27.04.2026 - zamówione 2 dyski SSD GOODRAM CX 400 2TB za 1698 zł - kończy nam się miejsce na dyskach SSD 460 GB (zostało 15 GB wolnego miejsca). Na tych dyskach są m.in. system operacyjny, kafelki mapy i miniatury zdjęć. Dyski będą w czwartek, w majowy weekend przeniosę na nie wszystkie dane. W maju lub w czerwcu kupię dyski HDD ~ 20 TB i przeniesiemy tam dane z dysków 3 TB (oprócz tego mamy 2 x 12 TB w RAID 1 od Esskiego).
| zapomniałem hasło | nowe konto | dodaj zdjęcie
Mapa
Nieistniejące
Komentarze Kresy Kresy + Polska Panoramy Pomoc

Za wpłaty ze zrzutka.pl oraz cegiełek kupione zostały:

  • Dyski twarde Seagate Exos X22 20TB x 2 = 2500 zł
  • Router TP Link Archer X55 AX3000 = 277 zł
  • Serwer plików NAS QNAP TS-673A-8G = 4677 zł

Przeznaczenie: kopie zapasowe strony (obecnie wykonywane są ręcznie na domowym komputerze)

zdjęcie 1 zdjęcie 2 zdjęcie 3

wczytywanie danych...
proszę czekać...

Nagle na starówce obok zabytków: elewacja z betonu i stalowej siatki. "Bodaj najwybitniejsza współczesna kreacja architektoniczna w mieście"

Nie było łatwo. Uzgodnienia konserwatorskie trwały ponad rok. Konsultant poproszony przez wojewódzkiego konserwatora o opinię stwierdził: tak nie może być. Odpowiedziałem: tak może być i realizacja to potwierdzi - wspominał Antoni Domicz. To placówka niezwykła. Jest symbolem współczesnej Polski i pojednania polsko-niemieckiego - pisał o tym obiekcie Jerzy S. Majewski. Oto Centralna Biblioteka Polsko-Niemiecka Caritas imienia Josepha von Eichendorffa w Opolu z lat 90. XX wieku.

Kontrowersyjna realizacja na opolskiej starówce

To była kontrowersyjna realizacja. Ileż się o niej mówiło, krytykowało, choć nie brakowało i zachwytów. Eksperci: budynek przełamał stereotyp myślenia o tym, jak ma wyglądać architektura powstająca w sąsiedztwie zabytków. Ale minęły już lata, bo to projekt z lat 90. XX wieku. Czy Centralna Biblioteka Polsko-Niemiecka Caritas imienia Josepha von Eichendorffa w Opolu nadal budzi emocje?

Przypomnijmy. Projekt budynku przy ulicy Szpitalnej - jednej z najstarszych ulic w mieście i której nazwa funkcjonuje od XV wieku - autorstwa Małgorzaty Pizio-Domicz i Antoniego Domicza, powstawał w latach 1995-1996. Realizację rozpoczęto w 1998 roku, a ukończono w roku 2001. Inwestorem był Caritas Diecezji Opolskiej. 

Kilka lat temu pytaliśmy na łamach Architektury - murator autora projektu, jak przekonał konserwatora do tego, by postawić budynek z betonu i stalowej siatki w otoczeniu zabytków.

Uzgodnienia konserwatorskie trwały ponad rok. Konsultant poproszony przez wojewódzkiego konserwatora o opinię na początku rozmowy stwierdził: tak nie może być. Odpowiedziałem: tak może być i realizacja to potwierdzi. Zdenerwował się i tak się zaczęło. Były negatywne decyzje, odwołania, pozytywne opinie Jerzego Gurawskiego, Stefana Müllera i WKU-A, kolejne odmowy, uzgodnienia. Pomogła zmiana na stanowisku wojewódzkiego konserwatora. Został nim architekt Jacek Kucharzewski i zaakceptował projekt -                                                                                                                                                                                                                                                                                                                               

Mówił Antoni Domisz w rozmowie z Mają Mozgą-Górecką dla A-M w 2016 i dodał:

- Uważam się za konserwatystę. Projektowanie budynków w stylu danej epoki jest działaniem stricte konserwatorskim. Nigdy w historii architektury po zmianie stylu nie podporządkowywano nowych budynków starym, zawsze budowano w duchu epoki. Nie akceptuję powszechnego w śródmieściach projektowania zabytkopodobnego. 

Jerzy S. Majewski o Centralnej Bibliotece Polsko-Niemieckiej 

- Centralna Biblioteka Polsko-Niemiecka Caritas imienia Eichendorffa to placówka niezwykła. Jest ona symbolem współczesnej Polski i pojednania polsko-niemieckiego. Niezwykła jest też sama siedziba instytucji. Budynek usytuowany w zabytkowym sercu Opola, przy staromiejskiej ulicy Szpitalnej, wraz z pobliskim Bankiem Przemysłowo-Handlowym projektu krakowskiej pracowni DDJM (prezentacja A-m 6/2001), to bodaj najwybitniejsza współczesna kreacja architektoniczna w mieście - nie szczędził pochwał.

Przypominał, że ulica Szpitalna, oddzielona szeregiem domów od kanałów Młynówki, jeszcze do niedawna była jednym z najbardziej zaniedbanych zakątków opolskiej starówki (dziś już tak nie jest - red.).

I dalej oddajmy głos Jerzemu S. Majewskiemu:

Siedziba biblioteki Caritasu nie jest budowlą aż tak ascetyczną jak plomba obok. Można ją uznać nawet za dekoracyjną. Jednak detal budynku ma charakter całkowicie współczesny i pozbawiony choćby cienia pretensjonalności. Co więcej, detal ten stosowany jest z żelazną konsekwencją. Nie jest on gadżetem, lecz wypływa z kompozycji budynku.

Biblioteka Caritas w Opolu z trzech segmentów

Całość składa się z trzech segmentów, które tworzą niejako rytm trzech szczytowych kamienic, stojących wzdłuż pierzei ulicy - pisze Jerzy S. Majewski dla A-M. - Zabytkowym budynkiem — starannie odrestaurowanym i licowanym ciemnowiśniowym klinkierem — jest prawy segment. Lewy to monolityczna, żelbetowa struktura o filuternie wychylającej się ścianie — widocznej z daleka w perspektywie ulicy i zdającej się wołać tu jestem! Segment środkowy — najbardziej eteryczny, bo tworzący zamkniętą w szklanej „klatce" wewnętrzną uliczkę — to nakryte szklanym dachem patio z ladą recepcyjną pośrodku, kamiennym brukiem zamiast posadzki i szklanymi elewacjami.

Wnętrze budynku przy Szpitalnej 7a

Jerzy S. Majewski opisuje wnętrze tak: Na wysokości pierwszego piętra, ponad patiem, przerzucono betonową kładkę, łączącą dwa skrajne segmenty. Z tyłu architekt dobudował do kamienicy narożną klatkę schodową o żelbetowym szkielecie konstrukcyjnym i wiszącej, szklanej ścianie osłonowej, ożywionej detalem z drewna. Tworzy on rodzaj poziomych pasów boniowania, nałożonych na szkło, zza którego odsłania się lekka konstrukcja klatki schodowej.

Zupełnie odmienny charakter ma żelbetowy segment budynku. Monolityczny, zamknięty z trzech stron, całkowicie otwiera się na wnętrze patia. Widziany stamtąd sprawia wrażenie ogromnej, trzykondygnacyjnej półki na książki.

Na wyższych kondygnacjach znalazły się sale wykładowe i przestrzenie biurowe. Ostatnie, czwarte piętro, jest nieznacznie cofnięte i wzbogacone o taras, z którego rozciąga się widok na dachy i pobliskie wieże staromiejskich kościołów.

Kim są autorzy projektu biblioteki Eichendorffa w Opolu

Antoni Domicz od 1990 roku prowadzi wspólnie z żoną Małgorzatą pracownię architektury w Opolu. W roku 2014 zdobyli Honorową Nagrodę SARP, a w uzasadnieniu jury podkreślano: Działalność Domiczów to świadectwo, że realizacja dzieła architektonicznego może być nieodmiennie wycyzelowanym poematem na cześć umiaru, prostoty i wyszukanej estetycznej wstrzemięźliwość.

 

Dorota Niećko - muratorplus

          

Skomentuj artykuł
Kontakt do administratorów strony Fotopolska.Eu: | Regulamin serwisu: https://fotopolska.eu/2,artykul.html
© Copyright 2012 Neo & Siloy
Kolokacja serwerów Amsnet
Ostatnio przeglądane: zabrze goethego Danzig Danzig wambierzyce wambierzyce rynek rynek Gdynia Kamienna Góra ustronie morskie krak latarnia rogozno rogozno rogasen wieza weglowa szczecin most krakusa budziszewko starachowice armii Sępa grabiszyn osiedle grabiszyn osiedle częstochowa częstochowa grabiszyn wierzbno starachowice starachowice wierzbno wierzbno tarnow tarnow browarna Okęcie Warszawa Warszawa