Kolorujstarsze
nowsze
oceń zdjęcie | skomentuj ocenę | 2 głosy | średnia głosów: 6
 | Polska › woj. mazowieckie › Warszawa › Mokotów › ul. Żwirki i Wigury › Żwirki i Wigury 105 |
październik 1939 , Żwirki i Wigury 105
Skomentuj zdjęcie
mokotofil
 Żwirki i Wigury x Wawelska x Uniwersytecka 2021-06-16 23:17:03 (5 lat temu)
|
|
Na stronie od 2009 październik
16 lat 8 miesięcy 18 dni |
22 pobrań 916 odsłon 6 średnia ocen
Poprzednie i następne zdjęcia esski
Obiekty widoczne na zdjęciu
 |
inne obiekty wojskowe
|
Żwirki i Wigury 105
więcej zdjęć (12)
Architekt: Rudolf Świerczyński
Wykonawca: Stefan Bryła
Zbudowano: 1933–1935
Dawniej: Kierownictwo Marynarki Wojennej
Zabytek: 25.08.2016
Budynek Kierownictwa Marynarki Wojennej – zabytkowy modernistyczny biurowiec zlokalizowany w Warszawie przy ul. Żwirki i Wigury 105. Jest to przykład architektury funkcjonalnej z lat 30. Został wybudowany w latach 1933–1935 z nowoczesnych, na tamte lata, materiałów: stali i żelbetonu. Autorem projektu architektonicznego był Rudolf Świerczyński, projekt konstrukcji przygotował Stefan Bryła.
Pierwotnie gmach mieścił kierownictwo (dowództwo) Marynarki Wojennej Rzeczypospolitej Polskiej. Aktualnie jest siedzibą innych instytucji wojskowych.
Pierwotnie gmach mieścił kierownictwo (dowództwo) Marynarki Wojennej Rzeczypospolitej Polskiej. Aktualnie jest siedzibą innych instytucji wojskowych.
ul. Żwirki i Wigury
więcej zdjęć (1091)
Ulica wybudowana została według projektu Antoniego Jawornickiego jako droga szybkiego ruchu łącząca Port Lotniczy Warszawa I z dawnym Lotniskiem Mokotowskim na Polu Mokotowskim. Jej budowa związana była z zawodami lotniczymi Challenge 1934, ostatecznie wygranymi przez Polaków – Jerzego Bajana i Gustawa Pokrzywkę.
W ciągu dwóch lat udało się wybudować jednopasmową drogę brukowaną granitową kostką, wyposażoną jednak w chodniki i ścieżki rowerowe, po zawodach prace kontynuowano - aleja została poszerzona i pokryta asfaltem, ustawiono też gazowe latarnie zaprojektowane specjalnie dla tej drogi. Ich wzór nie miał w Warszawie analogii. Wzdłuż ulicy posadzono lipy. Aleję uroczyście otwarto 26 sierpnia 1934. Otrzymała imię Franciszka Żwirki i Stanisława Wigury – zwycięzców zawodów Challenge 1932, którzy zginęli tragicznie w katastrofie lotniczej.
W okresie okupacji ulica nosiła nazwę Lotników (Strasse der Flieger). W latach 1955-1960 zmieniono nazwę Żwirki i Wigury na Rokitnicką, jednak po pięciu latach przywrócono starą nazwę. Obecnie nosi ją uliczka ulokowana między Polem Mokotowskim, a obiektami klubu RKS Skra Warszawa. Krótko potem zrekonstruowany został Pomnik Lotnika w Warszawie, stojący u zbiegu z Ulicą Wawelską. W 2006 r. zmieniono część nazwy trasy z ulicy Żwirki i Wigury na aleję Żwirki i Wigury.
Wikipedia
W ciągu dwóch lat udało się wybudować jednopasmową drogę brukowaną granitową kostką, wyposażoną jednak w chodniki i ścieżki rowerowe, po zawodach prace kontynuowano - aleja została poszerzona i pokryta asfaltem, ustawiono też gazowe latarnie zaprojektowane specjalnie dla tej drogi. Ich wzór nie miał w Warszawie analogii. Wzdłuż ulicy posadzono lipy. Aleję uroczyście otwarto 26 sierpnia 1934. Otrzymała imię Franciszka Żwirki i Stanisława Wigury – zwycięzców zawodów Challenge 1932, którzy zginęli tragicznie w katastrofie lotniczej.
W okresie okupacji ulica nosiła nazwę Lotników (Strasse der Flieger). W latach 1955-1960 zmieniono nazwę Żwirki i Wigury na Rokitnicką, jednak po pięciu latach przywrócono starą nazwę. Obecnie nosi ją uliczka ulokowana między Polem Mokotowskim, a obiektami klubu RKS Skra Warszawa. Krótko potem zrekonstruowany został Pomnik Lotnika w Warszawie, stojący u zbiegu z Ulicą Wawelską. W 2006 r. zmieniono część nazwy trasy z ulicy Żwirki i Wigury na aleję Żwirki i Wigury.
Wikipedia