Do budowy katedry przystąpiono oficjalnie 5 czerwca 1927. Pierwszym magister fabricae a zarazem przewodniczącym Komitetu Budowy Katedry w Katowicach wybrany został ks. dr Emil Szramek. Kamień węgielny wmurowano 4 września 1932. W uroczystości uczestniczyli: abp Adam Stefan Sapieha, bp Antoni Szlagowski, bp Bernard Dembek, nuncjusz abp Francesco Marmaggi, wojewoda Michał Grażyński i członkowie kapituły katedralnej. Projekt przedwojennych architektów na skutek decyzji władz wojewódzkich uległ później modyfikacji (m.in. aż o 38 m obniżono kopułę i ostatecznie katedra osiągnęła wys. 64 m, dł. 101 m, szer. 50 m). Główny wpływ na zmniejszenie kopuły miał zastępujący biskupów katowickich ks. Jan Piskorz (ksiądz patriota, posłuszny komunistycznym władzom). Jej mury wzniesiono z dolomitu wydobywanego i obrabianego w kamieniołomach Imielina w woj. śląskim. Katedra Chrystusa Króla jest największą katedrą w Polsce.

Wieża wyciągowa Szybu Wschodniego II (dawniej szybu ,,Scharzenfeld II”)  Na wiosnę 2017 roku kompleks zabudowy przeszedł remont. W tym czasie był on już własnością prywatną Wieża wyciągowa wraz z budynkiem nadszybia i maszynowni zlokalizowana w obrębie dawnego zespołu kopalnianego. Wieża powstała przy szybie peryferyjnym kopalni węgla kamiennego ,,Cleophas”, a po jego rozbudowie stała się głównym obiektem technologicznym zakładu. Wchodziła w skład nadziemnej części kopalnianego wyciągu szybowego, przeznaczonego do transportu ludzi i materiałów. Głębokość szybu wynosiła 110 m.



Budowa wieży wiązała się z przeprowadzanymi w latach 1913–1916 i późniejszych nowymi inwestycjami, takimi jak: drążenie nowego szybu oraz zaplecza (budynki nadszybia i maszynowni). Wieża początkowo funkcjonowała dla przedziału wschodniego, dopiero w latach 1921–1922 po pogłębieniu szybu uruchomiony został również szyb zachodni. W tym samym czasie została także wzmocniona.



Wieża w porównaniu z innymi tego typu konstrukcjami jest stosunkowo niska, z pojedynczym zastrzałem oraz kołami linowymi zamontowanymi w głowicy. Koła linowe znajdują się w podwójnej parze na wspólnym podeście w układzie ,,obok siebie” na wysokości 22,2 metra.



Podobnych wież na terenie Katowic w tego typu obiektach do 1945 roku nie znajdziemy i dlatego wieża szybu ,,Wschodniego II” stanowi odosobniony przykład. Przedział wschodni pracował dla transportu klatkowego do 1959 roku, po czym urządzenia wyciągowe wraz z kołami wyciągowymi wieży zostały zdemontowane. W 1966 roku konstrukcję wieży wzmocniono. Stanowi ona konstrukcję stalową z jednym zastrzałem, z trzonem obudowanym blachą. Istniejące obecnie koła pochodzą z 1969 roku. W trzonie wieży znajdują się schody stalowe biegnące wokół niego z czterech stron.



Wieża stanowi charakterystyczny dla przemysłowej dzielnicy Załęże element krajobrazu, jest dobrze widoczna w perspektywie ul. Bocheńskiego. Pod względem typologicznym jest zabytkiem techniki o znaczeniu regionalnym.



Źródło: WSTĘPNE SPRAWOZDANIE Z INWENTARYZACJI OBIEKTÓW PRZEMYSŁOWYCH

W WOJEWÓDZTWIE ŚLĄSKIM, Katowice, styczeń 2012