Kolorujstarsze
nowsze
oceń zdjęcie | skomentuj ocenę | 7 głosów | średnia głosów: 6
 | Polska › woj. mazowieckie › Warszawa › Mokotów › ul. Żwirki i Wigury › Port Lotniczy Warszawa-Okęcie im. Fryderyka Chopina › Taras widokowy |
Lata 1978-1987 , Centralny Port Lotniczy Warszawa-Okęcie. Autokary i ludzie na tarasie. W tle wieża kontroli ruchu. Sygnatura NAC nr 3/53/0/3/149/13.
Skomentuj zdjęcie
yani
 Wieża kontroli ruchu, a nie widokowa. Skorygowałem. 2021-04-19 19:06:29 (5 lat temu)
bonczek_hydroforgroup
+2 głosów:2 Miałem szczęście załapać się na ten taras a nie najbliżej otwarty we Wrocławiu. 2021-04-19 19:25:36 (5 lat temu)
do yani: Chcesz się kłócić z znawcami z Narodowej instytucji?! 2021-04-19 19:27:26 (5 lat temu)
|
|
Na stronie od 2011 listopad
14 lat 7 miesięcy 13 dni |
Dodane: 18 kwietnia 2021, godz. 22:27:03
Źródło: szukajwarchiwach.gov.pl
Autor: Lech Zielaskowski ... więcej (1249)
Rozmiar: 3500px x 3474px
5 pobrań 842 odsłony 6 średnia ocen
Poprzednie i następne zdjęcia Andrzej G
Obiekty widoczne na zdjęciu
Taras widokowy
więcej zdjęć (23)
Port Lotniczy Warszawa-Okęcie im. Fryderyka Chopina
więcej zdjęć (278)
Zbudowano: 1934
Dawniej: Port Lotniczy Warszawa-Okęcie, Centralny Port Lotniczy Warszawa-Okęcie
Architekci: Jan J. Dobrowolski i Krystyna Król-Dobrowolska
Konstrukcja: inż. Aleksander Włodarz i Czesław Cywiński
Konstrukcja: inż. Aleksander Włodarz i Czesław Cywiński
ul. Żwirki i Wigury
więcej zdjęć (1091)
Ulica wybudowana została według projektu Antoniego Jawornickiego jako droga szybkiego ruchu łącząca Port Lotniczy Warszawa I z dawnym Lotniskiem Mokotowskim na Polu Mokotowskim. Jej budowa związana była z zawodami lotniczymi Challenge 1934, ostatecznie wygranymi przez Polaków – Jerzego Bajana i Gustawa Pokrzywkę.
W ciągu dwóch lat udało się wybudować jednopasmową drogę brukowaną granitową kostką, wyposażoną jednak w chodniki i ścieżki rowerowe, po zawodach prace kontynuowano - aleja została poszerzona i pokryta asfaltem, ustawiono też gazowe latarnie zaprojektowane specjalnie dla tej drogi. Ich wzór nie miał w Warszawie analogii. Wzdłuż ulicy posadzono lipy. Aleję uroczyście otwarto 26 sierpnia 1934. Otrzymała imię Franciszka Żwirki i Stanisława Wigury – zwycięzców zawodów Challenge 1932, którzy zginęli tragicznie w katastrofie lotniczej.
W okresie okupacji ulica nosiła nazwę Lotników (Strasse der Flieger). W latach 1955-1960 zmieniono nazwę Żwirki i Wigury na Rokitnicką, jednak po pięciu latach przywrócono starą nazwę. Obecnie nosi ją uliczka ulokowana między Polem Mokotowskim, a obiektami klubu RKS Skra Warszawa. Krótko potem zrekonstruowany został Pomnik Lotnika w Warszawie, stojący u zbiegu z Ulicą Wawelską. W 2006 r. zmieniono część nazwy trasy z ulicy Żwirki i Wigury na aleję Żwirki i Wigury.
Wikipedia
W ciągu dwóch lat udało się wybudować jednopasmową drogę brukowaną granitową kostką, wyposażoną jednak w chodniki i ścieżki rowerowe, po zawodach prace kontynuowano - aleja została poszerzona i pokryta asfaltem, ustawiono też gazowe latarnie zaprojektowane specjalnie dla tej drogi. Ich wzór nie miał w Warszawie analogii. Wzdłuż ulicy posadzono lipy. Aleję uroczyście otwarto 26 sierpnia 1934. Otrzymała imię Franciszka Żwirki i Stanisława Wigury – zwycięzców zawodów Challenge 1932, którzy zginęli tragicznie w katastrofie lotniczej.
W okresie okupacji ulica nosiła nazwę Lotników (Strasse der Flieger). W latach 1955-1960 zmieniono nazwę Żwirki i Wigury na Rokitnicką, jednak po pięciu latach przywrócono starą nazwę. Obecnie nosi ją uliczka ulokowana między Polem Mokotowskim, a obiektami klubu RKS Skra Warszawa. Krótko potem zrekonstruowany został Pomnik Lotnika w Warszawie, stojący u zbiegu z Ulicą Wawelską. W 2006 r. zmieniono część nazwy trasy z ulicy Żwirki i Wigury na aleję Żwirki i Wigury.
Wikipedia