Forum Skyscrapercity, zdjęcie 1300px:
Duże zdjęcie - link bezpośredni:
Blog: Miniatura podlinkowana do dużego zdjęcia na fotopolsce:
Duże zdjęcie: link do zdjęcia:
Miniatura: link do miniatury:
Dawniej: Szkoła Podstawowa w Sikorach / siedziba NKWD / Dwór Dyżewskich / Dwór Świerzbińskich
Zabytek: A-542z 12.02.1977 i z 28.02.2005
Założenie dworsko-ogrodowe w Sikorach było siedzibą zarządu jednego z działów szlacheckich wsi. Powstało w XVI wieku a jednym z pierwszych jegowłaścicieli był prawdopodobnie Józef Wołłowicz, wojewodzie smoleński. W l pol. XVII wieku majątek należał d<;> Stefana Wojny, a w drugiej połowie XVIII wieku stał się własnością rodziny Swierzbińskich. Członkom tej rodziny należy przypisać budowę istniejącego do dziś dworu, budynków gospodarczych, wprowadzenie ozdobnych nasadzeń do ogrodu, a także założenie ogrodu użytkowego. W dworze, usytuowanym na niewielkim wzniesieniu, szczytem do gościńca Goniądz-Knyszyn, oprócz pomieszczeń służących właścicielom, znajdowało się też mieszkanie rządcy folwarku. Przed elewacją frontową urządzono podwórze, a od strony północnej - ogród warzywny. Przy prostokątnym dziedzińcu wybudowano drewniane budynki gospodarcze: dwa spichlerze, siennik, stodołę, oborę i chlew. Nad sadzawką znajdował się browar, obok którego rozciągał się ogród owocowy. Do lat 30. XX wieku Sikory były własnością rodziny Dyżewskich. Dyżewscy nie wprowadzili większych zmian w układzie przestrzennym kompozycji zespołu dworskiego, dobudowali tylko kilka budynków gospodarczych, ale zaniedbali ogrody. W okresie międzywojennym właścicielem majątku był Bronisław Jeżewski. W 1939 r. przeprowadzono parcelację majątku, z którego utworzono dwa kołchozy. W 1941 r. był pod administracją niemiecką, ale w dworze mieszkali nadal dawni jego właściciele i niemiecki administrator. Po roku 1944 folwark upaństwowiono. W dworze umieszczono szkołę, która miała tu swoją siedzibę do 1993 r. Mieszkała tu również do śmierci Jadwiga Dyżewska. Po 1945 r. wzmocniono fundamenty cementową zaprawą i częściowo wymieniono drewniane podłogi wewnątrz budynku. W latach 1957-58 wymieniono podwaliny. Około 1967 r. wykonano szalowanie ścian zewnętrznych i szczytów, wycięto nowe otwory okienne w szczytach dachu, zmieniono układ i wielkość otworów okiennych, zlikwidowano od frontu oszklony ganek, dobudowano prowizoryczną przybudówkę w elewacji tylnej, zmieniono pokrycie dachowe z dachówki ceramicznej na eternit.