Hoża przebiega od ul.Mokotowskiej do Chałubińskiego. W XVIII wieku ulica przecinała sady, tak zdrowe i hoże, że dały nazwę ulicy.Dawna droga narolna biegnąca wzdłuż północnej granicy włók wójta warszawskiego. W 1766 utworzono przy niej 17 posesji przeznaczonych pod zabudowę i część drogi zamieniono na ulicę nazwaną w 1770 Hożą. Nazwa pochodziła od licznych "hożych" ogrodów ciągnących się poza domami oraz wzdłuż ulicy po obu jej stronach. W końcu XVIII w. przy Hożej stał 1 dom murowany, 9 dworków drewnianych, browar i pałacyk kupca i bankiera Klemensa Berneaux wybudowany w 1790 (arch. S. B. Zug) z gorzelnią, młynem końskim i obszernym ogrodem sięgającym do Kruczej. W 1827 ówczesny właściciel pałacyku Samuel Fraenkiel urządził w nim apreturę wielkiej fabryki sukna. W 1860 kolejny właściciel pałacyku Leopold Kronenberg wybudował przy przeciwległym narożu Hożej i Marszałkowskiej zespół zabudowań fabryki tytoniowej sięgający wzdłuż Hożej do Wielkiej (ob. Poznańskiej). Ok. 1872 przeprowadzono nowy odcinek Hożej od Wielkiej do ul. Teodora (ob. Chałubińskiego). W tym czasie pod nr 23 istniał Ogród Zoologiczny. W 1897 zburzono pałacyk Kronenbergów i rozparcelowano ogród wycinając starodrzew. Na jego miejscu przeprowadzono ul.Sadową tworząc między nią i Hożą szereg działek budowlanych, które ok. 1900 zabudowano kamienicami. Jedna z nich, ozdobiona figurą husarza, stanęła na miejscu pałacyku przy rogu Hożej i Marszałkowskiej. W 1902 rozebrano ostatni dworek XVIII-wieczny przy Hożej. Intensywna zabudowa Hożej przypada na lata 1910-1913; ok. 1925 wybudowano Zakład Fizyki UW (pod ob. nr 69). W 1944 zabudowa Hoża została w znacznej części zniszczona. W latach 1947-1949 przy rogu Hożej i pl.Trzech Krzyży wybudowano gmach Państwowej Komisji Planowania Gospodarczego (PKPG), w którym znalazło się również kino "Pod Kopułą". Ok. 1950 przy rogu H. i Chałubińskiego wzniesiono zespół gmachów Min. Komunikacji (arch. B. Pniewski). W latach pięćdziesiątych przy Hożej na odcinku między Poznańską i Emilii Plater spółdzielnia "Społem" wybudowała szereg domów. Pod numerem 53 swoją siedzibę mają Siostry Rodziny Maryi, które w grudniu 2008r. otworzyły tu "Okno życia". Jest to miejsce, gdzie matka znajdująca się w trudnej sytuacji życiowej może bez konsekwencji prawnych zostawić noworodka. Tutaj zostanie mu zapewniona opieka i pierwsza pomoc, a o dalszym jego losie będzie decydował sąd i ośrodki adopcyjne. Jest to kontynuacja działalności ks. Gabriela Piotra Boduena, który prowadził sierociniec i dom opiekuńczy.

Źródło:

Ulica Krucza – ulica w warszawskiej dzielnicy Śródmieście. Ulica rozpoczyna swój bieg od skrzyżowania ulic Pięknej i Mokotowskiej, następnie biegnie w kierunku północnym, przecinając z obu stron ulice: Wilczą, Hożą, Wspólną, Żurawią, Nowogrodzką, dochodzi do Alej Jerozolimskich i po przejściu przez skrzyżowanie przecina ją jeszcze ulica Widok, swój kończy rozwidleniem – prawe nosi nazwę ul. Szpitalna, zaś lewe ul. Zgoda. Ulica wytyczona została około 1770 od zbiegu ulic Mokotowskiej i Pięknej do Nowogrodzkiej. Przedłużenie ulicy do Szpitalnej utrudniał podmokły grunt, nazywany potocznie krukiem – stąd nazwa ulicy. Ruch budowlany na ulicy rozpoczął się po 1870. Po obu stronach została ona zabudowana kamienicami czynszowymi. Przed I wojną światową przy ulicy istniało duże skupisko sklepów z tanią konfekcją damską. W czasie II wojny światowej zabudowa ulicy została zniszczona w blisko 100%. Ocalało kilka kamienic przy ulicach Nowogrodzkiej i Wilczej. Wypalone ruiny wyburzono w 1946 i ulicę przeznaczono pod zabudowę dzielnicy ministerstw. 1 listopada 1949 nastąpiło otwarcie dla ruchu nowej, poszerzonej Kruczej. Ostatecznie pomysł odbudowy Kruczej jako city – dzielnicy wyłącznie biurowej został uznany za błędny z powodu pustoszenia dzielnicy po godzinie 17. Dlatego po 1956 uzupełniono zabudowę o bloki mieszkaniowe. Ulica znalazła się w obrębie tzw. dzielnicy ministerstw. Ostatnim zrealizowanym w jej obrębie budynkiem był otwarty 1 października 1957 „Grand Hotel” Orbisu z 416 pokojami (obecnie Mercure Grand Hotel). W okresie od 1 października 1950 do 11 czerwca 1972 Krucza była najważniejszym ciągiem trasy trolejbusowej – kursowały tutaj ramowo trzy linie: 51, 53 i 54. 1 listopada 1953 na ulicy pojawia się pierwszy autobus linii 117.

Źródło: