Na środku rynku zaznaczony jest stary Magistrat - spłonął w Wielkim Pożarze Kielc w 1800 roku. Pogorzelisko stało kilkanaście lat, aż urządzono licytację i ... sprzedano kamień oraz cegły najwyżej licytującemu. Kiedyś, to nic się nie marnowało ...

Wiedziałem, że gdzieś w dzwony biją, ale gdzie ...

Sięgnąłem ponownie do źródła, tj. "Z dziejów gospodarki miejskiej w Kielcach. Serja druga, Okres od r. 1831 do 1845" Bolesława Markowskiego, i niestety, wspomniana wyżej licytacja odbyła się trzykrotnie, ale bezskutecznie. Stare mury ratusza sprzedano z wolnej ręki pięciu nabywcom ...
(strona 22 i 23 tej publikacji: )

Ruiny starego ratusza stały na środku kieleckiego rynku przez 18 lat /!/

"Równocześnie pod datą 2 kwietnia 1818 r. komisja wojewódzka krakowska zwróciła się do komisji Rządowej Spraw Wewnętrznych i Policji z wnioskiem o rozebranie ruin starego ratusza w następujących słowach: „W mieście Kielcach znajduje się na środku Rynku Ratusz murowany, który przez pożar ognia jeszcze za Rządu austriackiego zdarzony tak dalece zniszczonym został, że pozostałych murów Restauracja nanowo znaczny jedynie koszt bez żadnych widoków i dogodności miasta pociągając za sobą, od momentu pożaru przez nikogo przedsięwziętą a nawet projektowaną nie była. Mury więc po zgorzeli zostałe, co rok podpadając większemu uszkodzeniu, stały się już na nic nie przydatne, a wśród Rynku samego wyobrażając teraz tylko ruiny, wymagają koniecznie, aby tak dla osobistego mieszkańców bezpieczeństwa jako też pięknienia Miasta rozebrane zostały. Dochód zaś z sprzedaży materjałów zebrać się mogący, aby na użytek Miasta był obrócony. Komisja przeto, zważając, iż ten tylko jedynie pozostaje środek względem spustoszałego Ratusza w Kielcach, poleciła Budowniczemu wojewódzkiemu oszacowanie murów rzeczonego Ratusza. Oszacowanie to wraz z planem znajdujących się murów, *) przedstawiając Wysokiej Komisji Rządowej Spraw Wewnętrznych i Policji do bliższego rozpoznania, ma honor upraszać o upoważnienie do sprzedania przez publiczną Licytację oszacowanych murów a następnie rozebranie i uprzątnienie tychże.

...

W dniu 21 maja 1818 r. Komisja Rządowa Spr. Wewn. i Pol. zezwoliła na sprzedaż murów ratusza przez publiczną licytację, a gdy trzechkrotnie wyznaczana licytacja spełzła na niczem z braku nabywców, w październiku tegoż roku za zgodą komisji mury zostały sprzedane z wolnej ręki pięciu mieszczanom za ugodzoną z nimi sumę 1700 złp., poczem stary ratusz zniknął już wkrótce z powierzchni rynku kieleckiego."

Z tym starym ratuszem ciągle mi błędy towarzyszą - nie tą część opracowania Bolesława Markowskiego zalinkowałem, powinna być pierwsza, tzn. ta:

do Robert Cze: Cóż, widać, że tradycja nicnierobienia z ruderami w centrum Kielc sięga co najmniej początków XIX w.

do nukebro: Celowo umieściłem cytat Markowskiego przy tym planie miasta - mowa w nim bowiem o murach ( z kamienia i cegły zapewne), a na wszystkich forach fejsowych poświęconych dawnym Kielcom znajdziemy komentarze, że "stary ratusz" był drewniany i całkowicie spłonął w 1800 roku.

Zaskoczyło mnie to, że na planie miasta zaznaczano również ruiny.