Po włączeniu Starych Szczytnik do miasta (1868) na obszarze dzisiejszych klinik znajdował się jeden z najpiękniejszych ogrodów Wrocławia „Breslauer-Prater-Max-Garten” należący do Josepha Maxa. Po jego śmierci w 1873 roku ogród udostępniono mieszkańcom miasta. W 1881 roku kupił go rentier Julius Wutzdorff i wybudował tu dwie wille: przy Maxstrasse 5 (ul. T. Chałubińskiego 5) i Tirgartenstrasse 72-74 (obecnie wybrzeże L. Pastuera 1).
Autorem projektów był architekt Friedrich Barchewitz. Były to wille czynszowe nastawione na zysk, zawierające po trzy mieszkania do wynajęcia. Zostały wybudowane w latach 1882-1883.
Budynki były złożone na planie zbliżonym do kwadratu, z ryzalitami pośrodku elewacji, podpiwniczone i dwukondygnacyjne z mieszkalnym poddaszem nakryte czterospadowym i płasko ściętym od góry dachem – ich bryłę urozmaicała wieża.
Budynek przy ul. T. Chałubińskiego 5 w 1885 roku wykupiono z przeznaczeniem na dom mieszkalny dyrektora Kliniki Położniczo-Ginekologicznej. Po wojnie znajdowała się tam Klinika Chirurgii Szczękowo-Twarzowej, a po jej przeniesieniu na ul. Borowską 213, znajduje się tu Katedra i Zakład Immunologii Klinicznej.
Willa niestety po wojnie została przebudowana – na poddaszu dobudowano dodatkowe piętro i zlikwidowano hełm wieży. Zakres przebudowy dobrze widać na zdjęciach (rodzaj użytej cegły)
[v] wg: "Przedmieście Piaskowe we Wrocławiu" MMW, GAJT 2015