anny Jantar za debiut otrzymała Dominika Kurdziel, a Agnieszka Chylińska z O.N.A. Nagrodę Dziennikarzy.

35 KFPP - Opole'98

Jubileuszowy, 35. KFPP był na wielu poziomach symboliczny. Po powodzi tysiąclecia Amfiteatr był mocno zniszczony i wszyscy zastanawiali się czy będzie można zorganizować w nim festiwalowe koncerty. Zaangażowanie w odbudowę historycznej estrady było ogromne i w czerwcu świeżo wyremontowany Amfiteatr czekał jak zwykle na gości. W tym czasie Opolszczyzna walczyła również o pozostanie na mapie jako województwo, co w jako motyw przewodni wykorzystał Andrzej Strzelecki, reżyser Kabaretonu. Program zapowiadał w taki oto sposób: rejon Młynarski, Lipiński, z silnym powiatem Rewińskim oraz wolnym miastem Tym. Daukszewicz nie zamierza oddawać praw miejskich, co jest pewnym problemem, szczególnie wobec roszczeń gminy Pietrzaki i niejasną sytuacją w Droździe.
Jubileuszowy koncert główny zatytułowano "Pamiętajmy o ogrodach", a piosenki do niego wybrano w plebiscycie "O!Polskie piosenki". Było to 35 utworów z 200 nagrodzonych i wykonywanych w Opolu w latach 1963-1997. Koncert poprowadzili najlepsi: Krystyna Loska, Irena Dziedzic i Lucjan Kydryński. Wspierali ich Grażyna Torbicka i Artur Orzech. Widownia w Amfiteatrze i przed telewizorami mogła posłuchać i zaśpiewać: „Autobiografię”, „Czy mnie jeszcze pamiętasz”, „Kolorowe jarmarki”, „Żółte kalendarze”, „Pod papugami” czy „Takie tango”.
Gwiazdą festiwalu była niewątpliwie Edyta Górniak. W czerwonej sukni z długim rozcięciem wyglądała zjawiskowo, a jej interpretacja „Jestem kobietą” (muz. W. Olszak, sł. J. Cygan) przyprawiała o szybsze bicie serca. Z Don Wasylem, swoim wujem, zaśpiewała „Dziś prawdziwych Cyganów już nie ma” (muz. A. Zieliński, sł. A . Osiecka).
Grand Prix im. Karola Musioła otrzymał Franciszek Walicki – dziennikarz, publicysta, ojciec polskiego big-beatu, odkrywca wielu talentów, twórca zespołów rockowych, m.in. Czerwone Gitary, Breakout czy SBB.
Nagroda za debiut im. Anny Jantar przypadła Karinie Kalczyńskiej. Edyta Górniak odebrała Nagrodę dziennikarzy i fotoreporterów.
Nagroda I Programu Polskiego Radia powędrowała do duetu Janusz Józefowicz i Janusz Stokłosa, za popularyzowanie w nowym kształcie starych piosenek.

36 KFPP - Opole'99

Niby to jeszcze nie nowy wiek, niby to jeszcze nie koniec wieku ale w powietrzu czuło się nadchodzący powiew nowości przy jednoczesnym sentymencie do starych opolskich Festiwali.
Zespół O.N.A. obchodził pięciolecie istnienia, wyśpiewując potężnym wokalem Agnieszki Chylińskiej „Kiedy powiem sobie dość” (muz. G. Skawiński, sł. A. Chylińska).
Zespół Perfect natomiast świętował okrągłe dwudziestolecie i odebrał Grand Prix za całokształt twórczości.
Nagroda im. Anny Jantar za debiut przypadła zespołowi Siedem, a w koncercie "Premier" Ryszard Rynkowski i Jacek Cygan zostali docenienie za piosenkę „Ten sam klucz”.

37 KFPP - Opole'00

Ta edycja Festiwalu to przede wszystkim Kayah i Bregovic. Ich oryginalne i łatwo wpadające w ucho przeboje śpiewała cała Polska.
Po raz pierwszy wręczono Superjedynki. Plebiscyt i koncert zorganizowały TVP 1 i RMF FM, a artyści byli nagradzani za muzyczne osiągnięcia od ostatniej edycji Festiwalu. Statuetki za najlepszy teledysk, najlepszą płytę pop przyznano Kayah i Bregovićowi, Kayah została też najlepszą wokalistką, A przebojem roku piosenka "Śpij kochanie, śpij" (muz. G. Bregović, A. Marvell, sł. Kayah). Pozostałe Superjedynki przyznano:
Najlepszy zespół – Budka Suflera
Najlepszy wokalista – Krzysztof Cugowski
Najlepsza płyta rockowa – Pieprz – O.N.A.
Najlepsza płyta taneczna – 1999 – Stachursky
Najlepszy debiut – Brathanki
Wydarzenie roku – występ Enrique Iglesiasa
Wielką niespodziankę sprawiła grupa Budka Suflera, która przygotowała na tę edycję premierowy materiał, a ich piosenka "Bal wszystkich świętych śmiało można nazwać klasyką gatunku.

38 KFPP - Opole'01

To byla absolutnie niezapomniana edycja! XXI wiek dla opolskiego Festiwalu rozpoczął się z przytupem! Po raz pierwszy koncert w ramach KFPP wyszedł "na miasto". Zorganizowano miejsce na scenie dla nowej muzyki - hip-hopu. Zagrali m.in.: Kaliber 44, Molesta, Wzgórze Yapa 3.
Publiczności spodobała się piosenka zespołu Ich Troje „Powiedz”. Cała Polska śpiewała też przebój Brathanków „W kinie czy w Lublinie" a Kaja Paschalska wygrała opolskie Debiuty utworem „Przyjaciel potrzebny od zaraz”.
Grand Prix otrzymał Ryszard Rynkowski za całokształt działalności artystycznej, a
nagroda im. Anny Jantar za debiut odebrała Kaja Paschalska za piosenkę „Przyjaciel potrzebny od zaraz”. Zespół Ich Troje został nagrodzony za piosenkę premierową „Powiedz”, natomiast jury w Oddziałach Terenowych TVP S.A. docenił zespół Brathanki – za piosenkę premierową „W kinie, w Lublinie – kochaj mnie".
Nagrody w plebiscycie Superjedynek powędrowały do:
Najlepsza wokalistka – Beata Kozidrak
Najlepszy wokalista – Ryszard Rynkowski
Zespół roku – Golec uOrkiestra
Debiut roku – zespół Sami
Piosenka roku – „Bal wszystkich świętych” zespołu Budka Suflera
Płyta roku pop – „Szklanka wody” Beaty Kozidrak i zespołu Bajm
Rockowa płyta roku – „5” Kasi Kowalskiej
Wykonawca roku muzyki dance – Stachursky
Teledysk roku – „Gdzie ten, który powie mi” zespołu Brathanki
Wydarzenie roku – występ Tiny Turner w Sopocie

39 KFPP - Opole'02

Początek XXI wieku dla Festiwalu to przede wszystkim różnorodność!
Po raz kolejny zorganizowano koncert hip-hopowy, na którym pojawili się m.in.: Gibon Skład, Fisz, Fenomen, Peja Slums Attack, Acetoholix, Introksynator, Mercedesu, Pijani Powietrzem i Lari Fari.
Któż z nas nie lubi seriali? Szczególnie tych z lat dzieciństwa i młodości. A jak serial to i muzyka z seriali. W koncercie „Seriale, polskie seriale” zabrzmiały piosenki z „Wojny domowej”, „Czterdziestolatka”, czy „Czterech pancernych i psa”. Zaśpiewali Robert Gawliński, Andrzej Piaseczny, Budka Suflera, Edyta Górniak czy Ryszard Rynkowski.
Grand Prix Festiwalu otrzymał Jerzy „Duduś” Matuszkiewicz za muzykę do polskich seriali. SuperJedynki rozgościły się na dobre, prezentując muzyczne gusta Polaków. Po raz kolejny trafił w nie Goran Bregovic, który razem z Krzysztofem Krawczykiem otrzymali nagrodę za teledysk roku i jakże kultowy dziś "Mój przyjacielu" (muz. M. Bajagić, sł. D. Wyszogrodzki).
Cała Polska wyśpiewywała po Festiwalu tylko jedno imię "Baśka", to właśnie za tą piosenkę zespół Wilki otrzymał nagrodę jury Oddziałów Terenowych TVP.