 | Polska › woj. mazowieckie › Warszawa › Mokotów › ul. Rakowiecka › Zespół Państwowych Szkół Muzycznych nr 1 |
2015 , Kadry (printscreen) z filmu "Jestem mordercą" w reżyserii Macieja Pieprzycy. Producent: Renata Czarnkowska-Listoś, Maria Gołoś.
Na zdjęciach - góra: ul.Rakowiecka 21, na dole miejsce do identyfikacji: Śląsk lub Warszawa.
mokotofil
 Górne - Rakowiecka 2021-04-07 21:13:31 (5 lat temu)
yani
+1 głosów:1 2021-04-07 21:51:50 (5 lat temu)
do yani: Przypisałam do Rakowieckiej 21. Pozostaje jeszcze do rozpoznania dolne zdjęcie. 2021-04-09 04:46:18 (5 lat temu)
mamik
+3 głosów:3 Kadry z filmu są chronione copyrightem. Nie wolno ich sobie dowolnie wrzucać bez zgody właściciela praw autorskich czyli najprawdopodobniej producenta filmu. 2021-04-09 08:00:29 (5 lat temu)
Ewqa100
+3 głosów:3 do mamik: Nie chcę łamać prawa autorskiego więc oczywiście usunę printscreeny z fimu jeśli łamią one to prawo. Jednak nim wrzuce je do kosza chciałam wyjaśnić od strony prawnej parę rzeczy. 1) Zamieszczając na stronie printscreeny (pochodzące z ogólnie dostepnego w sprzedaży DVD z fimem) kierowałam się prawem cytatu. Uzasadnieniem i celem zastosowania cytatu czyli w tym przypadku printscreenu z filmu przedstawiającego dany obiekt architektoniczny, który został pokazany w filmie, była analiza i wyjaśnienie gdzie dana scena była kręcona (uważam że można ale trochę ciężko pisać gdzie co było kręcone bez obrazu i tylko w tym celu te zrzuty są użyte) Zgodnie z prawem cytowanie może być użyte w "utworze", a za taki utwór o charakterze dokumentalno-historycznym moim zdaniem można uznać potral "Fotopolska". Jednak jest to moje zdanie jako laika więc proszę o opinię. 2) Jeśli rzeczywiście printscreeny z filmów umieszczane i omawiane na FP są niezgodne z prawem autorskim to jak można w przyszłości wzbogacać te działy p.t. " jakieś miasto" w filmie aby można było skorzystać z prawa cytatu. Czy tworzyć jakieś plansze z miniaturką zrzutu i swoim opisem ... może ktoś ma pomysł ? Bo szkoda by było ten temat zaniechać, szczególnie, że misją FP jest "ocalić od zapomnienia". Tak wszystko wokół się zmienia, przebudowuje, że za parę lat Ci co będą oglądać wiele filmów nie będą mieli pojęcia gdzie były kręcone. Już teraz często jest problem z filmami sprzed paru lat. 3) Na FP jest kilkadziesiąt (o ile nie więcej) zrzutów ekranu z filmów fabularnych, które obrazują gdzie dany film był kręcony ... z tego co widzę są filmy o Wrocławiu, Warszawie, Śląsku. Szkoda byłoby to wszystko usuwać, warto byłoby zachować dla potomnych ... a i oglądalność filmów wzrośnie :) Więc może warto to wyjaśnić. Komentarz został edytowany przez użytkownika - powód: poprawa 2021-04-10 06:07:42 (5 lat temu)
mamik
+2 głosów:2 do Ewqa100: To jest mocno skomplikowane tutaj trochę wyjaśniono ale nie wszystko Warto być ostrożnym zwłaszcza, że Fotopolska jest polecana jako legalne bezpłatne źródło 2021-04-10 12:38:24 (5 lat temu)
do Ewqa100: Ewqa100 - nie ma czego żałować , bez obrazy ale te zrzuty niewiele wnoszą z racji wielkości jakości czy choćby zmian jakie zaszły w tych obiektach 2021-04-10 13:54:42 (5 lat temu)
Ewqa100
+1 głosów:1 do mamik: Dzięki za artykuł, rzeczywiście "prawo cytatu" jest skomplikowane i daje różne możliwości interpretacji więc bezpieczniej usunąć fotki. Jednak zostawiam obiekt , a w opisie dopisałam gdzie różne sceny filmowe były nagrywane. Przynajmniej nie pójdzie na marne praca fotopolan, którzy pomagali w identyfikacji miejsc :) 2021-04-11 01:44:34 (5 lat temu)
|
|
Na stronie od 2017 styczeń
9 lat 4 miesiące 2 dni |
 |
szkoły średnie
|
Sierociniec wraz z budynkami gospodarczymi przy Rakowieckiej został wzniesiony dla Warszawskiego Towarzystwa Dobroczynności w latach 1899-1901. Czterokondygnacyjny gmach na planie litery H, wybudowany z czerwonej cegły, choć dziś zaniedbany nadal robi wrażenie. A jeszcze większe musiał wywierać, na początku XX-wieku, kiedy to samotnie górował nad wiejską wówczas okolicą. Budowę domu w znacznej części sfinansował kupiec i filantrop Edward P. Czaban (1819-1897).
Przed wojną w budynku działały sierociniec dla dziewcząt i męskie gimnazjum. Po wojnie ulokowano tu dom dziecka i Warszawskie Centrum Pomocy Rodzinie. Obecnie budynek został wykupiony przez Skarb Państwa w postaci Ministerstwa Kultury i będzie przeznaczony dla Zespołu Szkół Muzycznych nr. 1 w Warszawie z ul Miodowej.
Film kręcono w następujacych miejscach:
- Warszawa, Rakowiecka 21 - filmowa komenda milicji
- Warszawa, kamienica i kapliczka przy ul. Naddnieprzańskiej 33 - familok w którym mieszka Kalicka
- Warszawa, Areszt Śledczy Warszawa-Mokotów na ul. Rakowieckiej - wnętrze więzienia gdzie osadzony jest Kalicki
- Warszawa, garaże w jednostce wojskowej przy ulicy Żwirki i Wigury - garaże gdzie ma być wykonany wyrok śmierci na Kalickim
- Warszawa, domy szeregowe przy ulicy Przyrynek - ulica na której miał swój nowy dom milicjant Janusz Jasiński
- Mysłowice, kopalnia "Mysłowice" - scena rozpoczynająca film, kiedy znaleziono zwłoki kobiety
- Katowice - Nikiszowiec, ulica Garbarska - scena znalezienia zwłok kobiety obok torów kolejowych
Powyższy opis : Ewqa 100
Jestem mordercą – polski film fabularny z 2016 w reżyserii Macieja Pieprzycy, inspirowany historią Zdzisława Marchwickiego, domniemanego „wampira z Zagłębia”, ukazaną w realiach Polski Ludowej lat 70. XX wieku.
Opis fabuły:
Film jest inspirowany prawdziwymi wydarzeniami z początku lat 70. XX w. Główny bohater filmu, Janusz Jasiński, jest młodym porucznikiem Milicji Obywatelskiej. Po kolejnych niepowodzeniach dotychczasowego śledztwa w sprawie brutalnych zabójstw kobiet zostaje mianowany nowym szefem grupy dochodzeniowej. Stara się zrobić wszystko, by wykorzystać życiową szansę i złapać seryjnego mordercę.
Obsada:
Arkadiusz Jakubik – Wiesław Kalicki, postać wzorowana na Zdzisławie Marchwickim
Agata Kulesza – Lidia Kalicka, żona Wiesława
Mirosław Haniszewski – Janusz Jasiński
Magdalena Popławska – Teresa Jasińska, żona Janusza
Karolina Staniec – fryzjerka Anka, kochanka Jasińskiego
Piotr Adamczyk – major Aleksander Stępski
Tomasz Włosok – milicjant Roman Mazur
Michał Żurawski – milicjant Marek, współpracownik Jasińskiego
Michał Anioł – oficer
Tomasz Borkowski – sierżant Olsza
Konrad Bugaj – inżynier Ulewicz
Wojciech Brzeziński – Józef Malec
Wiesław Cichy – Pierwszy sekretarz
Monika Chomnicka-Szymaniak – ofiara męża
Izabela Dąbrowska – Krystyna Górecka
Joanna Fidler – siostra Ulickiego
Michał Filipiak – milicjant Witek
Piotr Garlicki – teść Jasińskiego
Stephanie Jaskot – Ula, bratanica pierwszego sekretarza
Jakub Kamieński – biegły
Marek Karpowicz – oficer
Marek Kasprzyk – kapitan Nowak
Mariusz Kiljan – mistrz ceremonii na otwarciu muzeum „Wampira z Zagłębia”
Sebastian Konrad – mężczyzna na rowerze
Cezary Kosiński – prokurator Andrzej Molenda
Artur Krajewski – sąsiad Kalickich
Sergiej Kriuczkow – Rosjanin
Igor Kujawski – sędzia Tadeusz Wroński
Grażyna Laszczyk-Frycz – matka nieżyjącego
Wojciech Leonowicz – milicjant Jerzy; w napisach imię bohatera: Witek
Marek Lipski – kat
Jerzy Mazur – biegły
Michał Michalski – milicjant Zygmunt
Grzegorz Mielczarek – Piotr Konieczny
Sara Mrozik – Marysia Kalicka, córka Wiesława
Sławomir Muniak – technik z kamerą
Dariusz Niebudek – mąż ofiary na torach
Elżbieta Okupska – Śliwowa
Justyna Orzechowska – żona Koniecznego
Katia Paliwoda – milicjantka Janeczka
Patryk Piras – Franek Jasiński, syn Janusza
Leszek Piskorz – naczelnik więzienia
Aleksandra Pisula – kobieta na przystanku
Krzysztof Plewako-Szczerbiński – milicjant Norbert
Andrzej Popiel – milicjant Stach
Eryk Pratsko – syn Koniecznego
Krzysztof Pyziak – milicjant Heniek
Marek Rachoń – Ulicki
Zofia Schwinke – Iwona
Igor Słupecki – pomocnik kata
Kamil Stankiewicz – syn Kalickiego
Jarosław Stypa – barman
Marcin Szaforz – lekarz w szpitalu psychiatrycznym
Agnieszka Wagner – Grażyna Stępska, żona Aleksandra
Sławomir Zapała – milicjant Sylwek
Aleksandra Zawalska – sąsiadka Kalickich
Helena Zawistowska – córeczka Koniecznego
Krzysztof Globisz – wybitny aktor na spotkaniu z pierwszym sekretarzem
Leszek Wiśniewski – strażnik więzienny
Andrzej Chłapecki – asystent pierwszego sekretarza w teatrze; nie występuje w napisach końcowych
Źródło: Filmpolski.pl.
Nagrody:
2016: Gdynia (Festiwal Filmowy) – Srebrne Lwy,
2016: Gdynia (Festiwal Filmowy) – Nagroda Sieci Kin Studyjnych i Lokalnych,
2017: Chicago (Festiwal Filmu Polskiego w Ameryce) – Nagroda Specjalna Jury,
2017: Tarnów (Tarnowska Nagroda Filmowa) – Grand Prix.
W 2017 film był również nominowany do Polskiej Nagrody Filmowej „Orzeł” w kilku kategoriach
Źródło:
Przecznice ulicy Rakowieckiej to al. Niepodległości i ul. Wiśniowa, dodatkowo w kierunku południowym odchodzą od niej ulice Akacjowa, Fałata, Łowicka, Kielecka, Opoczyńska, Asfaltowa, Kazimierzowska, Sandomierska i Starościńska. Ulica nie ma przedłużenia z żadnej strony.
Wzdłuż ulicy znajdują się stare zabudowania Szkoły Głównej Gospodarstwa Wiejskiego, zabudowania Szkoły Głównej Handlowej, Kościół i Parafia św. Andrzeja Boboli razem z Papieskim Wydziałem Teologicznym, Sekcja św. Andrzeja Boboli "Bobolanum", Muzeum Geologiczne, Państwowy Instytut Geologiczny, Urząd dzielnicy Mokotów, Areszt Śledczy oraz Ministerstwo Spraw Wewnętrznych. U zbiegu z aleją Niepodległości znajduje się południowe wejście do stacji metra Pole Mokotowskie.