"Kościół św. Jana Chrzciciela powstał ok. poł. XIV w. Wykazały to badania archeologiczne przeprowadzone w roku 1978 i w latach 1984-1985. Został wzniesiony jako gotycka, jednonawowa świątynia na planie prostokąta o wymiarach 8 x 6 m.

Po wybudowaniu Kościół św. Jana Chrzciciela uzyskał status prepozytury, którą w 1415 arcybiskup lwowski, Jan Rzeszowski wcielił do kapituły metropolitalnej, nadając jednocześnie status prebendy. W poł. XV w. prebenda świętojańska została połączona z prałaturą dziekana lwowskiego, którą w 1517 również włączono do kapituły metropolitalnej.

W XVII i XVIII w. kościół przesklepiono, dobudowano dwie boczne kaplice i kwadratową absydę. XVII wiek zapisał sił w historii kościoła jako czas sporu gminy lwowskiej z kapitułą o patronat. Budynek kościelny stawał się coraz bardziej zaniedbany. Wokół niego zaczęła osiedlać się ludność żydowska.

W 1799 kościół został zniszczony przez pożar i do 1836 pozostawał w ruinie. W roku następnym podjęto jego odbudowę ale była ona przeprowadzona w sposób niefachowy. Również w 1855 i 1860 kościół był remontowany ale i to niewiele mu pomogło. W 1861 koło kościoła wzniesiono dzwonnicę.

Do poprawy sytuacji przyczyniła się dopiero odbudowa i zakrojona na szeroką skalę rekonstrukcja przeprowadzona w latach 1886-1887 pod kierunkiem Juliana Zachariewicza. Mury postawiono od nowa, wykorzystując jako budulec surową, czerwoną cegłę. Fasadę kościoła przyozdobiła trzymetrowej średnicy rozeta. Sygnaturkę przeniesiono ze środka dachu na szczyt prezbiterium. Rozebrano dzwonnicę i zbudowano nową, zawieszając w niej dzwon z 1697. Wówczas to kościół i jego wnętrze otrzymały formę neoromańską, którą uważano za najodpowiedniejszą dla połowy XIII wieku, kiedy to, jak wtedy sądzono, kościół powstał.

Późniejsze, wspomniane wyżej, badania wykazały, iż przypisywane Konstancji węgierskiej, żonie księcia Lwa osadzenie pierwszych dominikanów we Lwowie już w XIII. nie znalazło potwierdzenia w faktach historycznych. W kościele zachowało się kilka XVII-wiecznych obrazów. (za Wikipedią)