Działka znajdująca się przy ulicy Krakowskie Przedmieście 21 powstała z połączenia w latach 1844–1854 dwóch parcel – wschodniej i zachodniej. Do tego momentu ich historia toczyła się dwutorowo. W 1689 roku na parceli wschodniej istniała kamienica Madejowiczowa. W 1721 roku właścicielem posesji został Jan Krasowicz. W tym czasie dom był w części murowany, a w części drewniany, zwany wcześniej kamienicą Zubrzycką, a później Krassowiczowską. Kolejnymi właścicielami byli: Ewa Lewandowska, Jan Gryziński, Dobrzańscy, Marcin Broszkiewicz i Anna z Gryzińskich. W latach 1762–1807 właścicielem nieruchomości był Jakub Rzewuski, który zakupił ją od Anny i Jana Sławińskich. W latach 1807–1823 kamienica należała do Benedykta Rzewuskiego, syna Jakuba, a w latach 1823–1839 do Brygidy z Rzewuskich, od których kupili kamienicę Karol i Ewa Rotkiel.

Pierwsza wzmianka archiwalna o parceli zachodniej pojawiła się przed 1727 rokiem, stojący na niej dom nazywano Kazimierskim. W tym samym roku właścicielem był Jakub Bogdanowicz, a w 1766 roku niejaki Ernst. W latach 1766–1806 nieruchomość należała do Jakuba Meyznera, który zakupił ją od Wojciecha i Barbary Ernstów. Od 1806 do 1814 roku kamienica pozostawała w rękach sukcesorów Jakuba Meyznera, czyli jego trojga dzieci. W 1844 roku kupili ją na publicznej licytacji Karol i Ewa Rotkielowie i wtedy nastąpiło połączenie obu sąsiadujących ze sobą parceli. W latach 1850–1854 przebudowali oni dwie jednopiętrowe kamieniczki na dwupiętrowy hotel. W wyniku przeprowadzonych prac budynek uzyskał obecne gabaryty, elewacje, rozplanowanie, układ przestrzenny i komunikacyjny. Pełnił wówczas funkcję domu zajezdnego zwanego Hotelem Angielskim. Ponadto w parceli znajdowały się budynki murowane kryte dachówką holenderską, tj. oficyna usytuowana wzdłuż ulicy Zielonej, oficyna lewa mieszcząca kloakę i skład siana, oraz oficyna prawa z przystawką. W 1867 roku nieruchomość odziedziczył syn Rotkielów, Karol, zaś w latach 1867–1882 właścicielami zostali spadkobiercy Karola Rotkiela, tj. jego dzieci – Ewa, Karol, Ignacy i Matylda. W 1882 roku na publicznej licytacji kupił nieruchomość Jan Michelis. W latach 1899–1901 właścicielami byli Konstanty i Zofia Lewińscy, zaś w latach 1901–1903 – Wojciech Pieniążek. W 1903 roku kamienicę przejęli synowie Wojciecha: Jerzy i Czesław Odrowąż-Pieniążkowie. Około 1927 roku miała miejsce zmiana pokrycia dachowego – na oficynie zachodniej położono blachę, a na pozostałych budynkach położono papę. W 1933 roku odnowiono elewację kamienicy. W 1936 roku została przebudowana kawiarnia, a w latach 1937 i 1939 część okien na parterze przerobiono na witryny sklepowe. W czasie II wojny światowej obiekt nie uległ zniszczeniu. W 1954 roku odnowiono kamienicę. W 1972 roku kamienica została wpisana do rejestru zabytków. W 1973 roku przeprowadzono remont elewacji frontowej. W latach 1974 i 1984 przeprowadzono modernizację pomieszczeń znajdujących się na parterze, adaptując je na sklep ARGED i zakład fotograficzny ZORZA. W latach 1991–1992 pomieszczenia zaadaptowano na cele gastronomiczne i handlowe.
teatrnn.pl