Centrum Administracyjne Nowej Huty było pierwszym nieprzemysłowym obiektem osiedla Nowa Huta. Zostało w całości zaprojektowane i wykonane przez polskich architektów i wykonawców. Pomysłodawcą odrzucenia projektów radzieckich był główny projektant Nowej Huty - Ptaszycki. Jeden z niewielu obiektów w czystej formie socrealizmu. Reprezentacyjne wnętrze budynków projektował profesor Marian Sigmund z zespołem Pracowni Projektowania Wnętrz Miastoprojekt - Kraków.

Huta im. Tadeusza Sendzimira – to zakład przemysłowy w Krakowie, w dzielnicy Nowa Huta. Druga pod względem wielkości produkcji huta w Polsce.

W 1947 r. prezydium rządu powołało komisje do budowy huty. W 1949 r. powstało Przedsiębiorstwo Państwowe Nowa Huta w budowie. Geodeci wytyczyli tereny, na których zbudowano drogi, linie kolejowe, tramwajowe, oraz stopień wodny na Wiśle. Budowę Huty, wówczas jeszcze im. Lenina, rozpoczęto 26 kwietnia 1950 r. Już w maju 1953 dokonano w zakładach odlewniczych pierwszego wytopu żelaza.

Za oficjalny dzień otwarcia huty uważa się 22 lipca 1954 r. – wówczas odbył się pierwszy spust surówki z wielkiego pieca nr 1, w tym samym czasie rozpoczęły pracę: elektrownia, aglomerownia, koksownia. Kombinat metalurgiczny, 21 stycznia 1954, otrzymał nazwę Huty im Lenina. W 1955 r. otrzymano stal z pierwszego pieca martenowskiego i rozpoczęła pracę walcownia-zgniatacz. Wówczas w skład kombinatu wchodziły: stalownia martenowska, wielkie piece, zakład materiałów ogniotrwałych, siłownia, walcownia blach karoseryjnych, walcownia blach gorących, wydział rur zgrzewanych, ocynkownia, aglomerownia i koksownia. W latach 70. uruchomiono stalownie konwertorową i walcownie slabing. W tym czasie Huta zatrudniała prawie 40 tys. osób i produkowała ok. 6,7 mln ton stali rocznie.

/p>