Dwór

Założenie dworsko-ogrodowe w Sikorach było siedzibą zarządu jednego z działów szlacheckich wsi. Powstało w XVI wieku a jednym z pierwszych jegowłaścicieli był prawdopodobnie Józef Wołłowicz, wojewodzie smoleński. W l pol. XVII wieku majątek należał d<;> Stefana Wojny, a w drugiej połowie XVIII wieku stał się własnością rodziny Swierzbińskich. Członkom tej rodziny należy przypisać budowę istniejącego do dziś dworu, budynków gospodarczych, wprowadzenie ozdobnych nasadzeń do ogrodu, a także założenie ogrodu użyt­kowego. W dworze, usytuowanym na niewielkim wzniesieniu, szczytem do go­ścińca Goniądz-Knyszyn, oprócz pomieszczeń służących właścicielom, znajdo­wało się też mieszkanie rządcy folwarku. Przed elewacją frontową urządzono podwórze, a od strony północnej - ogród warzywny. Przy prostokątnym dzie­dzińcu wybudowano drewniane budynki gospodarcze: dwa spichlerze, siennik, stodołę, oborę i chlew. Nad sadzawką znajdował się browar, obok którego roz­ciągał się ogród owocowy. Do lat 30. XX wieku Sikory były własnością rodziny Dyżewskich. Dyżew­scy nie wprowadzili większych zmian w układzie przestrzennym kompozycji zespołu dworskiego, dobudowali tylko kilka budynków gospodarczych, ale za­niedbali ogrody. W okresie międzywojennym właścicielem majątku był Bronisław Jeżew­ski. W 1939 r. przeprowadzono parcelację majątku, z którego utworzono dwa kołchozy. W 1941 r. był pod administracją niemiecką, ale w dworze mieszkali nadal dawni jego właściciele i niemiecki administrator. Po roku 1944 folwark upaństwowiono. W dworze umieszczono szkołę, która miała tu swoją siedzibę do 1993 r. Mieszkała tu również do śmierci Jadwiga Dyżewska. Po 1945 r. wzmocniono fundamenty cementową zaprawą i częściowo wymieniono drewniane podłogi wewnątrz budynku. W latach 1957-58 wymienio­no podwaliny. Około 1967 r. wykonano szalowanie ścian zewnętrznych i szczy­tów, wycięto nowe otwory okienne w szczytach dachu, zmieniono układ i wiel­kość otworów okiennych, zlikwidowano od frontu oszklony ganek, dobudowano prowizoryczną przybudówkę w elewacji tylnej, zmieniono pokrycie dachowe z dachówki ceramicznej na eternit.