Jelcz 272 MEX - zaadaptowana do potrzeb komunikacji miejskiej wersja autobusu Jelcz 043, produkowany w JZS w Jelczu w latach 1963-1977 N. Obie wersje były eksploatowane liniowo we Wrocławiu, z tym że model 043 - z racji mniejszego przystosowania do ruchu miejskiego - w znacznie mniejszym zakresie i głównie na liniach podmiejskich.

Pierwsze plany wytyczenia ulicy powstały w latach 70. XIX w. Do ich realizacji doszło już w dziesięć lat później. Nowa ulica biegła wtedy od ul. Powstańców Śląskich do pl. Hirszfelda. Przedłużenie do ul. Gajowickiej nastąpiło w pierwszych latach XX wieku. Kolejne wydłużenie ulicy nastąpiło w latach 20. XX w. co związane było z dalszym rozwojem miasta w kierunku południowym oraz budową osiedla Eichborngarten na Grabiszynie. Najpóźniej wybudowano odcinek między ulicami Gajowicką i Wróblą. Od początku istnienia ulicy jej patronką była córka cesarza Fryderyka III, Charlotte (1860-1919).

W czasie wojny najbardziej ucierpiała najstarsza część ulicy, zabudowana głównie dużymi i bogatymi kamienicami. Po wojnie przez trzy lata ulica nie miała polskiej nazwy, którą wprowadzono dopiero w marcu 1948 roku. Odbudowa ulicy przypada na lata 60. XX w. Wtedy też uchwałą MRN z 22 XII 1965 r. dokonano likwidacji znacznej części najstarszego odcinka ulicy od ul. Powstańców Śląskich do ul. Gwiaździstej.

Ciekawostką dotyczącą tej ulicy jest pierwsza bomba jaką na nią zrzucono podczas nalotu już w dniu 27 sierpnia 1940 roku. Następnego dnia ściągały tłumy wrocławian zobaczyć miejsce eksplozji.