Kolorujstarsze
nowsze
oceń zdjęcie | skomentuj ocenę | 10 głosów | średnia głosów: 5.9
 | Polska › woj. mazowieckie › Warszawa › Śródmieście › ul. Piękna › Piękna 28/34 |
Lata 1958-1960 , Plac Konstytucji, a w tle skład N + P15.
Skomentuj zdjęcie
Krzysiek99
+2 głosów:2  To jest skład N+P15. Wagony typu K nie były doczepami. 2018-03-29 19:01:42 (8 lat temu)
Jazzek
+1 głosów:1 do Krzysiek99: Taki skład już niemożliwy w roku 1970, a brak neonów wyklucza późniejsze lata 60-te. Datowanie w dół. Komentarz został edytowany przez użytkownika - powód: lit. 2022-10-28 11:16:09 (3 lata temu)
Wymiana. 2023-04-29 16:24:29 (3 lata temu)
4elza
+1 głosów:1 Uzupełniłam autora. 2024-10-22 06:15:14 (rok temu)
|
|
Na stronie od 2001 wrzesień
24 lat 9 miesięcy 6 dni |
Dodane: 15 grudnia 2009, godz. 18:02:14
Źródło: Aukcje internetowe
Autor: Teodor Hermańczyk ... więcej (258)
Rozmiar: 1530px x 1119px
12 pobrań 2145 odsłon 5.9 średnia ocen
Poprzednie i następne zdjęcia Neo[EZN]
Obiekty widoczne na zdjęciu
Piękna 28/34
więcej zdjęć (43)
ul. Piękna
więcej zdjęć (1042)
Dawniej: Piusa XI
pl. Konstytucji
więcej zdjęć (534)
Plac znajduje się w osi ulicy Marszałkowskiej. Zbiegają się tutaj ulice:
Koszykowa;
Marszałkowska;
Piękna;
Śniadeckich;
Waryńskiego.
Spośród łącznie 7 ciągów komunikacyjnych jakie zbiegają się na placu, dwa są jednokierunkowe i wyprowadzają ruch z placu (ulice: Śniadeckich i Koszykowa w kierunku wschodnim), zaś jeden (ulica Marszałkowska od strony południowej) tylko go wprowadza.
Na placu istnieją trzy rozległe obszary niezwiązane bezpośrednio z ruchem kołowym. Te po zachodniej i wschodniej części stanowią wolną przestrzeń, wykorzystywaną (zwłaszcza strona zachodnia) na potrzeby zgromadzeń publicznych. Obszar w środkowej części placu wykorzystywany jest jako parking Plac Konstytucji powstał w pierwszych latach powojennych jako główny element wielkiego, socrealistycznego założenia urbanistycznego - Marszałkowskiej Dzielnicy Mieszkaniowej. Plac wytyczono w osi ulicy Marszałkowskiej, w miejscu istniejącej ścisłej zabudowy miejskiej. Mimo zniszczeń wojennych musiano na potrzeby placu wyburzyć znaczną liczbę kamienic.
Z powodu powstania placu znaczemu przeobrażeniu uległ caly układ urbanistyczny tego rejonu miasta. Przekształcono i przerwano ciągi ulic: Koszykowej i Pięknej. Ponadto z placu wyprowadzono nową ulicę Waryńskiego, która miała częściowo przejąć ruch samochodowy z jednokierunkowej na południowym odcinku ulicy Marszałkowskiej.
Plac Konstytucji był wraz z Pałacem Kultury i Nauki sztandarową inwestycją Warszawy okresu realizmu socjalistycznego 1949-1956. Swą nazwę otrzymał w celu upamiętnienia stalinowskiej ustawy zasadniczej oficjalnie uchwalonej 22 lipca 1952. Plac otwarto tego samego dnia, chociaż pierwsi lokatorzy otrzymali klucze do niektórych bloków już 21 lipca 1951.
Jest to jedyny - wśród warszawskich wielkich placów - obiekt wybudowany w jednorodnym stylu.
Plac miał być punktem docelowym pochodów pierwszomajowych kroczących szeroką Marszałkowską.
Pierwotnie na placu planowano fontannę.
Blok 6F - południowa ściana placu (Hotel MDM) - ma tak przygotowane fundamenty, że można go podwyższyć o kilka pięter. Budynek ten miał być dominantą placu, wieżowcem zasłaniającym wieże Kościoła Najświętszego Zbawiciela w Warszawie.
Źródło:
Koszykowa;
Marszałkowska;
Piękna;
Śniadeckich;
Waryńskiego.
Spośród łącznie 7 ciągów komunikacyjnych jakie zbiegają się na placu, dwa są jednokierunkowe i wyprowadzają ruch z placu (ulice: Śniadeckich i Koszykowa w kierunku wschodnim), zaś jeden (ulica Marszałkowska od strony południowej) tylko go wprowadza.
Na placu istnieją trzy rozległe obszary niezwiązane bezpośrednio z ruchem kołowym. Te po zachodniej i wschodniej części stanowią wolną przestrzeń, wykorzystywaną (zwłaszcza strona zachodnia) na potrzeby zgromadzeń publicznych. Obszar w środkowej części placu wykorzystywany jest jako parking Plac Konstytucji powstał w pierwszych latach powojennych jako główny element wielkiego, socrealistycznego założenia urbanistycznego - Marszałkowskiej Dzielnicy Mieszkaniowej. Plac wytyczono w osi ulicy Marszałkowskiej, w miejscu istniejącej ścisłej zabudowy miejskiej. Mimo zniszczeń wojennych musiano na potrzeby placu wyburzyć znaczną liczbę kamienic.
Z powodu powstania placu znaczemu przeobrażeniu uległ caly układ urbanistyczny tego rejonu miasta. Przekształcono i przerwano ciągi ulic: Koszykowej i Pięknej. Ponadto z placu wyprowadzono nową ulicę Waryńskiego, która miała częściowo przejąć ruch samochodowy z jednokierunkowej na południowym odcinku ulicy Marszałkowskiej.
Plac Konstytucji był wraz z Pałacem Kultury i Nauki sztandarową inwestycją Warszawy okresu realizmu socjalistycznego 1949-1956. Swą nazwę otrzymał w celu upamiętnienia stalinowskiej ustawy zasadniczej oficjalnie uchwalonej 22 lipca 1952. Plac otwarto tego samego dnia, chociaż pierwsi lokatorzy otrzymali klucze do niektórych bloków już 21 lipca 1951.
Jest to jedyny - wśród warszawskich wielkich placów - obiekt wybudowany w jednorodnym stylu.
Plac miał być punktem docelowym pochodów pierwszomajowych kroczących szeroką Marszałkowską.
Pierwotnie na placu planowano fontannę.
Blok 6F - południowa ściana placu (Hotel MDM) - ma tak przygotowane fundamenty, że można go podwyższyć o kilka pięter. Budynek ten miał być dominantą placu, wieżowcem zasłaniającym wieże Kościoła Najświętszego Zbawiciela w Warszawie.
Źródło: