Karniszyn to dawne miasteczko w ziemi zawkrzeńskiej województwa płockiego. Prawa miejskie miało od 1519 do ok. 1660 r.
Od dawnych czasów istniało tu osadnictwo. Od XII w. mieścił się tu gród, a od XIV do XVII karniszyński zamek - jedyny w okolicy oprócz bieżuńskiego - strzegł traktów wiodących ku granicy z Państwem Krzyżackim i Prusami. Ponadto w latach 1530-1755 mieszczanie karniszyńscy mieli własną parafię pw. Św. Stanisława Biskupa i Męczennika. Kościół rozebrano w 1770 r. Właścicielami tych ziem byli magnaci i mazowiecka szlachta, byli to m.in. Wieczfińscy, Działyńscy i Zamoyscy. Już w 1760 r. Andrzej Zamoyski oczynszował mieszkańców Karniszyna i swych rozległych okolicznych dóbr. Z tego też względu rolnicy zamieszkujący te tereny należeli do dość zamożnych i cieszyli się wieloma swobodami. W okolicy zachowało się wiele szlacheckich wiosek i zaścianków, a osiadła w nich przed wiekami szlachta i kmiecie, mieszkają tu do dziś. Mieszkańcy ziemi zawkrzeńskiej odznaczają się życzliwością i gościnnością.
Więcej o historii Karniszyna, bibliografii i źródłach do jego historii, kartografii pod linkiem zewnętrznym: Karniszyn - dawne miasteczko.
