Kolorujstarsze
nowsze
oceń zdjęcie | skomentuj ocenę | 2 głosy | średnia głosów: 6
 | Polska › woj. mazowieckie › Warszawa › Mokotów › ul. Żwirki i Wigury › Port Lotniczy Warszawa-Okęcie im. Fryderyka Chopina › Państwowe Zakłady Lotnicze - Wytwórnia Płatowców nr 1 |
październik 1939 , Osiedle TOR przy zakładach PZL na Paluchu.
Skomentuj zdjęcie
fredo123
+2 głosów:2  Wydaje mi się że jest to jeden z budynków osiedla TOR przy obozowej 2021-07-26 13:08:12 (4 lata temu)
do fredo123: Komentarz został usunięty przez użytkownika 2021-07-26 13:20:35 (4 lata temu)
MichałP
+3 głosów:3 To nie jest Obozowa i osiedle TORu. Na TORze okna pierwszego piętra na przejściem są większe. 2021-07-26 14:58:54 (4 lata temu)
roox
+1 głosów:1 do MichałP: Dokładnie, układ otworów zupełnie nie pasuje do bloków TOR po parzystej stronie Obozowej. Zresztą bloki były otynkowane, jedynie niewielki partie (łączniki) miały ceglane elewacje. Komentarz został edytowany przez użytkownika - powód: uzup. 2021-07-26 15:00:04 (4 lata temu)
Może okolice WATu? 2021-07-26 16:46:02 (4 lata temu)
Tomasz Trzosek
+2 głosów:2 Zdjęcie odwrócone. Osiedle TOR na Paluchu 2021-08-07 14:13:51 (4 lata temu)
2021-08-07 16:58:47 (4 lata temu)
Odwróciłem i przypisałem. 2021-08-07 17:24:09 (4 lata temu)
do yani: ten z lewej 2021-08-07 21:44:09 (4 lata temu)
Tomasz Trzosek
+2 głosów:2 do Tomasz Trzosek: polecam jeszcze to 2021-08-07 21:45:13 (4 lata temu)
do Tomasz Trzosek: Dzięki! 2021-08-07 22:27:28 (4 lata temu)
|
|
Na stronie od 2009 październik
16 lat 6 miesięcy 1 dzień |
14 pobrań 1341 odsłon 6 średnia ocen
Poprzednie i następne zdjęcia esski
Obiekty widoczne na zdjęciu
 |
zakłady przemysłowe
|
Państwowe Zakłady Lotnicze - Wytwórnia Płatowców nr 1
więcej zdjęć (24)
Port Lotniczy Warszawa-Okęcie im. Fryderyka Chopina
więcej zdjęć (276)
Zbudowano: 1934
Dawniej: Port Lotniczy Warszawa-Okęcie, Centralny Port Lotniczy Warszawa-Okęcie
Architekci: Jan J. Dobrowolski i Krystyna Król-Dobrowolska
Konstrukcja: inż. Aleksander Włodarz i Czesław Cywiński
Konstrukcja: inż. Aleksander Włodarz i Czesław Cywiński
ul. Żwirki i Wigury
więcej zdjęć (1085)
Ulica wybudowana została według projektu Antoniego Jawornickiego jako droga szybkiego ruchu łącząca Port Lotniczy Warszawa I z dawnym Lotniskiem Mokotowskim na Polu Mokotowskim. Jej budowa związana była z zawodami lotniczymi Challenge 1934, ostatecznie wygranymi przez Polaków – Jerzego Bajana i Gustawa Pokrzywkę.
W ciągu dwóch lat udało się wybudować jednopasmową drogę brukowaną granitową kostką, wyposażoną jednak w chodniki i ścieżki rowerowe, po zawodach prace kontynuowano - aleja została poszerzona i pokryta asfaltem, ustawiono też gazowe latarnie zaprojektowane specjalnie dla tej drogi. Ich wzór nie miał w Warszawie analogii. Wzdłuż ulicy posadzono lipy. Aleję uroczyście otwarto 26 sierpnia 1934. Otrzymała imię Franciszka Żwirki i Stanisława Wigury – zwycięzców zawodów Challenge 1932, którzy zginęli tragicznie w katastrofie lotniczej.
Pierwszym obiektem wybudowanym w pierzei ulicy był gmach Kierownictwa Marynarki Wojennej (Żwirki i Wigury 105, pierwotnie Wawelska 7 A) według projektu architekta Rudolfa Świerczyńskiego i inżyniera Stefana Bryły, który zajął się stroną konstrukcyjną projektu. Licowany piaskowcem budynek otrzymał nowoczesną konstrukcję ze stali i żelbetu. Wnętrza wykończono bardzo luksusowo, używając do tego celu m.in. marmuru, dolomitu, terrazytu i alabastru. Obecnie w gmachu mieści się m.in.:
* Filia Specjalistycznej Przychodni Lekarskiej dla Pracowników Wojska SPZOZ
* Redakcja pisma "Głos Weterana i Rezerwisty"
* Urząd Dziekana Wojsk Lotniczych i Obrony Powietrznej (Prawosławny Ordynariat Wojska Polskiego)
W okresie okupacji ulica nosiła nazwę Lotników (Strasse der Flieger). W latach 1955-1960 zmieniono nazwę Żwirki i Wigury na Rokitnicką, jednak po pięciu latach przywrócono starą nazwę. Obecnie nosi ją uliczka ulokowana między Polem Mokotowskim, a obiektami klubu RKS Skra Warszawa. Krótko potem zrekonstruowany został Pomnik Lotnika w Warszawie, stojący u zbiegu z Ulicą Wawelską. W 2006 r. zmieniono część nazwy trasy z ulicy Żwirki i Wigury na aleję Żwirki i Wigury.
Wikipedia
W ciągu dwóch lat udało się wybudować jednopasmową drogę brukowaną granitową kostką, wyposażoną jednak w chodniki i ścieżki rowerowe, po zawodach prace kontynuowano - aleja została poszerzona i pokryta asfaltem, ustawiono też gazowe latarnie zaprojektowane specjalnie dla tej drogi. Ich wzór nie miał w Warszawie analogii. Wzdłuż ulicy posadzono lipy. Aleję uroczyście otwarto 26 sierpnia 1934. Otrzymała imię Franciszka Żwirki i Stanisława Wigury – zwycięzców zawodów Challenge 1932, którzy zginęli tragicznie w katastrofie lotniczej.
Pierwszym obiektem wybudowanym w pierzei ulicy był gmach Kierownictwa Marynarki Wojennej (Żwirki i Wigury 105, pierwotnie Wawelska 7 A) według projektu architekta Rudolfa Świerczyńskiego i inżyniera Stefana Bryły, który zajął się stroną konstrukcyjną projektu. Licowany piaskowcem budynek otrzymał nowoczesną konstrukcję ze stali i żelbetu. Wnętrza wykończono bardzo luksusowo, używając do tego celu m.in. marmuru, dolomitu, terrazytu i alabastru. Obecnie w gmachu mieści się m.in.:
* Filia Specjalistycznej Przychodni Lekarskiej dla Pracowników Wojska SPZOZ
* Redakcja pisma "Głos Weterana i Rezerwisty"
* Urząd Dziekana Wojsk Lotniczych i Obrony Powietrznej (Prawosławny Ordynariat Wojska Polskiego)
W okresie okupacji ulica nosiła nazwę Lotników (Strasse der Flieger). W latach 1955-1960 zmieniono nazwę Żwirki i Wigury na Rokitnicką, jednak po pięciu latach przywrócono starą nazwę. Obecnie nosi ją uliczka ulokowana między Polem Mokotowskim, a obiektami klubu RKS Skra Warszawa. Krótko potem zrekonstruowany został Pomnik Lotnika w Warszawie, stojący u zbiegu z Ulicą Wawelską. W 2006 r. zmieniono część nazwy trasy z ulicy Żwirki i Wigury na aleję Żwirki i Wigury.
Wikipedia