starsze
nowsze
1
1+
2-
2
2+
3-
3
3+
4-
4
4+
5-
5
5+
6-
6
oceń zdjęcie | skomentuj ocenę | 12 głosy | średnia głosów: 5.24
Skomentuj zdjęcie
niewypal Jan Kowalski
+2 głosów:2
Tu udzielił nam ślubu Cywilny Biskup Mokotowa.
amen
2012-11-07 21:17:35 (13 lat temu)
Marcin K
Na stronie od 2011 styczeń
15 lat 2 miesiące 21 dni
Dodane: 1 lutego 2011, godz. 19:17:09
Autor zdjęcia: Marcin K
Rozmiar: 1257px x 883px
Aparat: DSC-W30
1 / 160sƒ / 7.1ISO 806mm
11 pobrań
4205 odsłon
5.24 średnia ocen
Poprzednie i następne zdjęcia Marcin K
Obiekty widoczne na zdjęciu
pałace
Atrakcja turystyczna
Zbudowano: 1775 i 1965
Dawniej: Pałacyk Szustra, Pałacyk Lubomirskich
Zabytek: 454/2 z 1.07.1965

W latach 1772-1775 Efraim Szreger na miejscu zniszczonego dworu kupca Burbacha wzniósł klasycystyczny pałacyk dla marszałkowej księżnej Izabeli z Czartoryskich Lubomirskiej. Założenia ogrodowe opracował Szymon Bogumił Zug. Posiadłość nosiła nazwę Mon coteau (z franc. "moje wzgórze"). Zabudowania gospodarcze i ogród nie zachowały się do dziś, ocalała jedynie wieża z gołębnikiem i glorietta flamandzka (domek mauretański).

W 1776 Zug przebudował wschodnią elewację tego budynku, a w 1845, po zakupieniu posiadłości przez Franciszka Szustra, zmian architektonicznych w stylu neogotyckim dokonał Henryk Marconi. Kolejna przebudowa, tym razem neorenesansowa, nastąpiła w 1852 dzięki Adamowi Idźkowskiemu. W ogrodzie pojawiły się domki letniskowe. W czasie wojny Niemcy wycięli niemal cały park, zaś sam pałac spłonął w 1944 roku. Po wojnie całość posiadłości znacjonalizowano, a w latach 1962-1965 odbudowano pałac i odnowiono park.

Tadeusz Maciej Szuster, będący ostatnim z rodu, zmarł w 1973. Potomkiem Szustrów (przez matkę) był również Jerzy Waldorff. Obecnie Warszawskie Towarzystwo Muzyczne im. Stanisława Moniuszki

za

/p>
ul. Morskie Oko
więcej zdjęć (112)
Dawniej: Koracjego, Corazziego
Uliczka położona na terenie Starego Mokotowa. Biegnie od ul. Puławskiej na wschód. Zaczyna się bramą w Domku Gotyckim i kończy się ślepo w Parku Morskie Oko (staje się jedną główną uliczką parku).

Od 1926 roku do końca II wojny światowej ulica nosiła nazwę Koracjego - spolszczoną wersję nazwiska Antonio Corazziego, włoskiego architekta, projektanta m.in. Teatru Wielkiego, Pałacu Staszica, regulatora placów Teatralnego oraz Bankowego. W czasach PRL-u poprawiono pisownię nazwiska na oryginalną. W latach 60. XX wieku ulicę przemianowano na Morskie Oko, czyli nazwę pobliskiego stawu-glinianki. Nazwiskiem architekta nazwano ulicę w Śródmieściu.

Przy ulicy Morskie Oko 2 znajduje się Pałac Szustra, a przy ulicy Morskie Oko 5 znajduje się dawna willa Arpada Chowańczaka (obecnie w przebudowie), obok której powstaje nowe osiedle domów mieszkalnych (w budowie).