starsze
nowsze
1
1+
2-
2
2+
3-
3
3+
4-
4
4+
5-
5
5+
6-
6
oceń zdjęcie | skomentuj ocenę | 11 głos | średnia głosów: 5.91
Skomentuj zdjęcie
W dawnych czasach planowano ulokowanie tu stałego wesołego miasteczka.
2015-01-28 12:36:18 (11 lat temu)
esski
+1 głosów:1
do Licho: Jak jeździłem liniowym LH na Gądów to pamiętam wiadomość jaką mi przekazał ojciec..."Już niedługo ja cię tu zostawię w wesołym miasteczku a sam pojadę na działkę". Gdy zaczęli wywozić przez kilka/kilknaście tygodni gruz od strony rzeźni to doczekać się nie mogłem aby spędzić choć jeden dzień w tym miejscu. Od kilku lat ani gruzu, ani górki a miejsca na wypasione wesołe miasteczko zdecydowanie za mało.
2015-01-28 13:22:07 (11 lat temu)
Mi na górce udało się pojeździć zimą na sankach, opalić na ognisku ramę od roweru, którego nigdy nie udało mi się już pomalować oraz sprowadzić straż pożarną kiedy to urządziliśmy sobie pieczenie kiełbasek :) Pamiętam że od drugiej strony leżały płyty nagrobne z niemieckimi napisami.
2015-01-28 20:15:35 (11 lat temu)
pawulon
Na stronie od 2008 grudzień
17 lat 5 miesięcy 20 dni
Dodane: 7 lutego 2011, godz. 18:56:34
Autor: nieznany - dodał: Siliesiac ... więcej (1)
Rozmiar: 1100px x 782px
Licencja: Public Domain
6 pobrań
2722 odsłony
5.91 średnia ocen
Poprzednie i następne zdjęcia pawulon
Obiekty widoczne na zdjęciu
wzgórza
Wzgórze Mikołajskie
więcej zdjęć (7)
Zbudowano: po 1945
Zlikwidowano: 2007
Sztucznie usypane wzniesienie położone pomiędzy osiedlami Szczepin i Popowice we Wrocławiu, zlikwidowane w latach 2003–2007. Powstanie wzgórza wiąże się głównie z odgruzowywaniem miasta po zniszczeniach wojennych. Tu między innymi wywożony był gruz ze zniszczonych budowli i budynków. Zasadnicze usypisko powstało w latach pięćdziesiątych i sześćdziesiątych XX wieku. Do końca swego istnienia hałda pozostawała niezagospodarowana. Samoistnie powstało tu jedynie środowisko oparte na roślinności ruderalnej. Na wzgórzu oprócz roślinności niskiej, rosły drzewa i krzewy, głównie akacje. Dawały one namiastkę naturalnego środowiska, powodując, że dochodziło do pojawiania się w obrębie wzgórza dzikiej zwierzyny. W obszarze wysypiska znajdowano i przypuszczalnie nadal znajduje się wiele niewybuchów.

Teren, na którym znajdowało się usypisko, leży w obrębie osiedla Popowice. Zarówno na wschodzie przebiega linia kolejowa, za którą położony jest Szczepin, jak i na zachodzie, za którą położone są Popowice, a konkretnie Magnolia Park. Na północy przebiega ulica Legnicka, a na południu ulica Bolkowska. Na wschodniej linii kolejowej znajduje się bezpośrednio przy terenie stacja kolejowa Wrocław Mikołajów.

Ponieważ teren na którym zlokalizowane było wzgórze, znajduje się stosunkowo blisko centrum miasta, przy jednej z głównych arterii komunikacyjnych, z dobrym połączeniem komunikacji miejskiej (linie tramwajowe i autobusowe) oraz w bezpośrednim sąsiedztwie stacji kolejowej i dużych osiedli, miasto zdecydowało o likwidacji wzgórza. W ten sposób pozyskany teren jest przeznaczony do sprzedaży pod inwestycje biurowe, handlowe i rozrywkowe. Teren przeznaczony pod inwestycje zajmuje obszar około 8 ha. Wcześniej, bo około 2004 roku, teren ten był brany pod uwagę, jako miejsce lokalizacji planowanej budowy Parku Wodnego. Ostatecznie jednak wybrano teren przy ulicy Borowskiej.

Źródło [ Wikipedia]
ul. Legnicka
więcej zdjęć (2555)
Dawniej: Friedrich Wilhelm Strasse, Frankfurter Strasse
Najstarszy odcinek ulicy (od pl. 1. Maja) pokrywa się z biegiem dawnej drogi biegnącej w stronę Brandenburgii i Saksonii. Była to wtedy główna droga Przedmieścia Mikołajskiego. Około XVI w. ulica byla luźno zabudowana a po obu jej stronach rozciągały się ogrody. Gwałtowny rozwój nastąpił po zdobyciu Wrocławia przez wojska francuskie na początku XIX wieku. Wtedy zaczęły powstawać pierwsze kamienice. Od lat 70. XIX w. w związku ze zwiększeniem urbanizacji przedmieścia zabudowa została jeszcze bardziej zagęszczona. W XX wieku stanowiły ją już głównie kamienice czynszowe o różnym standarcie. Przy ulicy były to okazałe budynki dla bogatszych zaś oficyny zamieszkiwali głównie biedni pracownicy pobliskich fabryk. Odmienna zabudowa charakteryzowała młodszy odcinek ulicy. Były to głównie budynki z lat 20. w rejonie Szczepina i Popowic.
Omawiając nazwę ulicy trzeba zaznaczyć, że na obecną ul. Legnicką składają się dwie przedwojenne ulice:

- Friedrich-Wilhelm-Str. od pl. 1. Maja do pl. Strzegomskiego. Patronem był pruski król Fryderyk Wilhelm III (1770-1840)

- Frankfurterstr. od pl. Strzegomskiego do ul. Na Ostatnim Groszu. Nazwa pochodziła od miasta Frankfurt nad Odrą, w stronę którego ulica prowadzi. Do ok. 1910 r. ten odcinek był częścią szosy berlińskiej (Berliner Chaussee).

W 1945 r. zabudowa tej szerokiej, reprezentacyjnej ulicy została zrównana z ziemią. Przez rok ulica już na całej długości (od pl. 1. Maja do ul. Na Ostatnim Groszu) funkcjonowała pod nazwą ul. Lignickiej. W tym roku skorygowano nazwę miasta Legnica i od tego czasu obowiązuje obecna nazwa. W latach 70. wzdłuż ulicy wniesiono osiedla bloków z wielkiej płyty.