Architektura budynku inspirowana architekturą willi włoskich, jest wybitnym przykładem warszawskiego modernizmu i polskiego wzornictwa art déco.

Po wojnie willa wraz z otaczającym ją ogrodem przeszła na własność Skarbu Państwa. W pierwszych powojennych latach mieściła się tam siedziba warszawskiego NKWD. Jesienią 2003 na budynku odsłonięto tablicę poświęconą pierwszemu właścicielowi; tablica została jednak ukradziona, budynek zaś zaczął popadać w ruinę.

W 2008 w planie zagospodarowania Starego Mokotowa Czerwona Willa została uznana za dobro kultury współczesnej.

Wpisana do rejestru zabytków 2 czerwca 2009 pod numerem A-859. Mimo to w sąsiedztwie willi wybudowano, niezharmonizowany z otoczeniem, 11-piętrowy blok mieszkalny.